Την απόφαση της απευθείας διαπραγμάτευσης για την αγορά του Ο.Τ. 61 (πρώην Tennis Club) έλαβε κατά πλειοψηφία το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Βριλησσίων.
Η πρόταση της διοίκησης Μανιατογιάννη υπερψηφίστηκε από τους συμβούλους της πλειοψηφίας («Βριλήσσια-Δήμος Δημιουργίας») και από την «Ανοιχτή Πόλη». «Παρών» δήλωσαν οι δημοτικοί σύμβουλοι της «Νέας Πνοής», της «Δράσης» και της «Λαϊκής Συσπείρωσης», ενώ απουσίαζαν τόσο ο Κώστας Παπασπηλίου («Ανατροπή στα Βριλήσσια»), ο ποίος στο παρελθόν έχει τεθεί ανοικτά υπέρ της αγοράς όσο και οι ανεξάρτητοι δημοτικοί σύμβουλοι Βερροιόπουλος και Φαράκλας.
Κύριο επιχείρημα υπέρ της απόκτησης του χώρου από την πλειοψηφούσα αρχή είναι το γεγονός ότι η έκταση των περίπου 9 στρεμμάτων που αποτελεί το Ο.Τ. 61 είναι κατάλληλη για να καλύψει μελλοντικές ανάγκες του προαστίου , ενώ σε διαφορετική περίπτωση -όπως ισχυρίζεται η δημοτική αρχή- η έκταση του πρώην Tennis Club θα κινδύνευε να χαθεί ανά πάσα στιγμή χωρίς να οικοδομηθεί προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Αλέξης Μαυραγάνης : «στόχος της δημοτικής αρχής ο χώρος να αποκτηθεί και να αξιοποιηθεί επί της παρούσας θητείας της»
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ συνομίλησε με τον αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος και Καθαριότητας του δήμου Βριλησσίων Αλέξη Μαυραγάνη για το θέμα που στο παρελθόν έχει απασχολήσει αρκετές διοικήσεις, χωρίς ποτέ να βρεθεί μια λύση κοινά αποδεκτή. Σε ερώτηση της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ για ποιο λόγο η δημοτική αρχή πρότεινε την διαπραγμάτευση για αγορά της συγκεκριμένης έκτασης, ο κ. Μαυραγάνης εξηγεί ότι «αυτό έγινε σε υλοποίηση της προγραμματικής προτεραιότητας της παράταξής μας ‘’Βριλήσσια-Δήμος Δημιουργίας’’ για την ελευθέρωση και απόκτηση δημόσιων χώρων, όπως ήδη έγινε στην περίπτωση του Ο.Τ. 365 των αθλητικών εγκαταστάσεων Κισσάβου και Μητροπούλου. Βασική και διαχρονική δέσμευση της δημοτικής μας παράταξης υπήρξε ειδικότερα η στόχευση απόκτησης του Ο.Τ. 61 (πρώην Tennis Club). Η διοίκηση του δήμου είναι υπέρμαχη των μεγάλων δημόσιων χώρων οι οποίοι να μπορούν να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες της πόλης».
Ο αντιδήμαρχος Βριλησσίων παρότι διευκρινίζει ότι κατά την προσωπική του άποψη το καλύτερο θα ήταν η κήρυξη νέας διαδικασίας αναγκαστικής απαλλοτρίωσης και αποπληρωμή του κόστους με χαμηλότοκο δανεισμό από το Ταμείο Παρακαταθηκών, συμφωνεί στην κατεύθυνση απόκτησης του χώρου μέσω διαπραγμάτευσης για απευθείας αγορά, με βάση το σκεπτικό της εισήγησης του δημάρχου για τη χρονική επίσπευση και αποφυγή κινδύνων απώλειας της έκτασης του πρώην Tennis Club. Σημειώνει ότι «μιλάμε για μια έκταση περίπου 10 στρεμμάτων στη δυτική συνοικία, στην περιοχή της ρεματιάς. Δεν υπάρχει άλλος αντίστοιχος χώρος στην περιοχή αυτή που να διαθέτει τα πλεονεκτήματα ενός ενοποιημένου δημόσιου χώρου, στον οποίο να μπορούν να καλυφθούν ανάγκες σχολικής στέγασης και εκπαίδευσης, αλλά και να εκπληρώνονται σοβαρές προϋποθέσεις εκδηλώσεων αναψυχής και άθλησης, δεδομένου ότι είναι ταυτόχρονα ένας χώρος της παραρεμάτιας ζώνης μας». Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι «το ζήτημα της αγοράς του Ο.Τ. 61 είχε τεθεί ως προτεραιότητα της τοπικής κοινωνίας μας επί δημαρχίας Σταμάτη Λώλα, αλλά πέραν της ιστορικότητας της υπόθεσης που τουλάχιστον εμείς οφείλουμε να υπερασπιστούμε σήμερα και πολιτικά, αποδεικνύεται ξεκάθαρα και η διαχρονικότητα του κοινωνικού και αυτοδιοικητικού αιτήματος από το γεγονός του πόσο επίκαιρη παραμένει αυτή η επιλογή λόγω της σημαντικής μείωσης ελεύθερων χώρων που υπέστησαν από την υπερ-αστικοποίηση στο μεταξύ τα Βριλήσσια. Πλέον είναι ελάχιστες οι δυνατότητες απόκτησης τέτοιων χώρων, όπως αυτός που έχει άλλωστε αξιοποιηθεί ως αθλητική υποδομή και μέρος αναψυχής από τους κατοίκους της πόλης μας στην πρότερη μορφή του κατά το παρελθόν» .
