Την ταινία «O Κύριος Όβε (En man som heter Ove)» προβάλει το Cine Δράση την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου στις 20.15 στο ΤΥΠΕΤ.
Σουηδία, 2015. Διάρκεια: 116′. Σενάριο: Hannes Holm, Fredrik Buckman (μυθιστόρημα). Σκηνοθεσία: Hannes Holm. Πρωταγωνιστούν: Rolf Lassgård, Zozan Akgün, Tobias Almborg, Bahar Pars,Filip Berg, Ida Egvoll.
Γλυκόπικρή ταινία από την Σουηδία, με άπλετο μαύρο χιούμορ. Ένα συγκινητικό φιλμ ζεστό, δροσερό, γραμμένο εξαιρετικά και σκηνοθετημένο με έμπνευση. Βασίζεται στο best seller «En Man som Heter Ove» του Fredrik Buckman που έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.
Το story
Ο Όβε είναι ένας παραιτημένος ηλικιωμένος άνθρωπος, τυπική περίπτωση παράξενου, μοναχικού, καταθλιπτικού και ιδιότροπου στα όρια του υποχόνδριου, αντιπαθητικού και ανάγωγου. Μένει σε ένα συγκρότημα με καλαίσθητα σπιτάκια και λιθόστρωτα δρομάκια, κάπου στα «βόρεια» προάστια μιας σουηδικής μεγαλούπολης, όπου μέχρι πρόσφατα έπαιζε ρόλο διαχειριστή. Είναι παθιασμένος με την λογική και την τάξη, έχει αυστηρές αρχές, σιδερένια πειθαρχία, βασίζει τα πάντα στη λογική. Ασκεί καθημερινά τα καθήκοντά του με ακρίβεια, σχολαστικότητα και υπερβολική αυστηρότητα εναντίον οποιουδήποτε ξεφεύγει από τους κανόνες που αυτός θεωρεί αδιαπραγμάτευτους. Είναι υποτιμητικός προς τους γύρω του, εκτιμά ότι περιβάλλεται από ηλίθιους που δεν ξέρουν να οδηγούν, ούτε να επιλέγουν το σωστό αυτοκίνητο. Δεν διαθέτει καμιά κατανόηση για τις επιλογές των άλλων, κάνει συνεχώς υποδείξεις και λέει την γνώμη του με τον χειρότερο τρόπο. Οι γείτονες τον θεωρούν αφόρητο, τον αποκαλούν «ο γείτονας από την κόλαση» και επιλέγουν να τον αγνοούν αντί να οργίζονται με τη στάση και τις παρατηρήσεις του. Κάποια στιγμή επαναστατούν και τον απαλλάσσουν από τα καθήκοντά του, γεγονός που ο ίδιος θεωρεί μεγάλη προδοσία και δεν αποδέχεται. Όταν, δε, μετά από 43 συνεχή χρόνια δουλειάς, απολύεται, αποφασίζει να δώσει τέλος στην άχαρη ζωή του και να συναντήσει στον άλλο κόσμο την πολυαγαπημένη σύζυγο του. Γιατί ναι, τα πράγματα εδώ δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται και ο Όβε που σήμερα δείχνει να μην διαθέτει κανένα άλλο συναίσθημα εκτός από την οργή, έχει αγαπήσει και αγαπηθεί πολύ, τόσο που θεωρεί άνευ νοήματος τη ζωή χωρίς την λατρεμένη του.
