Η λαμπερή Σμαράγδα Καρύδη πρωταγωνιστεί στο μιούζικαλ «Sweet Charity» και δεν κρύβει ότι το διασκεδάζει.
Στην τέταρτη δεκαετία της ζωής της, η Σμαράγδα Καρύδη παραμένει μια από τις πιο γοητευτικές και σέξι Ελληνίδες ηθοποιούς, αλλά και η πιο κεφάτη και αισιόδοξη γυναίκα που θα συναντήσεις «υπό το φως των προβολέων». Λαμπερή, αυθόρμητη, ακομπλεξάριστη, φιλική, χωρίς να διστάζει να τσαλακωθεί και να αυτοσαρκαστεί, η Σμαράγδα είναι αυτό που λέμε «χαρά Θεού»! Δεν τρέφει αυταπάτες για τίποτα και για κανέναν! «Δεν γίνεται αλλιώς», λέει η ίδια, κι αν η κουβέντα έρθει και στα πολιτικά πρόσωπα της χώρας, ε, τότε παίρνει φωτιά! «Γίνεται διαχρονικά στην Ελλάδα να βγαίνει στην εξουσία αυτός που λέει το μεγαλύτερο ψέμα. Για κάποιο λόγο, μας αρέσει να ακούμε το μεγαλύτερο ψέμα και να το ψηφίζουμε», τονίζει χωρίς δισταγμό. Αυτές τις μέρες θα τη συναντήσεις να τραγουδάει και να χορεύει στο θέατρο Badminton αποσπώντας πολύ θερμά σχόλια για την πληθωρική της παρουσία πάνω στη σκηνή. «Το διασκεδάζω πια γιατί έχει φύγει το άγχος και η κούραση μετά τις πολύωρες πρόβες. Το απολαμβάνω τώρα», λέει για το μιούζικαλ «Sweet Charity» στο οποίο πρωταγωνιστεί. Παρόλα αυτά δεν βλέπει τη στιγμή που θα πέσει η αυλαία και θα πάρει το πρώτο καράβι για την Αίγινα. «Φέτος έχω πάθει αυτό το εφηβικό που θέλεις να είσαι αραχτός στην παραλία όλη μέρα και να μην σε ενδιαφέρει τίποτα. Να έχω ένα μαγιό και ένα παρεό και να μην ξεκολλάω από τις παραλίες. Όπως στα χρόνια του σχολείου».
Πώς είναι η ατμόσφαιρα στο «Sweet Charity»; Γενικά είμαστε πολύ χαρούμενοι για την παράσταση και οι κόποι μας δεν πήγαν χαμένοι. Αρέσει πολύ στον κόσμο. Τόσο στο απλό κοινό όσο και στους συναδέλφους μας που έχουν έρθει να τη δουν. Αυτό είναι σπάνιο. Κάναμε μια τρομερή επίσημη πρεμιέρα κι εμένα προσωπικά δεν μου ‘χει ξανατύχει να νιώσω τόση ζεστασιά από φίλους, γνωστούς και συναδέλφους. Την ίδια ανταπόκριση παίρνουμε και από τον απλό κόσμο που είδε την παράσταση.
Πώς νιώθεις προσωπικά για αυτήν; Έκανα το καλύτερο που μπορούσα, έχω δουλέψει, έχω προσπαθήσει πολύ για αυτή την παράσταση. Το διασκεδάζω πια γιατί έχει φύγει το άγχος και η κούραση, γιατί κάναμε πολύωρες πρόβες. Το απολαμβάνω τώρα. Και ο θίασος είναι πολύ καλός τόσο μεταξύ μας όσο και ο καθένας στους ρόλους του.