Όσον αφορά το κόστος της αγοράς του Ο.Τ. 61, το οποίο έχει προσδιοριστεί από ορκωτό λογιστή στο ύψος των 4.8 εκατομμυρίων ευρώ, ο κ. Μαυραγάνης τονίζει ότι «το κόστος είναι ένα θέμα διαπραγμάτευσης. Ελπίζουμε ότι η τελική τιμή θα είναι πολύ χαμηλότερη απ’ αυτήν που προσδιορίστηκε. Σε διαφορετική περίπτωση η καταλληλότερη οδός θα αποδειχθεί πράγματι η αναγκαστική απαλλοτρίωση. Όσον αφορά τις αντιδράσεις των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, ο αντιδήμαρχος Βριλησσίων δηλώνει «δεν αντιλαμβάνομαι τις φωνές της αντιπολίτευσης η οποία ακολουθεί λογική Πόντιου Πιλάτου και αρνείται να πάρει θέση και να αντιπολιτευτεί με περιεχόμενο που να έχει να προτείνει κάτι στην κατεύθυνση αυτή ή έστω σε κάποια τέλος πάντων κατεύθυνση. Όσοι θέλουμε να διαθέτουμε προοδευτικό πολιτικό και αυτοδιοικητικό πρόσημο, οφείλουμε να είμαστε ενωμένοι και να στηρίζουμε τις πολιτικές υπεράσπισης και αύξησης των δημόσιων χώρων και εκτάσεων που είναι αναγκαίες για την αναβάθμιση της λειτουργικότητα της πόλης. Δεν με εξέπληξε, πάντως, η στάση της ‘’Νέας Πνοής’’. Δεν περίμενα τίποτα περισσότερο από την παράταξη η οποία έχει την ιστορική ευθύνη του «ναυαγίου» απόκτησης της έκτασης εδώ και μια εικοσαετία. Οι διοικήσεις Ντινόπουλου και Ιωαννίδη έριξαν την υπόθεση στα βράχια. Εμείς θα την ξεκολλήσουμε από τα βράχια έστω και μόνοι μας». Όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα της αγοράς της έκτασης, ο κ. Μαυραγάνης υπογραμμίζει «στόχος της δημοτικής αρχής είναι ο χώρος να αποκτηθεί και ει δυνατόν να αξιοποιηθεί επί της παρούσας θητείας της».
«Δράση »: «Καιρός να τελειώνουμε με την ευκολία και τις ψευδαισθήσεις»
Μακροσκελή ανακοίνωση μέσω της οποίας ξεκαθαρίζει την θέση της σχετικά με την ζήτημα της αγοράς του Ο.Τ. 61 (πρώην Tennis Club) από τον δήμο Βριλησσίων εξέδωσε το Συντονιστικό της Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια Άλλη Πόλη». Στην ανακοίνωση τονίζεται μεταξύ άλλων ότι «η αγορά» του Ο.Τ. 61 κατέστη επείγουσα λόγω έλλειψης ιεραρχήσεων από την πλευρά της διοίκησης».
