Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις σε επίπεδο συνεργασίας, μετά την αλλαγή σελίδας στο ελληνικό μπάσκετ; Πόσο ραγδαία αναπτυσσόμενο είναι το άθλημα του 3×3 και πώς, με τη συμβολή των τοπικών κοινωνιών, μπορεί να έρθει σε κάθε γειτονιά των πόλεων ανά τον πλανήτη; Πόσο έχει προχωρήσει το πλάνο ανάπτυξης του αθλήματος στις γυναίκες, αλλά και στην πλούσια σε δυνατότητες αφρικανική ήπειρο; Πόσο εφικτή είναι η προσέγγιση μεταξύ NBA και ευρωπαϊκού μπάσκετ και σε ποιό βαθμό η επέλαση του κορωνοϊού έχει εμποδίσει την ανάπτυξη του αθλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο;
Λίγες ώρες μετά την συνάντησή του με τον πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, Βαγγέλη Λιόλιο και τον υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη, ο γενικός γραμματέας της FIBA Ανδρέας Ζαγκλής βρέθηκε στα γραφεία της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ και μίλησε για όλα όσα απασχολούν τον χώρο του παγκόσμιου μπάσκετ, το όραμά του, αλλά και τις προκλήσεις των επόμενων ετών, στη βάση της αναπροσαρμογής των συνθηκών που επέφερε η πανδημία.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΘΑΝΗΣ – ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ
Κύριε Ζαγκλή είχατε μια ενδιαφέρουσα συνάντηση με τον νέο πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας και τον υφυπουργό Αθλητισμού. Σε ποιους άξονες κινήθηκε η συζήτησή σας;
Το πρώτο είναι η ενδυνάμωση του κανονιστικού ρόλου της Ομοσπονδίας. Μπαίνουμε σε μια τρίμηνη φάση εναρμόνισης του καταστατικού της με αυτό της FIBA, όπου θα προστεθούν στοιχεία, ενώ κάποια που προϋπήρχαν θα επικαιροποιηθούν. Δεύτερον, κάναμε ανακοινώσεις για τρεις νέες διοργανώσεις, ενώ η Ομοσπονδία εξέφρασε την πρόθεση να αναλάβει την διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ Γυναικών το 2025. Τέλος, στο θέμα περί ανάπτυξης του αθλήματος, παρουσιάσαμε μια παλέτα από εργαλεία που διαθέτει η FIBA, από τα οποία κάθε Ομοσπονδία διαλέγει τι της ταιριάζει.
Ποια θα εντοπίζατε ως τη μεγαλύτερη διαφορά σε θέματα φιλοσοφίας σε σχέση με την προηγούμενη διοίκηση;
Η Ελλάδα έχει ποσότητα και ποιότητα ανθρώπων μπάσκετ δυσανάλογη με τον πληθυσμό της. Κάθε διοίκηση, ανάλογα με τον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα, εκμεταλλεύεται αυτό το δυναμικό με διαφορετικό τρόπο. Γίνονταν πολλά πράγματα σωστά, τα οποία εξακολουθούν να δυναμώνουν και κάποια που πρέπει να αλλάξουν και αλλάζουν. Ένα σαφές παράδειγμα αλλαγής είναι η στοχοθεσία της νέας διοίκησης στα θέματα του μπάσκετ Γυναικών και του 3×3. Ειδικά το τελευταίο, όντας, πλέον, το δεύτερο Ολυμπιακό αγώνισμα του μπάσκετ, έχει μια δική του δυναμική και μπορεί να προσφέρει στοιχεία με διαφορετικό τρόπο από το παραδοσιακό αγώνισμα.
Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που διαφοροποιούν το 3×3;
Έχει να κάνει κυρίως με τον αστικό χαρακτήρα του, που το καθιστά ως ένα από τα κορυφαία του είδους (σ.σ. Urban Sports) στον κόσμο. Μέσα από ένα πρόγραμμα επένδυσης, το οποίο ήταν όραμα του προκατόχου μου Patrick Baumann, η FIBA κατάφερε να εναρμονίσει στο 3×3 τους κανόνες του street ball. Τώρα έχουμε όχι μόνο κανόνες διεθνώς αναγνωρισμένους -πλέον και σε Ολυμπιακό επίπεδο- αλλά και ο τρόπος διοργάνωσης των events έχει διαφορετική προσέγγιση. Βλέπουμε πολύ επιτυχημένα events να διεξάγονται σε πλατείες ή εμπορικά κέντρα, όπου, στη διάρκεια ενός απογεύματος, εναλλάσσεται στην ίδια θέση της κερκίδας ένας πολλαπλάσιος αριθμός ανθρώπων. Σε έναν παραδοσιακό αγώνα μπάσκετ, μια θέση ανήκει σε έναν θεατή. Σε έναν αγώνα 3×3 η μια θέση μπορεί να ανήκει σε 7 θεατές. Το μπάσκετ πηγαίνει στην κοινωνία και δεν περιμένει την κοινωνία να πάει σε αυτό.
