H βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Holly Hunter («Μαθήματα Πιάνου»), διαπίστωσε το ταλέντο της και την ενθάρρυνε να σπουδάσει υποκριτική στη Νέα Υόρκη.
Ο λόγος για την Περού Καβαλιέρι. Μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα στην Ελλάδα, την Αμερική και σ’ όποιο σημείο της γης πρέπει να βρεθεί για το επόμενο γύρισμα. Μια γυναίκα με δυνατή προσωπικότητα. Μια καλλιτέχνης με πορεία που εντυπωσιάζει και συγχρόνως συγκινεί.
Η Περού μού ανοίγει την καρδιά της, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.
Μιλάμε για την Holly Hunter, τη γυναίκα που καθόρισε την πορεία της. Για την Μπραϊάνα Κοέν, που έχει συμπρωταγωνιστήσει στο πλευρό της αλλά και για το τι νιώθει πως πρέπει να αλλάξει στην Ελλάδα. Ακόμα για τη συμμετοχή της στο WIFT, το μεγαλύτερο δίκτυο γυναικών που μάχεται για την ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Συνέντευξη ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΑΚΗ
Σταθμός στη ζωή σας στάθηκε ασφαλώς η γνωριμία σας με τη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό Holly Hunter, η οποία σας ενθάρρυνε να σπουδάσετε υποκριτική. Πώς προέκυψε;
Ήμουν πολύ μικρή τότε και είχα μόλις μετακομίσει στο San José, στην California, με την πρώτη μου σχέση. Δούλευα σ’ ένα θέατρο μαζί με παιδιά από το πανεπιστήμιο που πήγαινε ο τότε φίλος μου. Εκεί στάθηκα πολύ τυχερή επειδή με ρώτησαν αν θα ήθελα, αντί να δουλεύω στο γραφείο, να βοηθήσω την Holly Hunter που θα ερχόταν να πρωταγωνιστήσει στο θεατρικό τους. Μου είπαν ότι θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω σαν εμπειρία όταν θα έμπαινα κι εγώ στο πανεπιστήμιο την επόμενη χρονιά. Αυτό ήταν το σχέδιό μου τότε. Θυμάμαι καθόμασταν στην πίσω αυλή, εκείνη έκανε γιόγκα κι εγώ τη βοηθούσα να μάθει τις ατάκες της. Κάποια στιγμή μού είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ: «Μου θυμίζεις εμένα όταν ξεκινούσα. Πιστεύω πως πρέπει να πας σε σχολή που ασχολείται αποκλειστικά με την υποκριτική και το θέατρο και όχι σ’ ένα απλό πανεπιστήμιο εδώ». Αυτή η φράση μού άλλαξε τη ζωή. Λίγο αργότερα βρέθηκα στη Νέα Υόρκη, στο Stella Adler Conservatory και εκεί ξεκίνησε πραγματικά το ταξίδι μου.
Η ζωή σας μοιράζεται σε Ελλάδα και Αμερική. Τι σας λείπει από τη χώρα, όταν για μεγάλο χρονικό διάστημα βρίσκεστε στο εξωτερικό;
Όταν βρίσκομαι στην Αμερική μου λείπει η θάλασσα και το φως της Ελλάδας. Κι όταν είμαι εδώ, μου λείπει η επαγγελματικότητα και η οργάνωση που υπάρχει εκεί. Παρ’ όλα αυτά, η βάση μου είναι εδώ τώρα, γιατί πιστεύω πως είναι το καλύτερο μέρος για να μεγαλώσω την κόρη μου.
Έχετε συμπρωταγωνιστήσει στο πλευρό της Μπραϊάνα Κοέν. Πείτε μου δυο λόγια για αυτή την εμπειρία σας.
Λάτρευα να δουλεύω με τη Brianna! Από τη στιγμή που γνωριστήκαμε ένιωσα ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε φίλες και κρατάμε επαφή από τότε. Είναι μια απίστευτα γενναιόδωρη ηθοποιός, με υπέροχη θετική ενέργεια και παρουσία στο σετ. Μου έμαθε πόσο σημαντικό είναι να κρατάς την ενέργειά σου στα διαλείμματα, για να μπορείς να δίνεις ό,τι χρειάζεται ο ρόλος. Ήταν η πρώτη φορά που είχα ρόλο συμπρωταγωνίστριας, και της είμαι πραγματικά ευγνώμων.