Αναλυτικά, αναφέρεται: «Το ζήτημα της απευθείας αγοράς του ΟΤ61 (πρώην τένις κλαμπ) στην οποία προτίθεται να προχωρήσει η δημοτική αρχή, από τη «φύση» του είναι ζήτημα σύνθετο και αντιφατικό. Γιατί ενσωματώνει τον τρόπο που «διαβάζουμε», βιώνουμε και αξιολογούμε την περίοδο που ζούμε, αλλά και ερωτήματα για την οικονομική δυνατότητα του δήμου. Καταλήξαμε ότι είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουμε αυτή τη σημαντική επιλογή, αποσυνδεδεμένα από τη γενικότερη εικόνα που διαμορφώνεται για την πολιτεία της διοίκησης.
Υπό «φυσιολογικές συνθήκες», πράγματι, το δημοτικό συμβούλιο θα άξιζε να επιχειρήσει την εξασφάλιση του τελευταίου μεγάλου ελευθέρου χώρου του προαστίου στις επόμενες γενιές. Όμως ζούμε σε «φυσιολογικές» συνθήκες; Και πόσο «αθώα» είναι η διάχυτη πεποίθηση των διοικούντων, ότι με την πολιτική που σήμερα ακολουθείται (και ακολουθούν), θα έρθουν καλύτερες ημέρες, προσδοκία που ακυρώνει κάθε απόπειρα ανασύνταξης του δήμου και διαμόρφωσης νέων προτεραιοτήτων; Η διοίκηση θα όφειλε επίσης, να διευκολύνει τη διαδικασία λήψης κομβικών αποφάσεων. Αλλά απέφυγε να το πράξει. Και όταν, τελευταία στιγμή, αποφάσισε να ανταποκριθεί, παρουσίασε μια εικόνα ειδυλλιακή, ασύμβατη με τη συνεχή μείωση των πόρων της αυτοδιοίκησης και την κοινή εμπειρία.
Ποια είναι η οικονομική δυνατότητα του δήμου, με ποιο τρόπο θα αποπληρωθεί η αγορά, τι συνέπειες θα έχει αυτή για τους δημότες, με ποια κονδύλια θα αξιοποιηθεί μελλοντικά και για ποιο σκοπό ο χώρος, παραμένει κατά τη γνώμη μας, μια εξίσωση με πολλούς αγνώστους. Την ίδια στιγμή, τι έχει να πει το δημοτικό συμβούλιο στους δημότες που δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους; Τι έχει να πει σ’ εκείνον που διαπιστώνει ότι δεν έχουμε δημοτική συγκοινωνία, (αλλά κατά τα άλλα κάνουμε κυκλοφοριακές μελέτες), που αναρωτιέται πώς θα αξιοποιηθεί η έκταση της οδού Μητροπούλου, (για την οποία από τον προηγούμενο Σεπτέμβριο θα είχε κατατεθεί η σχετική «μελέτη»), σε αυτούς που ξέρουν ότι εκκρεμεί, μάλιστα με τρόπο αλληλένδετο, η τύχη και άλλων δεσμευμένων οικοπέδων από το ΕΡΣ;
Και ποιος δικαιούται να επικαλείται την επόμενη γενιά όταν ολιγωρεί απέναντι στη σημερινή, η οποία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τους υπάρχοντες χώρους, επειδή αυτοί παραμένουν αναξιοποίητοι ή ασυντήρητοι; Κι’ ακόμη, πόσο διαφέρει όλο αυτό σε μικρογραφία, από την υπερχρέωση της χώρας, η οποία παρήγαγε τα αποτελέσματα που παρήγαγε; Η δημοτική αρχή αρέσκεται στην πολιτική «να προχωρούν όλα παράλληλα». Όμως όταν τα θέλεις όλα, δεν θέλεις τίποτα ιδιαίτερα και δεν θυσιάζεις κάτι για να αποκτήσεις το σημαντικό. Γι’ αυτό και οι διαχειριστικές δαπάνες παραμένουν αμετάβλητες, το επιδιωκόμενο επίπεδο «ευδαιμονίας» απαράλλαχτο, ενώ προγραμματίζονται και νέες αγορές κτηρίων.
