Νέος σε ηλικία, αλλά μετρά ήδη δυο δεκαετίες δουλειά. Ηθοποιός που δεν διστάζει να τολμά, πολίτης με ευαισθησίες και ανησυχίες, άνθρωπος που αναζητά την ευτυχία και θέλει να τη μοιράζεται. Ο Γιώργος Γεροντιδάκης μίλησε στην Αμαρυσία αμέσως μετά την πρεμιέρα της παιδικής παράστασης «Τα Κάναμε Θάλασσα» στον Πολυχώρο «Ka.SΤel» για τα επαγγελματικά του σχέδια, την εμπειρία στον χώρο και τις δυσκολίες που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει, αλλά και για όλα όσα τον θυμώνουν και ευελπιστεί να αλλάξει.
Συνέντευξη: Γιώργος Αράπογλου
«Τα κάναμε θάλασσα»: μια ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη δουλειά.
Είναι μια παράσταση με ιδιαίτερο νόημα. Έχει να κάνει με την ανακύκλωση. Είναι μια καλή δουλειά. Την κάναμε με πολύ μεράκι παρά το μικρό χρονικό διάστημα που είχαμε. Δουλέψαμε μέρα νύχτα για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα, το οποίο φαντάζομαι ότι θα γίνεται καλύτερο.
Είναι εύκολο να παρουσιαστείς σε ένα παιδικό κοινό;
Πάντα στις δουλειές παίζουν ρόλο οι συνεργάτες. Ο Στέλιος (σ.σ. Κρητικός) είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει πάρα πολύ τα παιδιά και έχει φτιάξει έναν καταπληκτικό χώρο. Επίσης είχαμε την πολύ μεγάλη τιμή να είναι μαζί μας ο Δημήτρης Ζωγραφάκης, ένας άνθρωπος που έχει κάνει πάρα πολλές δουλειές και σωματικό θέατρο και έχει πολύ μεγάλη ενέργεια με τα παιδιά πάνω στη σκηνή. Ο Αλέξανδρος Νταβρής τρέχει για όλους μας και είναι και πάνω στη σκηνή όπως πρέπει. Και η Κωνσταντίνα (σ.σ. Κατσή), ένα νέο κορίτσι που φέρνει όλη αυτή την ενέργεια και ζωντάνια, που μερικές φορές μπορεί να λείπει από εμάς. Είναι ένα σύνολο πραγμάτων που κάνουν μια παράσταση.
Είσαι, ωστόσο, έμπειρος στο παιδικό θέατρο…
Είναι ο πέμπτος χρόνος που κάνω παιδικό. Στην αρχή το φοβόμουν πάρα πολύ. Δεν το ήθελα γιατί δεν ήμουν και έτοιμος. Συνήθως τα έργα που επιλέγω έχουν νόημα, όπως η ανακύκλωση, ο αυτισμός. Θέλω να παίρνει ο θεατής κάτι για το σπίτι. Να μην είναι απλά κάτι που θα γελάσει και θα φύγει. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό.
Ποιες είναι οι προσδοκίες για το έργο και για τον χώρο;
Θα είμαστε σίγουρα μέχρι την Κυριακή των Βαΐων. Είναι ένας καινούριος χώρος, ένα καινούριο έργο, είναι η πρώτη φορά που παίζεται ένα έργο στον συγκεκριμένο χώρο. Θέλουμε να πάει και τα επόμενα χρόνια. Αυτός είναι ο στόχος. Πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε το περιβάλλον μας. Κινδυνεύουμε. Δεν το καταλαβαίνουμε.
Εισπράττετε τον αντίκτυπο στα παιδιά;
Βέβαια. Έχω ένα μεγάλο αρχείο από παραστάσεις μου στο σπίτι. Δεν μπορείς να καταλάβεις το πώς βιώνουν το συγκεκριμένο γεγονός που συμβαίνει μπροστά τους. Έχω κλάψει στη σκηνή γιατί με γέμιζαν χαρά, ενώ εγώ έπρεπε να τους δώσω. Είναι μεγάλη ζωντάνια. Σου δίνουν πολλή ενέργεια και σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Βοηθάς ανθρώπους που είναι ανοικτοί σε σένα.
Φέτος περνάς μια γεμάτη χρονιά. Σε ποιες άλλες δουλειές μπορούμε να σε δούμε και πώς καταφέρνεις να αντεπεξέρχεσαι;
Είχα ένα ακόμα παιδικό, τον «Μολυβένιο Στρατιώτη», που κάναμε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, παράλληλα, είμαι στον «Πρίγκιπα της Φωτιάς» στο Open TV με τον Γ. Κυρίτση, τώρα ετοιμάζουμε τον «Δράκουλα» μια διασκευή στην ομώνυμη ταινία που θα ανέβει στο θέατρο «Χώρος» στις 03 Μαΐου. Είμαστε σε περίοδο προβών. Είναι μια πολύ έντονη και κουραστική χρονιά, αλλά τη χαίρομαι γιατί ο σκοπός είναι να δουλεύουμε, να είμαστε χρήσιμοι και ζωντανοί.
