Kατερίνα Διδασκάλου: «Νιώθω ευγνωμοσύνη που έχω δουλειά»

Η γνωστή ηθοποιός μιλάει για τον θεατρικό μονόλογο στον οποίο πρωταγωνιστεί και εξηγεί για ποιό λόγο νιώθει ευγνώμων που μπορεί και πληρώνει τον …ΕΝΦΙΑ κάνοντας αυτό που αγαπά.

Συνέντευξη ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ

Η Κατερίνα Διδασκάλου ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που προτιμούν τον δύσκολο δρόμο, αφού ούτε που σκέφτηκε να αποδεχτεί τον διορισμό της ως καθηγήτρια, επιλέγοντας να κάνει αυτό που αγαπά και να ασχοληθεί με την υποκριτική. Σήμερα, αισθάνεται δικαιωμένη με την επιλογή της και έτοιμη για νέες προκλήσεις, όπως η παγκόσμια περιοδεία του έργου «Πόρνη από πάνω» στο οποίο πρωταγωνιστεί με απόλυτη επιτυχία τα τελευταία 6 χρόνια, που θα διεξαχθεί τον επόμενο χειμώνα. Μέχρι τότε θα έχουμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων στην Αθήνα. Στις 27 Ιουλίου θα παρουσιάσει για μια και μοναδική παράσταση στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας το έργο του Αντώνη Τσιπιανίτη «Η πόρνη από πάνω», ενώ δυο ημέρες αργότερα, στο Αθλητικό και Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Μάκρης θα υποδυθεί την «Απολυμένη» τον άλλο καθηλωτικό μονόλογο τον οποίο έχει γράψει ο ίδιος συγγραφέας. Δυο απαιτητικά θεατρικά στοιχήματα τα οποία με την υπέροχη ερμηνεία της έχει ήδη κερδίσει η σημερινή μας καλεσμένη.

«Η πόρνη από πάνω», είναι ένα έργο που έχει αγαπηθεί πολύ από το θεατρικό κοινό. Ποιό είναι το μυστικό της επιτυχίας του ώστε να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου για 6 χρόνια;

Θεωρώ οτι ο Αντώνης Τσιπιανίτης κατόρθωσε να γράψει ένα κλασικό έργο. Ένα έργο που μιλάει στους ανθρώπους όλων των ειδών, όλων των ηλικιών και όλων των μορφωτικών επιπέδων. Ο θεατής στην αρχή ταυτίζεται με την ηρωίδα και στη συνέχεια λυτρώνεται μέσα από τη δική της λύτρωση.

Τι σας λέει ο κόσμος στα καμαρίνια;

Υπάρχουν άνθρωποι που με αγκαλιάζουν και μου λένε «μου αλλάξατε τη ζωή». Ο κόσμος συγκινείται πηγαία αλλά και γελάει αυθόρμητα, καθώς το έργο έχει κωμικές πινελιές. Διαθέτει λεπτό, λυτρωτικό χιούμορ, απ’ αυτό που δεν σε γαργαλά απλά στο υπογάστριο για να γελάσεις.

Το έργο μιλάει μεταξύ άλλων και για τη γυναικεία κακοποίηση. Μήπως οι γυναίκες ταυτίζονται περισσότερο με το έργο;

Η γυναικεία κακοποίηση είναι ένα τεράστιο θέμα. Η ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί κατά 47% στην ΕΕ, σύμφωνα με τις νέες στατιστικές. Βέβαια, έχω συναντήσει και πολλούς άνδρες που μου έχουν πει «κι εγώ έχω υποστεί κακοποίηση». Το καταλαβαίνω απόλυτα. Δεν υπάρχει μόνο η σωματική κακοποίηση που είναι θέμα μυϊκής δύναμης, αλλά και η ψυχολογική. Όταν ο άλλος ακούει κάθε μέρα από τη γυναίκα του φράσεις όπως «είσαι άχρηστος, δεν φέρνεις λεφτά στο σπίτι» κι αυτό αποτελεί ένα είδος κακοποίησης. Στο χωριό του πατέρα μου πέθανε μια γυναίκα και ο σύζυγός της μόλις γύρισε από την κηδεία μπήκε στο σπίτι του, έκλεισε τα παράθυρα, έβαλε μουσική και χόρευε. Κάτι αντίστοιχο που κάνει η ηρωίδα στην αρχή του έργου.