Να το θέσουμε διαφορετικά: Αν η «Δράση» βρισκόταν σε θέση διοίκησης, θα επιδίωκε την αγορά του ΟΤ61, καθιστώντας το σαφή προτεραιότητα, (μετά από ενημέρωση/συμμετοχή των δημοτών), υλοποιώντας έναν σχεδιασμό που θα περιλάμβανε τις ανάλογες εξοικονομήσεις, ώστε ο δημοτικός προϋπολογισμός να επιβαρυνθεί ανεπαίσθητα. Δεν θα υπερχρεώναμε τον δήμο, ούτε θα είχαμε το βλέμμα μας στραμμένο στις επόμενες εκλογές. Το να συμπεριφέρεται κανείς σήμερα σαν κάτοχος πιστωτικής κάρτας προ κρίσης δεν συνιστά πολιτική. Αντιθέτως, προκαλεί, για το κάθε τι, μια διάχυτη επιφυλακτικότητα.
Επιπλέον: Ποιοι ασχολούνται σήμερα με τα «κοινά», μάλιστα με τρόπο που να δύνανται να επιλέξουν μια τεκμηριωμένη πρόταση ανάμεσα σε άλλες; Με ποια στοιχεία, ποια ενημέρωση, ποια κριτήρια, ποια δημοκρατική «εκπαίδευση»; Και πόσοι μπορούν να κατατάξουν την επιλογή τους κατά την πολιτική της βαρύτητα;
Παρά τα όσα έχουν συμβεί, είναι σαν να μην άλλαξε τίποτα στην αυτοδιοίκηση. Ίδιες μέθοδοι, ίδιοι πρωταγωνιστές, με σκοπό τη διατήρηση μιας «κανονικότητας» που έχει ανατραπεί προ πολλού, (με προσθήκη ολίγου εθελοντισμού και αλληλεγγύης) και μιας «ευδαιμονίας» (στο όριο της πολιτικής αφασίας), που ακυρώνει κάθε διάθεση για την αναγκαία αναδιοργάνωση των δήμων ώστε να προχωρήσουν οι ουσιαστικές παρεμβάσεις που έχει ανάγκη η τοπική κοινότητα.
Οι αντιπολιτεύσεις από την άλλη, αντιλαμβάνονται ως «υπεύθυνη» στάση, την κατά περίπτωση υπερψήφιση προτάσεων της πλειοψηφίας, αγνοώντας τη «μεγάλη» εικόνα. Ξεχνάμε ότι αυτό που επείγει είναι η αλλαγή των αξιολογήσεών μας, η αλλαγή ύφους και ήθους, μια πολιτική ευθυγραμμισμένη με την τραγικότητα και την ένταση της κρίσης, που να οδηγεί στην οικοδόμηση μιας πραγματικής κοινότητας, που θα θέσει ως στόχο την αντιστροφή της αδιαφορίας και της παρακμής. Ξεχνάμε ότι το επείγον είναι να αυξηθούν οι αντιστάσεις, να μειωθούν οι απώλειες και να αναταχθεί το ηθικό των πολιτών. Η «ανοχή» λοιπόν, απέναντι στην πλειοψηφία έχει νόημα, μόνον όταν τα πεπραγμένα της συνοδεύονται από δείγματα συντονισμού με τις απαιτήσεις της περιόδου.
΄΄Υπευθυνότητα’’ δεν σημαίνει να παραγνωρίζεις τις συνθήκες και να συνεχίζεις τα ίδια, χωρίς επίγνωση της καταστροφής, της οποίας το πιο επώδυνο σύμπτωμα είναι η σταδιακή απόσυρση των πολιτών στη μοιρολατρία, στις πολιτικές ψευδαισθήσεις, στη ματαίωση. Έχουμε τελματώσει σαν κοινωνία και σαν οικονομία και πρωταρχικό είναι να το αναγνωρίσουμε. Υπό αυτήν την έννοια, η «αγορά» του Ο.Τ. 61 κατέστη επείγουσα λόγω έλλειψης ιεραρχήσεων από την πλευρά της διοίκησης, αλλιώς δεν θα ήταν. Τα ρημαγμένα Ολυμπιακά ακίνητα και οι κάθε λογής ασυντήρητοι δημόσιοι χώροι, (που συχνά στη συνέχεια εκποιούνται σε ιδιώτες «έναντι πινακίου φακής»), συνηγορούν πως δεν αρκεί να αγοράζεις, αλλά πρέπει και να μπορείς να αξιοποιείς, να συντηρείς, να προστατεύεις την περιουσία σου. Με σχεδιασμό, τον οποίο μάταια αναζητούμε από τη σημερινή διοίκηση.