Οι επανειλημμένες προσπάθειες να εγκαταλείψει οικειοθελώς και με κάθε τρόπο, τα εγκόσμια είναι όλες αποτυχημένες και αποτελούν βασικό στοιχείο της πλοκής και του χιούμορ του φιλμ. Συμπερασματικά, ούτε και ο ίδιος επιθυμεί διακαώς να αφήσει αυτό τον μάταιο κόσμο, αλλά και οι γείτονες πάντα παρεμβάλλουν εμπόδια στις απόπειρες του και τις διακόπτουν άλλοτε με τη φασαρία τους, άλλοτε γιατί τον χρειάζονται επειγόντως. Καθώς η ζωή συνεχίζεται, διάφορα γεγονότα θα αλλάξουν ριζικά την ζωή του Όβε και την κατάσταση στη γειτονιά. Στις αλλαγές θα επιδράσει καταλυτικά η μετακόμιση απέναντί από το σπίτι του μιας νεαρής, ζωηρής οικογένειας με την γυναίκα να προέρχεται από τριτοκοσμική χώρα και τα σκανταλιάρικα μικρά παιδιά να απαιτούν διαρκώς την προσοχή του. Ο ήρωας μας αναπάντεχα θα δημιουργήσει μαζί τους μια τρυφερή φιλία, θα εγκαταλείψει για πάντα τα σχέδια περί αυτοκτονίας και θα ξαναθυμηθεί τον βαθιά θαμμένο παλιό, καλό ανθρώπινο εαυτό του.
Η σκηνοθεσία
Ο σκηνοθέτης Hannes Holm χρησιμοποιεί εδώ παλιά δοκιμασμένα υλικά αλλά η γραφή του είναι φρέσκια, ζωντανή, ειλικρινής, γεμάτη συναίσθημα και άφθονο χιούμορ. Μέσα από επαναλαμβανόμενα flashback μας μεταφέρει, μετά από κάθε απόπειρα αυτοκτονίας, στο παρελθόν του ήρωα, αποκαλύπτει σταδιακά περισσότερα στοιχεία για την ζωή του, παρουσιάζει χωρίς κενά και μπερδέματα ολοκληρωμένο το χαρακτήρα του, αιτιολογώντας την δύστροπη συμπεριφορά του και καταφέρνοντας τελικά να τον κάνει συμπαθή. Όλο το καστ δίνει αξιομνημόνευτες ερμηνείες, αλλά ο Rolf Lassgård, είναι εξαιρετικός στον ρόλο του κακότροπου και πολυδιάστατου ήρωα αποδίδοντας με πειστικότητα την διαρκώς μεταβαλλόμενη διάθεσή του. Η φωτογραφία είναι καθαρή και ζωντανή. Το αποτέλεσμα είναι μια ζεστή ταινία που ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα, το γέλιο και τη συγκίνηση και παρουσιάζει με ανθρωπιά, ειλικρίνεια και κατανόηση τους χαρακτήρες της. Μια ταινία που οι περισσότεροι από εμάς μάλλον δεν περιμένουν να έρχεται από τη Σουηδία, μια χώρα που τα στερεότυπα ορίζουν ότι οι κάτοικοι της είναι τόσο ψυχροί όσο το κλίμα της. Ο τρόπος που το σιδερόφρακτο εξωτερικό περίβλημα γίνεται κομμάτια όταν ο Όβε αναπτύσσει ουσιαστικές διαπροσωπικές σχέσεις, απολαμβάνει την στοργή και τρυφερότητα των άλλων και προσφέρει τη δική του κατανόηση αποδεικνύει αφενός ότι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες είναι πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που μας επιτρέπει να αντιληφθούμε η εξωτερική εικόνα τους και αφετέρου ότι η γνώση πως οι άλλοι σε αγαπούν και σε χρειάζονται, μπορεί να κάνει ακόμα και τον πιο δύστροπο άνθρωπο να αποκαλύψει τον αλτρουισμό και την ευαισθησία του.
Το φιλμ είχε συνολικά 34 υποψηφιότητες, ανάμεσα τους 2 για Όσκαρ και 6 για Βραβεία της Σουηδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Κέρδισε 13 Βραβεία, τρία κρατικά, από οποία ένα για την ερμηνεία του Rolf Lassgård. Έκοψε στην χώρα του 1,6 εκατομμύρια εισιτήρια κατακτώντας μια θέση στο top-5 των πιο επιτυχημένων ταινιών όλων των εποχών.