Βρήκες κοινά στοιχεία με την Τσάριτι; Δεν ξέρω αν έχω κοινά στοιχεία με αυτή την κοπέλα. Γενικά στους ρόλους μου βάζω δικά μου στοιχεία και τους αντιμετωπίζω μέσα από τη δική μου οπτική. Ακόμη κι αν είναι τελείως άσχετοι με μένα. Δεν έχω κοινή εμπειρία ζωής. Η Τσάριτι επενδύει συνήθως σε λάθος ανθρώπους που την προδίδουν, την εκμεταλλεύονται, την παρατάνε. Δεν έχω τίποτα κοινό ως προς αυτό. Όμως ο αισιόδοξος τρόπος που επιλέγει να δει τα πράγματα παρά τις κακουχίες που περνάει, εκφράζει κι εμένα. Επιλέγω να βλέπω αισιόδοξα τα πράγματα, δεν γίνεται διαφορετικά.
Τι σε έκανε να πεις το «ναι» σε αυτή την παράσταση; Βασικά είχα περάσει πολύ ωραία στην πρώτη μου επαφή με το μιούζικαλ, στο «Chicago» και ήθελα να το ξανακάνω. Και φυσικά ότι έχουμε για σκηνοθέτη τον Τσετ Γουόκερ που το ξέρει πιο καλά από όλους και μαζί του κάνουμε την αυθεντική βερσιόν του Φόσσι όσον αφορά στη σκηνοθεσία και τις χορογραφίες. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος να το διδάξει αυτό. Ασφαλώς και το ίδιο το έργο που το ήξερα από μικρή. Πάντα έβλεπα αυτές τις ταινίες με τη Σίρλεϊ ΜακΛέιν, τα μιούζικαλ του Φόσσι. Πάντα με γοήτευαν και μου άρεσαν.
Τι ήταν αυτό που αποκόμισες από τη συνεργασία με τον Τσετ Γουόκερ; Ήταν φοβερός ο τρόπος δουλειάς. Πολύ συμπτυγμένος και με πάρα πολλές ώρες και το κάναμε έτσι όπως το κάνουν και έξω που εμείς δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τόσο σκληρή δουλειά και τόσες πολλές ώρες. Όλα αυτά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ο Γουόκερ υπήρξε εξαιρετικός. Ηξερε πολύ καλά να διδάξει τις χορογραφίες που φαίνονται απλές αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολες γιατί ο Φόσσι έχει πολύ συγκεκριμένο στιλ. Ακόμη και οι χορευτές δυσκολεύτηκαν. Ηταν πάρα πολύ επεξηγηματικός στο πώς ήθελε σκηνοθετημένη την παράσταση, βοηθούσε πάρα πολύ τους ηθοποιούς με έναν δικό του τρόπο. Ήταν πάρα πολύ ωραία εμπειρία. Και επιπλέον είναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος. Πανέξυπνος, πολύ συνεργάσιμος, πολύ ευγενής, ποτέ δεν φώναξε σε κανέναν. Υπέροχος.
Είχες καθόλου στο μυαλό σου ότι τον ίδιο ρόλο έπαιξαν στο παρελθόν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Σμαρούλα Γιούλη; Όχι, καθόλου. Δεν μπορείς να συγκρίνεις παραστάσεις που ανέβηκαν πριν από σαράντα ή τριάντα χρόνια. Δεν έχει νόημα. Ποιος τις θυμάται πια εκείνες τις παραστάσεις; Άλλωστε δεν έχει σχέση η παράσταση της Αλίκης με αυτήν που κάνουμε εμείς. Ούτε εγώ έχω σχέση με την Αλίκη. Όλα τα έργα ανεβαίνουν με διάφορους ηθοποιούς μέσα στα χρόνια. Και δεν μιλάμε για ταινίες που μπορείς να τις αντιπαραβάλεις. Οι παραστάσεις χάνονται μέσα στη συλλογική μνήμη.