Είναι καιρός να ξεφύγουμε από τον παλαιοκομματισμό και το ιδιότυπο «πέρα βρέχει» των Βριλησσίων και να εστιάσουμε στην αφύπνιση της κοινότητας. Δεν μπορεί να γίνεται πλέον ανεκτή η λογική, «έργα – ψηφοθηρία – κανένας προγραμματισμός αναγκών». Χωρίς επιλογές και έμπρακτες θυσίες υπέρ κάποιου σκοπού, δεν λογίζεται πολιτική. Μια χρήσιμη διοίκηση, αναγνωρίζοντας τα πραγματικά ζητήματα και τους όρους που αυτά τροποποιούνται, θα επιχειρούσε την επανεκκίνηση της λειτουργίας της Πόλης, ευθυγραμμιζόμενη με τα ουσιώδη, (όχι με αποτυχημένες «συνελεύσεις» για το κυκλοφοριακό), δημιουργώντας προϋποθέσεις, ώστε οι απαντήσεις των προβλημάτων να συμπεριλάβουν τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Αν μια τέτοια αλλαγή πορείας ήταν διακριτή, τότε θα ήταν θεμιτή και από την πλευρά μας μια ανοχή σε λάθη ή παραλείψεις της διοίκησης. Όμως επειδή αυτό δεν συμβαίνει και επειδή τα επιμέρους δεν συμβαδίζουν με την αναγκαία κατεύθυνση, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε, τότε οι επιλογές μας περιορίζονται: Με το δείγμα γραφής που διαθέτουμε, δεν θα συναινέσουμε στην προτεινόμενη αγορά, ακόμη κι αν πρόκειται για το Ο.Τ. 61».
«Ποιός δεν θέλει το ΟΤ 61;» αναρωτιέται η «Ανοικτή Πόλη»
Μόλις μια ημέρα μετά το Δημοτικό Συμβούλιο στο οποίο αποφασίστηκε η απευθείας διαπραγμάτευση για αγορά του Ο.Τ. 61 ,η παράταξη της «Ανοικτής Πόλης» εξέδωσε την δική της ανακοίνωση στην οποία τονίζει ότι «η απόκτηση του Τennis club πρέπει να είναι υπόθεση όλων των παρατάξεων και όλων των Δημοτών».
Αναλυτικά, αναφέρεται: «Για το Ο.Τ. 61 έχουν καεί αυτοκίνητα, έχουν δημιουργηθεί νέες και έχουν χαλάσει παλιές φιλίες, έχουν ειπωθεί πολλά, και κυρίως έχει χυθεί πολύ μελάνι για αποδώσεις ευθυνών εκατέρωθεν. Η Ανοιχτή Πόλη μέχρι και το Δημοτικό Συμβούλιο της 20ης Ιουλίου επέλεξε να μην αρθρογραφήσει. Μετά όμως τη χθεσινή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου μπορούμε να μιλήσουμε ανοικτά για το Ο.Τ. 61 ή καλύτερα για το Τennis club όπως το γνωρίζουν οι παλαιότεροι Βριλησσιώτες.Τι ήταν για τα Βριλήσσια το Τennis club; Μια όαση χαράς και χαλάρωσης για όλη την οικογένεια. Μια γωνιά που ο κάθε Βριλησσιώτης έβρισκε το δικό του προσωπικό χώρο. Εκεί έγιναν γιορτές, γενέθλια γάμοι αλλά και πολιτικές εκδηλώσεις και άθληση και χαλάρωση. Τι είναι σήμερα ο χώρος; Σκουπιδότοπος!
Το να αναλωθούμε στις διενέξεις μεταξύ των Διοικήσεων είναι εύκολο, έχει ενδιαφέρον και αποδίδει μακροπρόθεσμα με αύξηση ψήφων. Το να σταθούμε και να ερμηνεύσουμε λάθη που θεμιτά ή αθέμιτα έγιναν από τις προηγούμενες Διοικήσεις έχει κάποιο νόημα με την έννοια της παιδείας και της άποψης : ‘’ μαθαίνω από τα λάθη μου’’.
Δεν είμαστε όμως σε αυτό το σημείο σήμερα. Σήμερα αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο τα Βριλήσσια των 2500 κατοίκων, που γνωριζόμασταν όλοι με τα μικρά μας ονόματα, να έχουν γίνει τα Βριλήσσια των 35000 κατοίκων χωρίς ουσιαστικό πολεοδομικό σχεδιασμό που να μπορεί να ανταποκριθεί και να καλύψει τις ανάγκες όλων αυτών των κατοίκων.