Βρίσκεστε για 75 λεπτά μόνη σας πάνω στη σκηνή. Ένας μονόλογος είναι πιο απαιτητικός για έναν ηθοποιό;

Ένας μονόλογος απαιτεί άρτια τεχνική και φυσική δύναμη για να μπορείς να ανταπεξέλθεις τόσο φωνητικά όσο και συναισθηματικά. Έχει, όμως, και ένα καλό. Τα καινούργια πράγματα που σου «δωρίζονται» επί σκηνής μπορείς να τα δοκιμάσεις χωρίς να φοβάσαι ότι εκθέτεις τον συνάδελφο. Μετά από έξι χρόνια που παίζω πια αυτό το έργο, υπάρχουν παραστάσεις οι οποίες απογειώνονται και εγώ νιώθω ότι «πετάω».

Θα υποστηρίζατε ότι η Ερατώ είναι ο ρόλος της ζωής σας;

Είναι μια από τις αγαπημένες μου ηρωίδες. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει για μένα αυτό που λέμε «ρόλος ζωής». Όλους τους ρόλους μου τους αγαπώ και τους υποστηρίζω –σαν τον γονιό που αντιμετωπίζει όλα τα παιδιά του ισότιμα.

Υπάρχουν ρόλοι που ονειρεύεστε;

Αν και έχω παίξει σε αρκετές παραστάσεις του Ευριπίδη, δεν έχω κάνει τη «Μήδεια». Αυτό θα το ήθελα. Με ενδιαφέρει, όμως, να υποδύομαι καινούργιες ηρωίδες, όπως την Ερατώ. Είναι ένα πολύ μεγάλο δώρο που μου δίνει αυτή η δουλειά.

Για ποιό λόγο γίνατε ηθοποιός;

Στα 14 προς 15 μου, τα μεγάλα παιδιά του Γαλλικού Ινστιτούτου ανέβασαν τη «Φαλακρή τραγουδίστρια» του Ιονέσκο και μου ζήτησαν να κάνω έναν μικρό ρόλο. Μάθαινα εύκολα τα λόγια μου και διέθετα δυνατή φωνή. Αυτό πήγε τόσο καλά που θυμάμαι ότι ο σύζυγος της φιλολόγου μου, μου είπε «Τι έγινε; Μήπως ετοιμαζόμαστε για το Εθνικό»; Στα 17 μου χρόνια ήξερα ότι αυτή θα είναι η ζωή μου. Τελικά, είχε δίκιο. Αν και ήμουν πολύ καλή μαθήτρια, τελικά σπούδασα στο Εθνικό. Να φανταστείτε ότι μπήκα στη Φιλοσοφική με 20 ημέρες διάβασμα.

Είστε, λοιπόν, από τους τυχερούς ανθρώπους που έχουν πραγματοποιήσει τα όνειρά τους.

Νιώθω ευγνώμων που εδώ και 33 χρόνια ζω αποκλειστικά και μόνο από αυτή τη δουλειά. Δεν έχει χρειαστεί να κάνω κάτι άλλο. Θυμάμαι πως όταν ήρθε ο διορισμός μου, το είχα δει ως μια απλή ανακοίνωση. Δεν μπήκα καν σε δίλημμα. Ποτέ δεν σκέφτηκα την ασφάλεια που θα μου πρόσφερε το επάγγελμα της καθηγήτριας. Αντίθετα, ένιωθα πως επειδή δεν το ήθελα πολύ, θα στερούσα τη θέση από κάποιον άλλον. Βέβαια, μιλάμε για ένα τρομερό λειτούργημα. Η Γαλλίδα φιλόσοφος Σιμόν Βέιλ έλεγε «οι οδοκαθαριστές, οι δικαστικοί και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να πληρώνονται πολύ καλά».

Δουλεύατε για ένα σίριαλ στο ΡΙΚ της Κύπρου. Πώς ήταν η εμπειρία;

Δηλώνω ενθουσιασμένη από την εμπειρία. Πέρασα τέλεια! Τα γυρίσματα γίνονταν σε έναν υπέροχο ξενώνα που είναι για αγροτουρισμό, στον οποίο είχα την τύχη να μένω. Γενικά, είμαι υπερήφανη για τις τηλεοπτικές δουλειές που έχω κάνει. Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η τηλεόραση διαμορφώνει την αισθητική μας και γι’ αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή τόσο από εμάς που είμαστε μπροστά από τις κάμερες όσο και απ’ αυτούς που είναι πίσω.

Αυτή η «μετανάστευση» έγινε επειδή στην ελληνική τηλεόραση τα σίριαλ είναι πλέον ελάχιστα;

Προσωπικά, έχω συνηθίσει να ταξιδεύω για δουλειά. Έχω κάνει κινηματογράφο στη Γαλλία και την Ουγγαρία και έχω παίξει θέατρο εκτός Ελλάδας πολύ πριν την κρίση. Σίγουρα, είναι πιο σκληρό να πρέπει να ταξιδεύεις κάθε εβδομάδα και επιστρέφοντας να κάνεις θέατρο. Το γεγονός, όμως, ότι έχω δουλειά στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, μόνο ευγνωμοσύνη με κάνει να νιώθω.

