«Ένα βήμα πριν από τη συγχώνευση και το κλείσιμο Δημοτικών Σχολείων και Γυμνασίων – Λυκείων και στο Μαρούσι βρίσκεται ο διοικητικός μηχανισμός του υπουργείου Παιδείας. Η εποχή του ΔΝΤ έφτασε και στα σχολεία της περιοχής μας.
Άρθρο του Δηµήτρη Πολυχρονιάδη*
Το υπουργείο Παιδείας και οι μηχανισμοί του μετατρέπονται σε λογιστές. Δεν βλέπουν μαθητές, γονείς και δασκάλους αλλά νούμερα και ευρώ.
Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τις μέχρι τώρα ενέργειες του ΥΠΔΒΜΘ και τις εξαγγελίες του σχετικά με τον εκπαιδευτικό “Καλλικράτη”, που επιχειρείται να περάσει σε όλη τη χώρα με στόχο τη μείωση του λειτουργικού κόστους και των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση. Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος, αλλά δεν το πιστεύουμε πια.
Πίσω από αστήρικτα επιχειρήματα η πολιτική ηγεσία του ΥΠΔΒΜΘ αφήνει να εννοηθεί ότι θα προτείνει το κλείσιμο σχολείων της περιοχής μας.
Τα επιχειρήματα του ΥΠΔΒΜΘ εξαντλούνται στον αριθμό των μαθητών των σχολείων αυτών και στην ακαταλληλότητα των διδακτηρίων τους.
Έτσι κινδυνεύουν να συγχωνευθούν – καταργηθούν τα συστεγαζόμενα Δημοτικά Σχολεία (3ο & 11ο Δημ. Σχ. Αμαρουσίου, 9ο &17ο Δημ. Σχ. Αμαρουσίου), αλλά και μικρότερα Δημοτικά Σχολεία (5ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου – 6ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου τα οποία είναι εξαθέσια).
Μάλιστα για τα εξαθέσια Δημοτικά Σχολεία φημολογείται ότι κριτήριο για τη συγχώνευση – κατάργησή τους θα είναι ο αριθμός των εγγεγραμμένων σ’ αυτά μαθητών (δεν πρέπει να είναι μικρότερος των 130 μαθητών) αλλά και η καταλληλότητα των κτηριακών τους εγκαταστάσεων, όπως ήδη αναφέρθηκε.
Ανάλογες προτάσεις υπάρχουν και για τις σχολικές μονάδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της περιοχής μας.
Με βάση τα επιχειρήματα του ΥΠΔΒΜΘ εξισώνονται τα σχολεία με οποιαδήποτε εμπορική επιχείρηση, μετατρέποντας τους μαθητές σε πελάτες, χωρίς να αναγνωρίζεται ότι κάποια σχολεία λειτουργούν καλά, ακριβώς επειδή είναι μικρά και επιτρέπουν την οικειότητα, τη φιλική σχέση, τη βαθιά γνώση των προβλημάτων των μαθητών και τη δυνατότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισής τους. Θα ήταν πιο ειλικρινείς οι εκπρόσωποι του ΥΠΔΒΜΘ, αν μας έλεγαν πως το κάνουν για τα λεφτά. Η επίκληση παιδαγωγικών λόγων είναι εξοργιστική.
Το ίδιο εξοργιστική είναι και η επίκληση του επιχειρήματος εκείνου, σχετικά με την ακαταλληλότητα των διδακτηρίων. Και είναι εξοργιστικό, γιατί τα σχολεία αυτά, οι μαθητές τους, οι γονείς τους και οι δάσκαλοι τους, αφού πρώτα εγκαταλείφθηκαν σε άθλια κτήρια, αφού έγιναν αντικείμενο εμπαιγμού και τα απαλλοτριωθέντα οικόπεδα για τη στέγασή τους παρέμειναν αναξιοποίητα επί δεκαετίες, σήμερα τιμωρούνται γιατί δεν έχουν κατάλληλα διδακτήρια.