Είναι ένας στόχος το άνοιγμα στις σχολικές δομές, ώστε να ασχοληθούν παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση στο παραδοσιακό αγώνισμα;
Αυτό το προσεγγίζουμε με δύο επιχειρήματα. Το βασικό είναι καθαρά μαθηματικά. Στο 3×3 χρειάζεσαι μια μπασκέτα και η μια μπάλα μοιράζεται στα χέρια 6 παιδιών, όχι 10. Άρα, αυξάνεται σημαντικά ο χρόνος που το κάθε παιδί έχει στα χέρια του τη μπάλα και συμμετέχει στο παιχνίδι, στο άθλημα. Ταυτόχρονα, αυξάνεται η πιθανότητα να σουτάρει και να σκοράρει. Από τη στιγμή που ένα παιδί επιτύχει αυτόν τον στόχο, θεωρούμε ότι έχει κλείσει αγωνιστικά ο πρώτος, βραχύβιος, από τους πολλούς κύκλους της «ζωής» του στο άθλημα. Προσπαθούμε να θεσμοθετήσουμε το 3×3 χωρίς να δημιουργήσουμε πολύ μεγάλη υποδομή γύρω του, έτσι ώστε να είναι εύκολα εφαρμόσιμο παντού.
Το δεύτερο επιχείρημα;
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του αθλήματος. Η μπάλα είναι η ίδια για άνδρες και γυναίκες. Έχει διαστάσεις γυναικείας μπάλας, βάρους ανδρικής και είναι κίτρινη-μπλε, χρώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί μετά από έρευνα για το ποια ταιριάζουν στο μάτι όταν παρακολουθούμε έναν αγώνα. Επιπλέον, μπορούμε να εισάγουμε κάποια παιδιά ήδη από το σχολείο στο άθλημα. Ένας από τους νεοτερισμούς της FIBA ήταν η διεθνής πλατφόρμα play.fiba.3×3.com, όπου ο οποιοσδήποτε μπορεί να φτιάξει έναν λογαριασμό και αρχίζει να εγγράφει αποτελέσματα από οποιουδήποτε επιπέδου τουρνουά συμμετέχει, να παίρνει πόντους ranking και να ανήκει σε μια παγκόσμια κλίμακα που περιλαμβάνει από τον κορυφαίο αθλητή του κόσμου, μέχρι αυτόν που μόλις ξεκίνησε. Παράλληλα, μια δράση που ανακοινώσαμε φέτος, είναι η συνεργασία με το «Courts of the World», μια πλατφόρμα και εφαρμογή στο κινητό, όπου μπορείς με το στίγμα που δίνεις στο χάρτη, να εντοπίσεις τα πλησιέστερα σε σένα ανοικτά γήπεδα μπάσκετ. Αυτό εντάσσεται στη στρατηγική της FIBA να μεγαλώσει την οικογένειά της.
Υπάρχει τηλεοπτικό ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο προϊόν;
Υπάρχει πολύ μεγαλύτερο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ενδεικτικά, ο τελικός των ανδρών ήταν το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό γεγονός των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο, όσον αφορά τον αριθμό τηλεθεατών, στο κανάλι Match TV της Ρωσίας. Στη Γαλλία ήταν στην πρώτη δεκάδα. Αυτοί είναι πολύ ενθαρρυντικοί αριθμοί. Αυτό που ζει ο θεατής είναι ότι μέσα σε 20’ έχεις μια πλήρη ιστορία, από το πρώτο καλάθι, μέχρι τη λήξη του αγώνα. Έχεις ζήσει το ξεκίνημα, τη διακύμανση του σκορ, την αγωνία. Τα στατιστικά αναφέρουν ότι 2 στους 3 αγώνες κρίνονται στις τελευταίες 2 κατοχές. Σε ένα αγώνισμα που κρίνεται είτε στο ποιος θα φτάσει πρώτος τους 21 πόντους είτε στα 10’ αγώνα και με κατοχή 12’’, αυτό σημαίνει ότι στα τελευταία 30’’ κρίνονται περίπου το 70% των αγώνων. Ως θέαμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Ειδικά ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι έχουμε μια καλή αίσθηση, γιατί το τουρνουά θα διοργανωθεί στην Place de la Concorde, κεντρική πλατεία της πόλης, όπου, παράλληλα, θα δημιουργηθεί ένα Urban Sports Cluster, που θα παρουσιαστούν το 3×3 μαζί με δύο άλλα αγωνίσματα, το Skateboard και το ΒΜΧ.