Σε προσωπικό επίπεδο κατά πόσο σας έχει αγγίξει η κρίση;

Πληρώνω πολύ περισσότερους φόρους από πριν. Χαίρομαι, όμως, που δεν έχω αναγκαστεί να κάνω εκπτώσεις που θα μου ήταν δυσάρεστες για να πληρώσω π.χ. τον ΕΝΦΙΑ. Η κρίση είναι αποτέλεσμα του μεγάλου πάρτι που έγινε τα τελευταία 40 χρόνια. Δεν πρέπει, όμως, να καθόμαστε σε κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα. Ας κάνει ο καθένας μας το καλύτερο που μπορεί και οι πολύ καλοί δεν χάνονται. Πάντως, στο επάγγελμά μας, η κρίση έκανε και ένα καλό. Έστρεψε το κοινό προς το καλό θέατρο. Το κοινό πηγαίνει σε παραστάσεις που γεμίζουν την ψυχή του και αδιαφορεί πλέον για τηλεοπτικές περσόνες.

Τα τρία παιδιά, τα δυο εγγόνια και η αγάπη για τα ζώα

Έχετε τρία παιδιά, τη Φλώρα, τη Μαρκέλλα και τον Διόνυσο. Με τι ασχολούνται;

Είμαι πολύ ευτυχής που κανένα δεν θέλησε να γίνει ηθοποιός. Ο μικρός μόλις έδωσε στο Πολυτεχνείο, η δεύτερη μου κόρη είναι ναυτιλιακή δικηγόρος και η πρώτη έχει κάνει οικονομικές σπουδές και εργάζεται ως marketing manager σε μια πολυεθνική. Δεν ανησυχώ πια γι’ αυτά, μόνο προσεύχομαι. Θέλω οι άνθρωποι που αγαπώ να είναι καλά και να κάνουν τη ζωή που επιλέγουν οι ίδιοι χωρίς φόβο.

Τι τα συμβουλεύατε όταν ήταν μικρά;

Με τα μυαλά που έχω σήμερα, αν μπορούσα να δώσω μια συμβουλή στα παιδιά μου αυτή θα ήταν «μην κυνηγάτε τους μεγάλους βαθμούς. Κάντε κάτι που σας αρέσει. Ανακαλύψτε τα ταλέντα σας και το πώ ς μπορείτε να προσφέρετε στην ανθρωπότητα». Αν προχωράμε μ’ αυτόν τον γνώμονα, είμαστε επιτυχημένοι από χέρι.

Έχετε δυο εγγόνια. Σας ενοχλεί όταν σας φωνάζουν «γιαγιά»; Σας ρωτώ επειδή είστε νέα ακόμα…

Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Το πρόβλημα το έχει η κόρη μου, η οποία έχει δασκαλέψει τον μεγάλο (έχει άλλη μια μικρότερη κόρη) να με φωνάζει «Κατρίν». Όταν του μιλάω στο τηλέφωνο του λέω «είμαι η γιαγιά Κατερίνα» και εκείνος μου απαντάει «γεια σου, Κατρίν».

Ψάχνοντας κάποια πράγματα για εσάς πληροφορήθηκα οτι είστε δεινή αμαζόνα. Ιππεύετε σήμερα;

Μου αρέσουν πολύ τα άλογα. Όταν βρίσκω τον χρόνο μπορεί να κάνω μια ωραία βόλτα, προς τον Μαραθώνα ή τον Ιππικό Όμιλο για να ιππεύσω. Αγαπώ, όμως, όλα τα ζώα. Στο σπίτι μου έχω μαζέψει 4 αδέσποτα σκυλιά και μια γάτα. Αν και μένω στο κέντρο, έχω την τύχη να διαθέτω αυλή, οπότε τα φιλοξενώ με μεγαλύτερη άνεση.

Ποιό είναι το μεγάλο σας όνειρό σήμερα;

Να δουλεύω μέχρι το τέλος. Να μπορώ να θυμάμαι τα λόγια μου και να μπορώ να παίζω καλά μέχρι… όποτε!

«Η πόρνη από πάνω»

Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017

Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας

(Τέρμα Λόρδου Βύρωνος, Πεντέλη)

Ώρα έναρξης: 21:30

Εισιτήρια: Γενική είσοδος 12 ευρώ, προπώληση 10 ευρώ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Σταμάτης Πατρώνης

Φωτισμοί: Ελένη Αναγνωστοπούλου

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μηνάς Μινατσής