Με όλο αυτό το τρέξιμο υπάρχουν στιγμές που αναπολείς αυτό που σου λείπει περισσότερο; Φυσικά. Και περιμένω να τελειώσουν όλα αυτά και να φύγω για διακοπές το καλοκαίρι γιατί δεν είμαι εργασιομανής. Μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά μου, αλλά μου αρέσουν και τα διαλείμματα. Δεν ψάχνω δηλαδή να γεμίζω τις ώρες μου με δουλειές για να μη σκέφτομαι την ύπαρξή μου. Μου αρέσει να ξαπλώνω στον ήλιο και το περιμένω πως και πως και σκοπεύω να το κάνω όλο το καλοκαίρι. Έχω αποφασίσει ότι αυτό το καλοκαίρι δεν θέλω να δουλέψω. Δεν ξέρω αν θα μου τύχει κάτι που να μη μπορώ να πω όχι, αλλά όσον αφορά στο θέατρο δεν θέλω να κάνω το παραμικρό.
Πώς είδες το επεισόδιο με τον Γιαν Φαμπρ και το Ελληνικό Φεστιβάλ το οποίο φαίνεται τελικά ότι θα γίνει στο πόδι φέτος; Αυτό τον κίνδυνο τον είχε το Φεστιβάλ από τη στιγμή που παύθηκε ο Γιώργος Λούκος χωρίς να υπάρχει αντικαταστάτης του και χωρίς να υπάρχει πρόγραμμα. Εγώ ως ηθοποιός δεν έχω σχέση με το Φεστιβάλ και δεν έχω πάρει ποτέ χρήματα από κρατικό φορέα για να κάνω τη δουλειά μου. Μόνο ως θεατής έχω άποψη και πιστεύω ότι το Φεστιβάλ επί Λούκου ήταν ένα εξαιρετικό Φεστιβάλ. Είδαμε πάρα πολύ ωραίες παραστάσεις και ήταν και διεθνές και δεν κατάλαβα ποτέ γιατί έπρεπε να το ονομάσουν έτσι, αφού ήδη ήταν με όλα όσα είχαμε δει τα τελευταία χρόνια. Αυτό που έγινε ήταν άκομψο και άσχημο. Εντωμεταξύ το Φεστιβάλ Επιδαύρου και το Ηρώδειο είναι θεσμοί που αφορούν και στον τουρισμό και δεν μπορείς να τους αφήσεις να πεθάνουν και να μην κάνεις τίποτα. Αν δεν μπορείς ως κράτος να κάνεις κάτι, άστο να το πάρουν οι ιδιώτες. Δεν μπορείς να το κλείνεις και να βάζεις λουκέτα. Εμένα δεν με αφορά το Φεστιβάλ ως ηθοποιό, αλλά ως θεατή με αφορά πολύ. Επίσης όλη αυτή η ιστορία με τον Φαμπρ και την παράσταση με τα παλλόμενα πέη, μας θίγει. Δεν μπορείς να κρίνεις έναν καλλιτέχνη τόσο πρόχειρα. Και δεν είναι εκεί το θέμα μας, στο πώς είναι τα έργα του Φαμπρ. Και τον κρίνει και κόσμος που ούτε καν τον ήξερε μέχρι τώρα. Από μια εικόνα. Μπαίνουμε σε μια άλλη λογική που είναι σαχλή. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Δυστυχώς ριμάχτηκε ένας θεσμός που ήταν από τους λίγους που λειτουργούσε ωραία. Και που πήγαινε ο κόσμος να δει τις παραστάσεις. Ήταν sold out. Δεν ήταν υπόθεση των λίγων.
Ένιωσες ότι υπάρχει ελπίδα όταν ανέλαβε η τωρινή κυβέρνηση και διάψευση πια με τη στροφή που έχει κάνει; Όχι, εγώ δεν ένιωσα καμία ελπίδα με τον Τσίπρα ποτέ. Δεν το χάβω πια αυτό το παραμύθι και ήξερα πάρα πολύ καλά ότι θα φτάναμε στο σημείο που είμαστε τώρα. Γίνεται διαχρονικά στην Ελλάδα να βγαίνει στην εξουσία αυτός που λέει το μεγαλύτερο ψέμα. Για κάποιο λόγο μας αρέσει να ακούμε το μεγαλύτερο ψέμα και να το ψηφίζουμε. Δεν ανήκω σε αυτούς που απογοητεύθηκαν από την κυβέρνηση Τσίπρα γιατί το περίμενα αυτό που συνέβη στην πορεία.