Με ποιον τρόπο θα μπορούσε το εγχείρημα να εξελιχθεί σε επίπεδο Τοπικών Κοινωνιών;
Είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων. Πολλοί Δήμοι έχουν δει τι σημαίνει να έρχεται το 3×3 και να παίζεται μπροστά από ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία ή σημεία αναφοράς μιας πόλης. Είναι ένα κομμάτι του πώς φέρνεις τον αθλητισμό κοντά στην κοινωνία. Έχουμε όλα τα στοιχεία να τραβήξουμε το ενδιαφέρον των τοπικών κοινωνιών. Το δίκτυο είναι ανοικτό για όλους, όχι μόνο για όσους είναι θεσμικά μέλη. Όποιος πληροί τις προϋποθέσεις της πλατφόρμας της FIBA, μπορεί να κάνει ένα τουρνουά, φυσικά σε συνεργασία με την τοπική Ομοσπονδία. Συνεπώς, ένα δημοτικό τουρνουά είναι απολύτως εφικτό και συμβατό με τις αρχές του συστήματος, όπως αυτό έχει δομηθεί, και κάθε Δήμος μπορεί να πάρει μια πρωτοβουλία και να διοργανώσει ένα τουρνουά στην πόλη του. Αν, μάλιστα, έχει και τη συνεργασία και της τοπικής Ομοσπονδίας, μπορεί να δώσει πόντους για τους αθλητές, άρα να τραβήξει καλύτερους αθλητές. Οι πόλεις είναι πρωταγωνιστές στις συζητήσεις όλων αυτών των οργανώσεων.
Ένα άλλο μεγάλο στοίχημα είναι η ανάπτυξη του αθλήματος σε επίπεδο γυναικών. Σε ποιο δρόμο βρίσκεται το πλάνο αυτό και ποιες είναι οι προτεραιότητες;
Σε διεθνές επίπεδο, οι προτεραιότητες έχουν να κάνουν σε πρώτη φάση με ποσοτικά κριτήρια. Θέλουμε γρήγορα αύξηση των κοριτσιών που παίζουν μπάσκετ, προπονούν, διαιτητεύουν και διοικούν. Στα θετικά ότι έχουμε ήδη σχεδόν 30% αύξηση των γυναικών με άδεια διαιτησίας FIBA. Επιπλέον, προσθέσαμε έναν κανονισμό, που εφαρμόστηκε περίπου στο 90% από την πρώτη χρονιά, ώστε όλες οι Εθνικές Ομάδες Κορασίδων – Νεανίδων να έχουν υποχρεωτικά τουλάχιστον μια γυναίκα στο προπονητικό επιτελείο, δημοσιεύσαμε μια παγκόσμια έρευνα για να χαρτογραφήσουμε την κατάσταση σε επίπεδο δελτίων και εφαρμόσαμε μια σειρά από προγράμματα. Πολύ θετικό, βεβαίως, είναι και ότι για πρώτη φορά έχουμε στο Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοσπονδίας και γυναικεία συμμετοχή.
Έχουμε το ευτύχημα όλες οι διοργανώσεις στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως, σε επίπεδο συλλόγων και Εθνικών Ομάδων να βρίσκονται υπό τη σκέπη της FIBA. Είχαμε ένα εξαιρετικό Ευρωμπάσκετ, παρά την πανδημία σε Ισπανία-Γαλλία, δύο χώρες πρωτοπόρους, ενώ το επόμενο θα διεξαχθεί σε δύο χώρες, που επενδύουν στο γυναικείο μπάσκετ, τη Σλοβενία και το Ισραήλ.