Στην Ελλάδα σας είδαμε στην καθημερινή σειρά του OPEN «Σ’ αγαπώ μεν αλλά», αλλά και στο θέατρο, στην αγγλόφωνη θεατρική παράσταση «Sex Honesty» της Ρομίνας Κατσικιάν, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Παπαδάκη και Michael Edwards. Τι θεωρείτε ότι έχει ανάγκη το θεατρόφιλο κοινό της Ελλάδας τα δύσκολα αυτά χρόνια που βιώνουμε όλοι μας;
Νομίζω πως ο κόσμος σήμερα έχει ανάγκη από αλήθεια και ελπίδα. Όχι άλλο θέατρο που «προσποιείται» ότι είναι επίκαιρο, αλλά θέατρο που πραγματικά σε αγγίζει και που σε κάνει να νιώθεις ξανά άνθρωπος και να βλέπεις τη ζωή αλλιώς. Όλοι έχουμε περάσει πολλά και πιστεύω πως θέλουμε να δούμε τον εαυτό μας στη σκηνή με ευαισθησία, αλλά και με χιούμορ.
Πιστεύετε πως πρέπει να αλλάξει κάτι στην Ελλάδα; Και αν ναι, τι θα έπρεπε να ήταν αυτό κατά τη γνώμη σας;
Είναι πολύ δύσκολο να μπεις στην ελληνική αγορά, γιατί είναι αρκετά κλειστή. Είμαι όμως πραγματικά ευγνώμων για όλες τις ξένες παραγωγές στις οποίες είχα την τύχη να συμμετάσχω τα τελευταία τέσσερα χρόνια εδώ. Με βοήθησαν να χτίσω το βιογραφικό μου και να ανοίξω δρόμους για δουλειές και εκτός Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά, θα ήταν πολύ όμορφο να αρχίσω να αποκτώ παρουσία και εδώ, γιατί είμαι Ελληνίδα και ζω μόνιμα εδώ πια. Ως ηθοποιός, αυτό είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να αλλάξει, να υπάρχει περισσότερη ανοιχτότητα και εμπιστοσύνη σε φρέσκα πρόσωπα στην Ελλάδα. Το άλλο πράγμα που θα ήθελα να αλλάξει είναι να παράγουμε περισσότερες ταινίες που δείχνουν την Ελλάδα και την ελληνική ψυχή, και που την αντανακλούν με έναν θετικό και όμορφο τρόπο, κάτι που ήδη είναι στα σκαριά. Έχουμε βάλει στόχο τα επόμενα χρόνια, μαζί με τον Alexander Patsos και άλλους συνεργάτες μας, Ελληνοαμερικανούς και ξένους, να παράγουμε τέτοιες ταινίες.
Έχετε παίξει σε πολλές διεθνείς παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες το «Melina’s Dream», το βραβευμένο «The Eye», αλλά και στο «A Greek Recipe for Romance» (Hallmark Channel). Βήματα σπουδαία για έναν καλλιτέχνη. Θα τολμήσω να σας ρωτήσω: Μέσα σας, η ψυχή σας νιώθει «γεμάτη»; Ή αναζητάτε πάντα και κάτι ακόμα;
Πρώτα απ’ όλα, σε ευχαριστώ που το λες! Πράγματι, όλες αυτές οι ταινίες υπήρξαν υπέροχες για μένα, και ως καλλιτέχνης κάποιες φορές χρειάζεται να κάνω μια παύση και να αναγνωρίσω τις επιτυχίες μου. Ως ηθοποιός, πάντα αναζητάω και κάτι ακόμα, κάτι που πιστεύω ότι είναι η μαγεία του επαγγέλματος. Όταν έκανα πολύ θέατρο, αν έπαιζα κωμωδία, μετά ήθελα δραματικό ρόλο και το αντίθετο. Η ψυχή μου γεμίζει όταν δημιουργώ και παίζω, και μόλις τελειώσει κάτι, αμέσως αναζητάω το επόμενο.
Ο αρχαίος ποιητής Μένανδρος είχε πει πως «κανένας δεν ζει τη ζωή που διαλέγει να ζήσει». Εσείς ζείτε τη ζωή που επιλέξατε; Πιστεύετε στην τύχη;
Πιστεύω ότι ζω τη ζωή που έφτιαξα μέσα από τις επιλογές μου και, κάποιες φορές, μέσα από τα λάθη μου. Πιστεύω ότι η τύχη υπάρχει, αλλά μας βρίσκει μόνο όταν είμαστε στη ροή μας, κάτι που ακόμα δεν έχω καταφέρει να κάνω με στοχευμένο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, νιώθω ότι είναι σαν τον έρωτα που εμφανίζεται όταν είσαι ανοιχτός να τον δεχτείς.
Είστε μέλος του WIFT, του μεγαλύτερου δικτύου γυναικών που μάχεται για την ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Μιλήστε μου για αυτή τη δράση σας. Ενδιαφέρει θαρρώ το ευρύ κοινό.
Το WIFT είναι μια κοινότητα που με εμπνέει. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει χώρος για τις γυναίκες να ακουστούν, όχι μόνο μπροστά στην κάμερα αλλά και πίσω από αυτήν. Η συμμετοχή μου είναι ένας τρόπος να νιώθω ότι συμβάλλω σε αυτή την αλλαγή, στο να στηρίξουμε η μια την άλλη σε ένα περιβάλλον που ακόμα δεν είναι ισότιμο. Πιστεύω βαθιά ότι όταν οι γυναίκες υποστηρίζουν η μια την άλλη, αλλάζει ολόκληρη η αφήγηση.
Κλείνοντας… Η τέχνη στις μέρες μας, όπως διαμορφώνεται, εμπνέει την επανάσταση;
Απόλυτα. Η τέχνη πάντα ήταν μια μορφή επανάστασης. Θυμάμαι ένα θεατρικό που άνοιγε με ένα απλό γκράφιτι σε έναν τοίχο που έλεγε WAKE UP! Με συγκλόνισε από την πρώτη στιγμή. Ήταν το Marisol του José Rivera. Αλλά και όλα τα είδη τέχνης, από πίνακες μέχρι χειροποίητα ρούχα, έχουν τη δύναμη να σε ταρακουνήσουν ακόμη και με μια ήρεμη απαλότητα. Είχα την τύχη να βρεθώ σε έναν μεγάλο οίκο μόδας την περασμένη εβδομάδα, όπου ο σχεδιαστής με άφησε να περιηγηθώ και να αγγίξω αυτά τα υπέροχα χειροποίητα ρούχα, όπου κάθε μικρή ραφή έχει γίνει από άνθρωπο. Η σκέψη και η ενέργεια που έχουν μπει σε κάθε κομμάτι με συγκίνησαν με τέτοιον τρόπο που με έκαναν να νιώσω. Για μένα, αυτή είναι η τέχνη.
Οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά ακριβώς γι’ αυτό η τέχνη γίνεται πιο αναγκαία από ποτέ. Είναι ένα κομμάτι ελευθερίας που κανείς δεν μπορεί να μας πάρει σε αυτή τη ζωή των social media και της τεχνητής νοημοσύνης.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Περού Καβαλιέρι γεννήθηκε στο Σιάτλ και μεγάλωσε ανάμεσα στην Αθήνα και την Καλιφόρνια. Ήταν στην εφηβεία όταν συμμετείχε σε μια επαγγελματική ομάδα χορού, πήγε σ’ ένα casting και μαγεύτηκε!
Σπούδασε υποκριτική στη σχολή «Stella Adler Conservatory» της Νέας Υόρκης, στο «Beverly Hills Playhouse» στο Λος Άντζελες, ενώ έκανε μαθήματα στην Αθήνα με τον Ανδρέα Μανωλικάκη.
Στη χώρα μας, την είδαμε στην καθημερινή σειρά του OPEN «Σ’ αγαπώ μεν αλλά», αλλά και στο θέατρο, στην αγγλόφωνη θεατρική παράσταση «Sex Honesty» της Ρομίνας Κατσικιάν, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Παπαδάκη και Michael Edwards (2025, Theatro of the No).
Έχει παίξει σε πολλές διεθνείς παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες το «Melina’s Dream», το βραβευμένο «The Eye» αλλά και στο «A Greek Recipe for Romance» (Hallmark Channel).
Από τις κορυφαίες στιγμές της μέχρι τώρα πορείας της η συμμετοχή της στο θρίλερ «A Home to Die For», αλλά και στην ταινία «Invincibles» του Daniel Pánek που θα κάνει πρεμιέρα στην Πράγα μέσα στη χρονιά.
Η πρεμιέρα της ταινίας «A home to die for» έγινε στην Αμερική το καλοκαίρι από την πλατφόρμα του Lifetime και ένα μέρος της γυρίστηκε στην Ελλάδα.
Η Περού Καβαλιέρι είναι μέλος του WIFT, του μεγαλύτερου δικτύου γυναικών που μάχεται για την ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οι ίσες ευκαιρίες, η εξάλειψη των έμφυλων διακρίσεων είναι μέσα στις προτεραιότητές της.
Αγαπά πολύ, επίσης, την πατρίδα της. Αυτή η αγάπη είναι που την ώθησε στη δημιουργία μιας ιδιαίτερης κινηματογραφικής εταιρείας, σε συνεργασία με τον Ελληνοαμερικανό παραγωγό Alexander Patsos. Σκοπός της, η δημιουργία αγγλόφωνου περιεχομένου που θα γυρίζεται στη χώρα μας, με σύγχρονα ελληνικά θέματα κι ιστορίες.
Περισσότερες πληροφορίες για την ίδια και τις δουλειές της μπορείτε να βρείτε στην επίσημη σελίδα της: www.perukavalieri.com