Δυστυχώς οι δεσμεύσεις οικοπέδων που είχαν γίνει κάποτε δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες που έχει η πόλη. Κανείς δεν είχε συλλάβει την έκταση του φαινομένου της αντιπαροχής και την αντικατάσταση των αγροτικών εκτάσεων με πολυκατοικίες.
Έτσι φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση όπου μεγάλα οικόπεδα για να αξιοποιηθούν ως κοινόχρηστοι χώροι, δεν υπάρχουν πλέον. Γήπεδα, Σχολειά και Παιδικές χαρές, δεν αντιστοιχούν στον πληθυσμό των Βριλησσίων. Είναι αντικειμενική η ανάγκη για δημιουργία ενός γηπέδου που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις των δημοτών. Είναι υπαρκτή η ανάγκη για ένα κολυμβητήριο στο Δήμο μας. Στο Δήμο μας δεν υπάρχουν πια, οχτώ στρέμματα ενωμένα. Όπως δεν υπάρχει και ο Αρης, όπως δεν υπάρχουν και πολλά άλλα. Το ερώτημα που κλήθηκαν να απαντήσουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι ήταν:
Θέλουμε να αγοράσουμε το ΟΤ61;
Από τις τοποθετήσεις έγινε σαφές ότι το Τennis club θα το θέλαμε όλοι.… Γιατί όμως δεν τολμάμε τα θέλω μας να τα κάνουμε πράξη;
Στην τοποθέτηση μας εξηγήσαμε ότι θέλουμε να μάθουν οι Δημότες γιατί χάθηκε τότε (κάπου μεταξύ του 2008 και του 2009) η υπόθεση της απόκτησης του χώρου. Όχι με την έννοια της απόδοσης ευθυνών, αλλά με την έννοια του: Μαθαίνω από τα λάθη μου. Μακάρι να γύριζε ο χρόνος και να υπήρχαν και άλλες λύσεις. Δεν γίνεται όμως. Από την άλλη μεριά δεν θέλουμε κανένας Δήμαρχος και κανένας Δημοτικός Σύμβουλος να παίζει την κλασσική Μονόπολη αγοράζοντας ακίνητα, στις πλάτες των Δημοτών. Ούτε να επιβαρυνθούν οι πολίτες με πρόσθετα τέλη και φόρους για να κόβουν κάποιοι επίσημοι (από όπου και αν προέρχονται) κορδέλες εγκαινίων. Η απόκτηση του Τennis club δεν πρέπει να γίνει υπόθεση του εκάστοτε Δημάρχου. Η απόκτηση του Τennis club πρέπει να είναι υπόθεση όλων των παρατάξεων και όλων των Δημοτών.
Για το λόγο αυτό προτείναμε τη δημιουργία Επιτροπής Διεκδίκησης και Αγοράς του ΟΤ61 από όλες τις παρατάξεις, ώστε όλοι μαζί να είμαστε γνώστες και κοινωνοί στους πολίτες, όλων των θεμάτων που θα προκύψουν στην πορεία. Η πρόταση μας έγινε αποδεκτή από την Δημοτική Αρχή. Παραμένει η υλοποίηση της από όλους. Και στο σημείο αυτό είναι και η συλλογική και η ατομική ευθύνη του καθενός μας, χωρίς προκαταλήψεις και αγκυλώσεις.
Υπάρχουν και σε εμάς ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν ή δεν θα μπορούσαν να απαντηθούν και δεύτερες σκέψεις που δεν διατυπώθηκαν για χάρη της ομοψυχίας σε ένα τόσο σοβαρό θέμα για τα Βριλήσσια. Όμως δεν έχει κανένας το δικαίωμα να βάζει εμπόδια στην απόκτηση οκτώ στρεμμάτων, ενιαίου χώρου στα σημερινά Βριλήσσια.
Καλούμε όλες τις παρατάξεις και Βριλησσιώτες που είναι ενεργοί πολίτες, να συμμετέχουν στην προσπάθεια απόκτησης του ΟΤ61. Καλούμε τον Δήμαρχο να υλοποιήσει άμεσα την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες. Τα θέλω που εκφράστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο από όλους, να γίνουν πράξη».