Όπως μας είπατε στο ξεκίνημα, η Ελλάδα εξέφρασε την πρόθεση να διεκδικήσει τη φιλοξενία του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2025. Πώς βλέπετε αυτήν την προοπτική;
Την ερχόμενη άνοιξη θα ξεκινήσει η διαδικασία των υποψηφιοτήτων για τη διοργάνωση. Είναι ευχάριστο ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα επαναπροσδιορίζει τη θέση της στο γυναικείο μπάσκετ. Η Εθνική Ελλάδας έχει παίξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, μια σειρά από Ευρωμπάσκετ, όπου έχει φτάσει μέχρι τους ημιτελικούς, ενώ έχει διοργανώσει πριν από αρκετά χρόνια Ευρωμπάσκετ. Νομίζω ότι έχει όλες τις δυνατότητες. Αυτό που είναι κρίσιμο για την Ελλάδα είναι να μη χαθεί μια γενιά γυναικών. Η Ελληνική Ομοσπονδία πρέπει να πιάσει την ευκαιρία, βλέποντας τις επενδύσεις και μια σειρά από προγράμματα που κάνει η FIBA στο μπάσκετ γυναικών αξιοποιώντας τις «ηρωίδες» του σήμερα και του χθες, που μπορούν να γίνουν πρότυπα για το άθλημα. Είμαι αισιόδοξος ότι θα βαδίσουν σε καλό δρόμο. Βέβαια, η υποψηφιότητα είναι μια άλλη διαδικασία που ακολουθεί αντικειμενικούς κανόνες και αξιολόγηση.
Δυναμική υπάρχει και στον αθλητισμό ΑμεΑ. Πού βρίσκεται η στόχευση της FIBA ως προς αυτήν την κατεύθυνση;
Έχουμε πολύ στενή συνεργασία και με τη Διεθνή Ομοσπονδία μπάσκετ με Αμαξίδιο. Πριν από δύο εβδομάδες ήμουν στο πανευρωπαϊκό ανδρών-γυναικών της Μαδρίτης και εντυπωσιάστηκα με το επίπεδο. Είναι ένα πολύ συναρπαστικό άθλημα, κομμάτι της οικογένειάς μας. Είναι φοβερές οι προσπάθειες που γίνονται εκεί και, κατά τη γνώμη μου είναι, τουλάχιστον σε επίπεδο εισιτηρίων και μιας σειράς άλλων αντικειμενικών παραγόντων, κορυφαίο Παραολυμπιακό άθλημα.
Από την πρώτη στιγμή που αναλάβατε, έχετε δώσει μεγάλη έμφαση στη δεξαμενή της Αφρικής. Σε ποιο σημείο βρίσκεται η προσπάθεια;
Στην Αφρική, παρότι δεν το συζητάμε συχνά, η FIBA έχει δραστηριότητα 60 ετών! Η ήπειρος χωρίζεται σε 7 ζώνες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, τόσο πληθυσμιακά όσο και από πλευράς βιοτικού επιπέδου, εγκαταστάσεων κ.λπ. Είναι μια τεράστια ήπειρος, με φοβερό μέλλον. Είχαν ξεκινήσει συζητήσεις πριν αναλάβω, τις οποίες μετουσιώσαμε σε συμφωνία με το NΒA για μια λίγκα που θα έχει κάποια σημαντικά χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι ότι σέβεται την Αρχή των αθλητικών κριτηρίων. Δεν είναι μια κλειστή λίγκα. Προκρίνονται οι 6 πρωταθλητές ισάριθμων χωρών, καθώς και 6 ομάδες που προέρχονται από τα προκριματικά που διοργανώνει η FIBA σε όλη την υπόλοιπη ήπειρο. Αυτό μας δίνει ένα επίπεδο διείσδυσης και ενδιαφέροντος. Νομίζω ότι μόνο το μπάσκετ το έχει καταφέρει αυτό στην αφρικανική ήπειρο. Αυτό, σε συνδυασμό με την ικανότητα του ΝΒΑ τόσο στο εμπορικό κομμάτι, όσο και στην πιο επιχειρησιακή πλευρά του αθλήματος, θεωρούμε ότι είναι ένα κοκτέιλ επιτυχίας.
