Αυτές τις μέρες, όπως συνηθίζεται, σύλλογοι, φορείς και παρατάξεις κόβουν την καθιερωμένη πίτα τους για το νέο έτος. Είναι εκδηλώσεις εθιμοτυπικές μεν, αλλά μια καλή ευκαιρία για συνάθροιση, χαλάρωση και να πούμε και μια κουβέντα σαν άνθρωποι, ρε αδερφέ. Ομολογώ ότι θαυμάζω την αντοχή των αιρετών, οι οποίοι, πραγματικά, γίνονται αμέτρητα κομμάτια, για να είναι παρόντες σε όλες τις εκδηλώσεις. Όχι γιατί «πρέπει», αλλά γιατί πράγματι το θέλουν. Προσωπικά, στην προγενέστερη θητεία μου σε διοικήσεις Δήμων, αυτές οι εκδηλώσεις δεν ήταν και το καλύτερό μου, κυρίως, όμως, γιατί εγώ δούλευα, ενώ οι άλλοι διασκέδαζαν, αλλά και πάλι, ήταν αξιοθαύμαστο το κουράγιο τους να είναι πανταχού παρόντες.
Σε αυτές τις εκδηλώσεις στελέχη της διοίκησης και της αντιπολίτευσης βρέθηκαν μαζί, έκατσαν στα ίδια τραπέζια, αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις, ευχές και, γενικά συναντήσαμε ένα κλίμα πολιτισμού και σεβασμού στους εκάστοτε οικοδεσπότες. Σε κάποιες εκδηλώσεις κοπής πίτας των δημοτικών παρατάξεων, μάλιστα, είδαμε παρουσία στελεχών άλλων παρατάξεων, να εκφράζουν ευχές και να δηλώνουν διάθεση για εποικοδομητικό διάλογο και δημιουργική διαφωνία, στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας και με στόχο το καλό της πόλης. Θα μιλούσαμε για ένα «τέλειο» σενάριο, αν αυτές τις παρουσίες τις αντάλλασσαν ένθεν κακείθεν οι παρατάξεις της διοίκησης με αυτές της αντιπολίτευσης, αλλά, δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο, οπότε ας μείνουμε στις πολιτισμένες εικόνες του ουδέτερου εδάφους.
Στο παρελθόν, σε αρκετούς Δήμους έχουμε δει σκηνές απείρου κάλλους που όχι μόνο δεν τιμούν τις ίδιες τις εκδηλώσεις, αλλά δημιουργούν ένα συννεφάκι πλήρους απαξίωσης για το ίδιο το πολιτικό προσωπικό, από όπου κι αν προέρχεται. Ευτυχώς, στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε τέτοια επίπεδα, αν και δεν είναι λίγες οι φορές που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίζουν τον ρόλο του πεδίου… μάχης, με πραγματικά πολύ άσχημες καταστάσεις.
Μιλώντας πάντα πρώτα ως πολίτης και όχι ως δημοσιογράφος, δεν θα μου άρεσε καθόλου αν στην πόλη μου εκείνοι που με εκπροσωπούν στο δημοτικό συμβούλιο, είτε ως διοίκηση είτε ως αντιπολίτευση, ξημεροβραδιάζονταν στο ίντερνετ και αντάλλασσαν χαρακτηρισμούς, απειλές και αγώγιμες απόψεις. Θα τους προτιμούσα να κάθονται πολιτισμένα σε ένα τραπέζι, με καλό φαγητό και μπόλικο κρασάκι για συνοδευτικά και να βγάλουν τις διαφορές τους πρόσωπο με πρόσωπο σε πολιτισμένο επίπεδο. Ξέρω, δεν είναι πάντα εύκολο, όμως, μπορεί και να μην είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται. Θέληση χρειάζεται και κάποιον να κάνει το πρώτο βήμα.
Η τριετία που ακολουθεί μέχρι τις επόμενες εκλογές, είναι βέβαιο ότι θα φέρει υψηλούς τόνους και ο πολιτικός πολιτισμός, όπου έχει ακόμα επιβιώσει, λογικά θα πάει περίπατο. Καλό θα είναι, να κρατήσουμε αυτές τις εικόνες, όπου τον βλέπουμε να επικρατεί, έστω και με μέτρο, με την ελπίδα το «φλουρί» να φέρει μια καλύτερη εικόνα στην πολιτική ζωή του τόπου. Αν και, βλέποντας το αποκρουστικό θέαμα των τελευταίων ημερών με τα όσα συμβαίνουν στη Βουλή και τους αδιανόητους χαρακτηρισμούς και απειλές που εκτοξεύονται από διάφορες πλευρές, να λέμε και πάλι καλά που εμείς εδώ στα «στρουμφοχωριά», μια χαρά την περνάμε…
