Πρώτη είδηση στη διεθνή ειδησεογραφία σήμερα (σ.σ. 29 Ιουνίου), η μεγάλη βομβιστική ενέργεια των Ταλιμπάν στο Intercontinental της Καμπούλ του Αφγανιστάν.
Ακούγοντας την είδηση σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο μοιραία ξύπνησαν οι αναμνήσεις του Δεκεμβρίου του 2003, κατά τη διάρκεια της ανθρωπιστικής μου αποστολής στο Αφγανιστάν. Σας παραθέτω επί λέξει την παράγραφο – αφιέρωμα στο Intercontinental από το βιβλίο μου «Οι διαδρομές της ψυχής μου»: «Ένα βράδυ πήγαμε στο Intercontinental. Είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου. Είχαν κόψει σύρριζα όλα τα δέντρα. “Τι τους φταίγαν τα δεντράκια;”, τους ρώτησα. Μου εξηγούν: ”Για να μην κρυφτεί κάποιος στα δέντρα, πλησιάσει το ξενοδοχείο και ρίξει καμιά ρουκέτα”. Στην είσοδο του Intercontinental, ένα απαγορευτικό σήμα μ’ ένα καλάσνικοφ υπεδείκνυε πως έπρεπε ν’ αφήσουμε τα όπλα μας έξω από το ξενοδοχείο. Αφού περάσαμε από ανιχνευτή μετάλλων, μπήκαμε τελικά μέσα και τρώγαμε σε μια ψηλοτάβανη αίθουσα με τις κουρτίνες ερμητικά κλεισμένες. Πάλι απόρησα: “Γιατί δεν τραβάμε τις κουρτίνες να βλέπουμε λίγο τα φωτάκια της Καμπούλ;”. Μου απαντούν: “Άμα φάμε καμιά ρουκέτα θα πεθάνουμε. Αλλά αν η ρουκέτα πέσει παρακάτω, οι κουρτίνες θα μας σώσουν απ’ τις τζαμαρίες”.
Δεν είναι βέβαια το μοναδικό ξενοδοχείο που ανατινάχτηκε είτε πριν, είτε μετά τη διαμονή μου. Τι να πρωτοθυμηθώ: Το Mariott στο Ισλαμαμπάντ όπου είχα διαμείνει το 2003 κατά τη διάρκεια της επιστροφής μου από το Αφγανιστάν; Το Intercontinental στην Peshawar του Πακιστάν που ανατινάχθηκε λίγες μέρες προτού πάμε στον εμφύλιο του Wadi Swat τον Ιούνιο του 2009; Η μια μονοκατοικία στην οποία μια μη κυβερνητική οργάνωση του Πακιστάν με φιλοξενούσε στους σεισμούς του 2005 στο Αμπόταμπαντ; Το Αμπόταμπαντ ήταν μια πόλη του Πακιστάν παντελώς άγνωστη στη Δύση μέχρι πρόσφατα. Πριν από λίγο καιρό όμως έγινε παγκοσμίως γνωστή, όταν σε μια έπαυλη της πόλης εντοπίσθηκε και εκτελέστηκε από Αμερικανούς πράκτορες ο Μπιν Λάντεν.
Dr. Νίκος Δούσης-Ρασσιάς
Ιατρός Μικροβιολόγος
Πρόεδρος των Γιατρών της Ειρήνης