Πόσο επηρεάστηκε το πλάνο από τον κορωνοϊό;
Παρότι μας επηρέασε πολύ την πρώτη σεζόν, καταφέραμε να κάνουμε μια διοργάνωση με 12 ομάδες στη Ρουάντα, σε ένα φανταστικό ολοκαίνουριο γήπεδο 10.000 θεατών που πληροί όλες τις προδιαγραφές μας. Το ερχόμενο διάστημα ξεκινάμε τη δεύτερη σεζόν με περισσότερες στάσεις, αυτή τη φορά στη Σενεγάλη και την Αίγυπτο και την τελική φάση πάλι στην Ρουάντα όπου θέλουμε να ανέβουμε περισσότερα σκαλοπάτια. Όπου μπορούμε και όποτε επιτρέπουν οι τοπικές νομοθεσίες, η παρουσία θεατών θα είναι πολύ σημαντική. Ήδη από εμπορικής άποψης είναι επιτυχία. Και τηλεοπτικά, είδαμε ότι η Αφρική ήταν η μόνη ήπειρος που κατάφερε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες να διοργανώσει Afrobasket τόσο Ανδρών όσο και Γυναικών. Είχαμε μια πολύ υψηλού επιπέδου διοργάνωση στη Ρουάντα, με ομάδες που είχαν προετοιμαστεί καλά. Βλέποντας και τα πρώτα «παράθυρα» των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μπορούμε να πούμε ότι το 2023 στο Παγκόσμιο Κύπελλο που θα διεξαχθεί στην Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες και την Ινδονησία, μια αφρικανική ομάδα μπορεί να κάνει τα έξτρα βήματα που δεν είχαν γίνει παλιότερα.
Μιλώντας για «παράθυρα», βλέπουμε μια διάθεση να κατατεθούν προτάσεις γεφύρωσης της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί. Πόσο κοντά είμαστε στο να βρεθεί μια κοινώς αποδεκτή λύση;
Ως θεσμική αρχή έχουμε στόχο, όσο μπορούμε να ενώνουμε την οικογένεια του μπάσκετ και να παίρνουμε πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση. Γι’ αυτό το λόγο έχουμε ανοίξει έναν διάλογο και προχωράμε. Η πανδημία έδειξε ότι όσα μεγάλα προβλήματα μας αφορούσαν, έχουν σε έναν βαθμό σχετικοποιηθεί. Ευρισκόμενοι, ελπίζουμε, σε μια από τις τελευταίες φάσεις της πανδημίας, δουλειά μας είναι να βγει το μπάσκετ πιο δυνατό. Για να γίνει αυτό, θα ήταν καλό να βγει και ενωμένο.
Τι όραμα έχετε για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της FIBA;
Δεν έχω εκφραστεί επ’ αυτού πολύ συγκεκριμένα, καθώς θεωρώ ότι παλαιότερα υπερεκθέσαμε τις συζητήσεις μας δημοσίως. Δεν θεωρώ ότι είναι σωστό να διαπραγματευόμαστε ή να στέλνουμε τέτοιου είδους μηνύματα. Θέλω να πηγαίνουμε στις συζητήσεις με ανοικτό μυαλό και με διάθεση για συναίνεση.
Η «γέφυρα» μεταξύ ΝΒΑ και Ευρώπης είναι ρεαλιστικό σχέδιο;
Το ΝΒΑ είναι η κορυφαία αθλητική λίγκα στον κόσμο. Λειτουργεί εδώ και 75 χρόνια με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, έχει γραφεία σε όλο τον κόσμο εδώ και χρόνια και γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση σε κάθε ήπειρο. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 έχει μια σταθερή σχέση συνεργασίας με τη FIBA, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει βαθύνει και διαπλατυνθεί. Πέρα από τις συνεργασίες που προαναφέραμε, έχει επεκταθεί στην εφαρμογή του προγράμματος «Basketball Without Boarders», τα camp των καλύτερων ταλέντων ανά ήπειρο, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουμε συνεργασία και στο Junior NBA. Την τελευταία τετραετία, μάλιστα, το ΝΒΑ είναι αναγνωρισμένο από το καταστατικό της FIBA, με ex officio μέλος στο Δ.Σ. και την Εκτελεστική Επιτροπή, άρα είναι και θεσμικά μέλος της οικογένειας και λαμβάνει μέρος σε όλες τις αποφάσεις μας. Ταυτόχρονα, ένα νέο πεδίο, που δυστυχώς ανακαλύψαμε λόγω των συνθηκών, ήταν η πολύ στενή συνεργασία μας στα θέματα της διαμόρφωσης πρωτοκόλλων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Η φούσκα του Ορλάντο ήταν παγκοσμίως ένα πολύ επιτυχημένο αθλητικό εγχείρημα που έδωσε μεγάλη ελπίδα. Αυτό μας βοήθησε γιατί ήμασταν από τα λίγα αθλήματα που αναπτύξαμε πρωτόκολλο για όλο τον κόσμο, όπου κι αν υπήρχε διοργάνωση.
Τι αντίκτυπο είχε όλη αυτή η κατάσταση στα οικονομικά της Ομοσπονδίας;
Η FIBA είχε το 2019 μια επιτυχημένη χρονιά σε επίπεδο εργασιών. Το 2020, αναγκαστικά συρρικνώνοντας τη δραστηριότητα σε επίπεδο διοργανώσεων και αναπροσαρμόζοντας πολλά από τα προγράμματα, τα έσοδα και τα έξοδα αναπροσαρμόστηκαν σχεδόν αυτόματα. Βασικό ήταν να κρατήσουμε ενεργή τη στήριξη προς τις ομοσπονδίες και τους συλλόγους. Επίσης, δεν ακυρώσαμε διοργανώσεις και δόθηκαν τα έπαθλα που θα δίνονταν υπό φυσιολογικές συνθήκες. Η διαχείρισή μας είχε ως αποτέλεσμα να απορροφήσουμε ζημίες της χρονιάς με βάση το ικανοποιητικό ταμειακό μας απόθεμα, τις οποίες ήδη για το 2021 έχουμε σχεδόν καλύψει κατά 50%. Για την επόμενη τριετία, οι προβλέψεις μας είναι ότι θα έχουμε καλές χρονιές και με ταμειακά αποθέματα που μας δίνουν τη δυνατότητα να κοιτάμε το μέλλον αρκετά αισιόδοξα.
Μετά τη συνάντησή σας με τον πρόεδρο της ΕΟΚ και τον υφυπουργό Αθλητισμού, ανακοινώθηκε η απόφαση να φιλοξενηθεί τον ερχόμενο Ιούνιο η γιορτή για τα 90 χρόνια της FIBA στο Καλλιμάρμαρο. Πώς έγινε η προεργασία γι’ αυτήν την απόφαση;
Με αφορμή αυτήν την επέτειο, τα 8 ιδρυτικά μέλη (σ.σ. Ελλάδα, Ιταλία, Λιθουανία, Ελβετία, Πορτογαλία, πρώην Τσεχοσλοβακία – νυν Τσεχία και Σλοβακία- Ρουμανία, Αργεντινή) θα κάνουν κάποιες εκδηλώσεις στη χώρα τους. Έτσι και η Ελλάδα, ως ιδρυτικό μέλος, θα κάνει κι εκείνη μια γιορτή και, φυσικά, δεν θα λέγαμε όχι στην πρόταση. Θα έχουμε και άλλες εκδηλώσεις ανά τον κόσμο. Το πλάνο δεν έχει φτάσει ακόμα σε επίπεδο πλήρους μορφοποίησης. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα κάνουν και τα υπόλοιπα μέλη. Το σκεπτικό μας είναι να έχουμε εκδηλώσεις ένα Σαββατοκύριακο 90 μέρες πριν τα 90 χρόνια και, βεβαίως, το Σαββατοκύριακο της 18ης Ιουνίου (σ.σ. η FIBA ιδρύθηκε με τα αρχικά FIBB την ίδια ημέρα το 1932), όπου θα έχουμε εκδηλώσεις και στα κεντρικά γραφεία της Oμοσπονδίας στη Γενεύη, μαζί με ένα τουρνουά 3×3.
Κύριε Ζαγκλή, τι είναι αυτό που θα θέλατε να πετύχετε σε αυτά τα πρώτα τρία χρόνια της θητείας σας, αλλά οι συνθήκες δεν σας το επέτρεψαν;
Το μόνο που δεν είχαμε αυτά τα τρία χρόνια είναι μια κανονικότητα. Αν ήθελα κάτι, θα ήταν αυτό. Αλλά αυτό είναι παγκόσμιο ζήτημα και όχι της μπασκετικής κοινότητας. Αν κάτι μας έλειψε, είναι τα γεμάτα γήπεδα. Μην ξεχνάμε ότι οι αθλητές αγωνίζονται και για τους θεατές μέσα στο γήπεδο. Αυτό σίγουρα μας έλειψε.