Πώς είναι αυτή τη φορά η συνεργασία με τον Γ. Κυρίτση;
Είναι η τρίτη φορά που δουλεύουμε μαζί. Ήμασταν και στα «Φτερά του Έρωτα» και στη «Βέρα στο Δεξί». Τον αγαπώ, όπως και την Έλενα Ακρίτα, είναι τηλεοπτικά η οικογένειά μου, με σέβονται και τους σέβομαι για τη δουλειά που κάνουν. Έχω την ευτυχία να είμαι και με τον Χρ. Δήμα, που δεν είχαμε συνεργαστεί ποτέ και ήθελα πολύ, όπως και με τον παραγωγό, Κώστα Λαμπρόπουλο, που είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο έκανα την πρώτη μου δουλειά στο «Peppermint». Είναι μεγάλη ευτυχία μετά από 20 χρόνια να ξανασυναντιόμαστε. Είναι συγκινητικό. Υπάρχουν δάκρια όταν βρισκόμαστε από κοντά!
Ποιο στοιχείο σας κάνει τη δουλειά πιο εύκολη;
Ο Γ. Κυρίτσης είναι ένας άνθρωπος που στοχεύει πάνω σου. Σου έχει εμπιστοσύνη. Έρχεται στα γυρίσματα, συζητά, είναι ανοικτός να συζητήσει ακόμα και το πώς θα κυλήσει το επόμενο επεισόδιο. Είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι επιτέλους βλέπουμε και ένα ελληνικό σενάριο. Πρέπει να τους τιμούμε αυτούς τους ανθρώπους που είναι στην ελληνική τηλεόραση τόσα χρόνια με δικές τους πινελιές.
Επίσης μιλάμε για μια αρκετά ακριβή δουλειά.
Η αγορά της τηλεόρασης έχει ανοίξει. Αυτό είναι πολύ καλό. Το κακό είναι ότι δεν έχει σταθεροποιηθεί η ασφάλεια των ανθρώπων που δουλεύουν. Νομίζω ότι πρέπει στην Ελλάδα να καταλάβουμε ότι οι δουλειές χρειάζονται χρόνο και χώρο. Δεν σημαίνει ότι επειδή μια παραγωγή κοστολογείται πολύ ακριβά θα πιάσει. Μπορεί να πιάσει μετά από καιρό. Το θέμα είναι ότι πρέπει να δείχνουμε εμπιστοσύνη. Πιστεύω ότι τα πράγματα θα καλυτερεύσουν, θα γίνουν περισσότερες δουλειές και θα δουλέψουν πια και ηθοποιοί. Αυτό είναι το συν του Γ. Κυρίτση. Υπάρχουν άνθρωποι που τους πιστεύει. Δίνει ευκαιρίες σε ηθοποιούς.
Είσαι νέος σε ηλικία, αλλά ήδη έχεις είκοσι χρόνια πορείας. Πώς το διαχειρίζεσαι;
Είναι κάτι ευχάριστα δύσκολο. Πολλές φορές όταν έχεις διαγράψει μια πορεία, έχουν απαιτήσεις από σένα. Είναι λογικό. Από τα 20 μέχρι τώρα, ανδρώνεσαι, μεγαλώνεις, αλλάζει η φωνή σου, σταματάς να παίρνεις παιδικούς ρόλους και πας στους πιο ανδρικούς. Στα 26 μου ήταν η πρώτη φορά που μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω Άμλετ. Αυτό δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο. Πρέπει να αντέξεις αυτό το βάρος. Πλέον ανεβαίνει το επίπεδο. Εκεί μπορεί να υπάρξουν τριγμοί γιατί μπορεί να μην έχεις το ντεπόζιτο να το αντέξεις. Ένα παιδί που ξεκινά στα 18 σε μια σχολή, το έχει πιο εύκολα. Εγώ το έχω δώσει και πρέπει να το ξαναδώσω. Αποδεικνύω κάθε φορά ότι είμαι εγώ εδώ. Είναι ένα βάρος, αλλά ευχάριστο.
Το «Peppermint» ήταν η πρώτη σου δουλειά;
Είχα κάνει κάποιες διαφημίσεις πιο πριν, αλλά ήταν η πρώτη μου δουλειά. Μερικά πράγματα τα επιλέγεις και άλλα σε επιλέγουν. Θεωρώ ότι αυτή η δουλειά με επέλεξε, άσχετα από την προσπάθεια που έχω κάνει εγώ. Στο κάστινγκ πήγα και δεν μιλούσα στην κάμερα. Ξαφνικά, με ρώτησαν «Γιατί θέλεις να κάνεις την ταινία;». Ήμουν ο μόνος που είπε ότι θα χάσω σχολείο. Στον Κ. Καπάκα θύμισε τα παιδικά του χρόνια και με πήρε. Τη δουλειά την αντιμετωπίζω σαν χόμπι. Δουλειά μεν, αλλά ευχάριστη. Κάνω δουλειές που μου αρέσουν, που περνάω καλά. Δεν θέλω ποτέ να παρακμάζω.
Ήθελες από μικρός να γίνεις ηθοποιός;
Όχι, εγώ ποδοσφαιριστής ήθελα να γίνω! Πάντα ήμουν κάπως ιδιαίτερος, σκεφτόμουν αρκετά, ήμουν πολύ εσωστρεφής, αλλά ποτέ δεν είχα εκδηλώσει ενδιαφέρον. Στο πρώτο γύρισμα που έκανα στο ≪Peppermint≫, όλοι γελούσαν και αναρωτιόμουν γιατί. Τον θεωρούσα από τότε πολύ δικό μου χώρο. Αυτό συμβαίνει και τώρα. Νιώθω ότι αυτή είναι η ζωή μου.
Εκείνη την εποχή καταλάβαινες πόσο σπουδαίο ήταν αυτό που κάνατε;
Ένιωθα ότι βρίσκομαι σε έναν χώρο που ξέρω πολύ καλά. Ένιωθα άνετα και άρχιζα να καταλαβαίνω το βάρος. Με ενηλικίωσε πολύ γρήγορα, έβγαλα τα πρώτα μου λεφτά πολύ γρήγορα, με ελληνικές δραχμές, με φιλμ. Τότε, ναι, άρχισα να καταλαβαίνω και να το δέχομαι. Το έβλεπα επαγγελματικά και όχι σαν παιδί. Και έτσι με αντιμετώπιζαν και οι άλλοι. Είναι κάτι που με άνδρωσε πολύ πιο γρήγορα και άρχισα να καταλαβαίνω τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες.
Είχες δυσκολίες με την αναγνωρισιμότητα;
Οι φίλοι μου είναι περήφανοι για μένα, όπως κι εγώ γι’ αυτούς. Το ότι κάνω ένα επάγγελμα που με γνωρίζει περισσότερος κόσμος, δεν σημαίνει τίποτα. Ίσως εκείνοι είναι πιο χρήσιμοι από μένα. Στη «Βέρα στο δεξί» υπήρχε μια κάποια δυσκολία. Ήταν ένα σήριαλ σταθμός, που μετά τη «Λάμψη» είχε τη μεγαλύτερη θεαματικότητα. Εκεί ήταν ο τριγμός, αλλά νομίζω το διαχειρίστηκα καλά. Υπήρχαν, βέβαια, δίπλα μου άνθρωποι, όπως ο Νίκος Καραγιώργος που είναι μέντοράς μου, καθηγητής και φίλος μου πια. Ένας άνθρωπος που με προσγείωνε πάντα στην πραγματικότητα.
Νιώθεις ότι η δεκαετία που ανοίγεται θα σε στιγματίσει;
Πολλοί συνάδελφοί μου την περίοδο της κρίσης απογοητεύτηκαν. Εγώ δούλεψα πιο πολύ. Έκανα έργα δύσκολα. Ό,τι έρθει θα το μελετήσουμε και θα το δούμε σιγά σιγά. Πιστεύω ότι όλα έρχονται την κατάλληλη στιγμή. Οι ρόλοι ήρθαν γιατί ήμουν έτοιμος. Γενικά τολμώ και, αν αποτύχουμε, δεν έγινε και τίποτα. Όσο προφυλάσσεσαι, τόσο μένεις στάσιμος. Η δεκαετία από τα 30 μέχρι τα 40 είναι η καλύτερη περίοδος στη ζωή ενός άνδρα και ιδίως ενός καλλιτέχνη. Έχει πια ωριμάσει και αφουγκράζεται περισσότερο τα πράγματα. Είναι η δεκαετία που πρέπει να ψηθείς, να δοκιμάσεις.
Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεσαι;
Θα ήθελα να κάνω μια γυναίκα. Θέλω να τολμήσω το άκρο. Όχι να το διακωμωδήσω. Πιστεύω ότι ο άνδρας έχει εγκλωβιστεί σε μια εποχή που πρέπει να αποδείξει ότι είναι άνδρας. Το θέμα είναι να αποδείξουμε ότι έχουμε και μια πλευρά ευαίσθητη, μια θηλυκή πλευρά. Είναι πολύ έντονο αυτή την περίοδο να αποδείξω και στον εαυτό μου ότι έχω ακόμα πολλά να δώσω και σε ρόλους πολύ αντίθετους από μένα. Ναι, θα ήθελα να κάνω κάτι ακραίο.
Πολλοί συνάδελφοί σου γράφουν ή σκηνοθετούν. Μπαίνεις σε τέτοιους πειρασμούς;
Όλα ξεκινούν από τη σχολή. Εκεί είχαμε αυτή τη διαδικασία. Είδαμε όλη τη γκάμα και αναγκαστικά έπρεπε να το κάνεις. Με την πάροδο του χρόνου, στους ρόλους πάντα κάτι προσθέτεις, οπότε αυτό γίνεται βίωμα και βγαίνει εύκολα. Φέτος ήταν να σκηνοθετήσω. Δεν το έκανα, γιατί ένιωσα ότι δεν ήμουν έτοιμος. Είμαι σε δημιουργική διαδικασία. Πρέπει να βρω και τους συνεργάτες για να με βοηθήσουν. Πιστεύω ότι έρχεται. Φαντάζομαι όταν νιώσω έτοιμος, θα το κάνω.
Ποια στάση ζωής δεν θα άλλαζες;
Θέλω να είμαι ευτυχισμένος. Βλέπω γύρω μου δυστυχισμένους γιατί κάνουν δουλειές που δεν τους αρέσουν, αναγκαστικά για οικονομικούς λόγους. Το καταλαβαίνω απόλυτα. Θέλω όμως να είμαι ευτυχισμένος στη ζωή μου. Δεν με νοιάζει το οικονομικό. Τα λεφτά είναι λίγα μπροστά στην ευτυχία. Σαφώς και υπήρξαν δύσκολες στιγμές. Δεν με ένοιαξε καθόλου. Αυτά αλλάζουν. Θέλω όμως αυτός που είναι δίπλα μου να περνά καλά. Η ευτυχία είναι δίπλα μας.
Είσαι ενεργός στα social media σε μια δύσκολη περίοδο που ακόμα και καλλιτέχνες έχουν παρασυρθεί. Πώς τα παρακολουθείς όλα αυτά;
Είμαι ένας άνθρωπος πολύ αντιδραστικός. Έχω φάει πολύ «ξύλο». Η ουσία δεν είναι να πούμε κάτι, αλλά να το πιστεύουμε και να το τεκμηριώσουμε. Πιστεύω ότι η γενιά μας είναι μια περισσότερο πολιτικοποιημένη γενιά από αυτή των ‘90s. Παρακολουθώ πολύ τη Βουλή, δεν συμφωνώ με τίποτα. Θεωρώ ότι δεν ελέγχονται όλα από εδώ. Όλο είναι ένα παιχνίδι, όπως γινόταν πάντα. Διαφωνώ με τους καλλιτέχνες που κάνουν μια ανάρτηση και μετά αποστασιοποιούνται. Επίσης, διαφωνώ ότι ο λόγος ενός καλλιτέχνη έχει μεγαλύτερη αξία. Όπως εγώ λέω τη γνώμη μου, πρέπει να την πουν όλοι. Επειδή έχουμε τον δημόσιο λόγο, πρέπει να είμαστε πολύ πιο συγκεκριμένοι, σοβαροί και να είμαστε άνθρωποι. Έτσι μας αντιμετωπίζουν και οι άλλοι. Θεωρώ ότι πρέπει να λες την αλήθεια. Στην Ελλάδα έχουμε όλοι άποψη για όλα. Αυτό πρέπει να σταματήσει.
Τι εύχεσαι μπαίνοντας στο τελευταίο κομμάτι της χειμερινής περιόδου;
Οι στόχοι που βάζω είναι κοντινοί για να μπορώ να τους καταφέρνω. Θέλω να δουλεύω, να είμαι χαρούμενος και νομίζω ότι είναι η ώρα να μη φοβάμαι επιτέλους να κάνω αυτά που έχω στο μυαλό μου. Ο απώτερος σκοπός μου όσο μεγαλώνω είναι να μην φοβάμαι. Να τολμήσω. Να βγω και να τα πω. Θέλω να πάρω και το Πρωτάθλημα Τύπου! Είναι πολύ σημαντικό που στις μέρες μας τρέχουν για ζωντάνια. Θα κάνουμε και φιλανθρωπικούς αγώνες ως Σωματείο Ηθοποιών. Γενικά είμαι σε μια φάση που θέλω να βοηθώ. Τα υπόλοιπα έπονται.