Πάντα ήθελες να γίνεις ηθοποιός; Πάντα, ναι. Μεγάλωσα σε οικογένεια ηθοποιών και παρά το γεγονός ότι μαζί με τα ωραία έβλεπα και τις δυσκολίες του επαγγέλματος, με γοήτευε και αυτό. Κάποια στιγμή βέβαια όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω ντετέκτιβ, τύπου Πουαρό, να εξιχνιάζω εγκλήματα!
Ούτε σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις και να κάνεις κάτι άλλο; Όχι, ποτέ. Είναι μια δουλειά που δεν ξέρεις τί θα κάνεις του χρόνου και που θα βρίσκεσαι. Και αυτό εμένα μου φαίνεται συναρπαστικό. Δεν με έχει κουράσει. Και να σκεφτόμουν να τα παρατήσω, δεν έχω βρει να κάνω κάτι πιο ενδιαφέρον προς το παρόν.
Υπήρξε ποτέ περίοδος στη ζωή σου που να ένιωθες ανταγωνιστικά με τους γονείς σου; Να σκέφτεσαι ότι θέλεις οπωσδήποτε να κάνεις κάτι καλύτερο από όσα έκαναν εκείνοι; Όχι. Ποτέ δεν ένιωσα ανταγωνιστικά απέναντί τους. Αυτό που ήθελα ήταν να μην ταυτιστώ μαζί τους. Κάποτε μου έλεγαν να παίξουμε μαζί στο θέατρο αλλά εγώ ήθελα να διαχωρίσω τη θέση μου για να δω τι μπορώ να καταφέρω μόνη μου. Τα παιδιά πρέπει κάποια στιγμή να απογαλακτιστούν από τους γονείς αλλά κι αυτοί έχουν ευθύνη για αυτό. Εγώ έκανα πάντα του κεφαλιού μου βέβαια.
Με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ένιωσες ποτέ την ανάγκη να φύγεις στο εξωτερικό, όπως έχουν κάνει αρκετοί μέχρι τώρα; Θα έφευγα μόνο αν τα πράγματα ήταν πραγματικά αφόρητα για μένα. Είμαι μεγάλη πια για να φύγω κάνοντας αυτό το επάγγελμα. Να πάω στο εξωτερικό και να κάνω τι; Να δουλεύω σε άσχετα πράγματα; Οι αμοιβές μου έχουν μειωθεί κάτω από το μισό και υπάρχει και η δυσκολία να πληρωθώ αυτά που κάνω, όμως έχω δουλειά, δεν έχω μείνει άνεργη. Ούτε έχω οικογένεια να θρέψω. Προς το παρόν λοιπόν είμαι εντάξει. Δεν είμαι όπως ήμουν αλλά τα καταφέρνω. Πρέπει να είναι πολύ εχθρικό το περιβάλλον στην Ελλάδα για να φύγω. Την αγαπάω τη χώρα μου, μου αρέσει να ζω εδώ, είναι οι φίλοι μου εδώ, που να πάω; Έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα για όλους μας, αλλά δεν έχω συναντήσει ακόμη δυσκολίες που να μη μπορώ να ξεπεράσω. Αν μας τα πάρει όλα η Εφορία πια, τι να πω; Κάτσε να πληρώσω πρώτα Εφορία και τα ξαναλέμε.
Ο πρώτος σίγουρος προορισμός μου είναι το σπίτι μου στην Αίγινα να πάω να χαλαρώσω. Για αργότερα δεν έχω σκεφτεί τί θα κάνω. Φέτος όμως έχω πάθει αυτό το εφηβικό που θέλεις να είσαι αραχτός στην παραλία όλη μέρα και να μην σε ενδιαφέρει τίποτα. Να έχω ένα μαγιό και ένα παρεό και να μην ξεκολλάω από τις παραλίες. Όπως στα χρόνια του σχολείου.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΛΙΓΚΑΣ
