Το κλειστό γυμναστήριο της Λυκόβρυσης και το Πράσινο Σημείο
Που βρισκόμαστε σήμερα λοιπόν και πως η ολοκλήρωση του κλειστού γυμναστηρίου της Λυκόβρυσης συσχετίστηκε με τη δημιουργία Πράσινου Σημείου όπως προβλέπει Ευρωπαϊκή Οδηγία. Η αλήθεια είναι ότι είδαμε διάφορους χώρους στην πόλη για την κατάλληλη επιλογή χώρου ώστε να δεχτεί το Πράσινο Σημείο. Ένας από αυτούς για παράδειγμα είναι ένα κομμάτι του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ /ΕΘΙΑΓΕ όπου τελικά καταλήξαμε ότι δεν γιατί θα δημιουργούσε πάρα πολλά προβλήματα. Αναφέρομαι σε έναν χώρο του ΕΘΙΑΓΕ από την πίσω πλευρά του προς το ρέμα όπου τελικά δεν μπορεί να δημιουργηθεί Πράσινο Σημείο καθώς ο χώρος δεν είναι προσβάσιμος. Νομίζω όμως σήμερα ότι ο οικοπεδικός χώρος όπου βρίσκεται το ημιτελές κλειστό της Λυκόβρυσης και με την κατάλληλη διαμόρφωση ορισμένων δρόμων βέβαια, είναι ένας χώρος όπου μπορεί να στεγαστεί ένα Πράσινο Σημείο που θα εξυπηρετήσει την πόλη της Λυκόβρυσης – Πεύκης και μόνο, γιατί οτιδήποτε άλλο έχει ακουστεί στην πόλη περί υπερτοπικών συνεργασιών στον τομέα αυτό είναι ανυπόστατο. Και να κάνω μία παρένθεση για να αναφέρω ότι η οποιαδήποτε συνεργασία με την Κηφισιά αφορά στον Σταθμό Μεταφόρτωσης της Κηφισιάς και τα πράσινα κλαδέματα της Λυκόβρυσης – Πεύκης. Αυτή είναι είναι μία συνεργασία που προωθούμε.
Παράλληλα, προσανατολιζόμαστε στη δημιουργία μικρών πράσινων σημείων στην πόλη μέσω τοποθέτησης κοντέινερ. Λόγου χάρη αυτή τη στιγμή στην είσοδο του κτηρίου του δημαρχείου της Πεύκης, στο κεντρικό κτήριο σε μία γωνία υπάρχουν ένας κάδος μικρός που είναι για ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές και ένας ειδικός κάδος εναπόθεσης των χρησιμοποιημένων λαδιών, μαγειρικά λίπη, έλαια κ.λπ. Αυτό μέχρι τώρα είναι ένα μικρό πράσινο σημείο. Στη δημοτική ενότητα της Λυκόβρυσης εκεί που βρίσκεται σήμερα το αμαξοστάσιο, κοντά σε ένα ρέμα πίσω από το μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, στα όρια με την Κηφισιά και τη Μεταμόρφωση, υπάρχει το αμαξοστάσιο του Δήμου και εκεί υπάρχει ένα αντίστοιχο κοντέινερ, μεγαλύτερο βέβαια όπου και γίνεται η συλλογή επίσης ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών συσκευών. Και αυτό είναι ένα Πράσινο Σημείο. Απλά πρέπει σήμερα την πολιτική και την πρακτική αυτή να την οργανώσουμε καλύτερα και με τέτοιον τρόπο ώστε ούτε όχληση να προκληθεί στην πόλη αλλά ταυτόχρονα να μεγαλώσουν οι δυνατότητες των αντικειμένων προς ανακύκλωση από αυτά που δεν χρησιμοποιούμε πλέον, όπως και τα ογκώδη αντικείμενα, κρεβάτια, πολυθρόνες κ.λπ. Κάπως έτσι σκεφτόμαστε να δημιουργήσουμε και μικρές κυψέλες Πράσινων Σημείων μέσω κοντέινερ ξεχωριστά για την Λυκόβρυση και την Πεύκη. Σήμερα όμως ούτε τους χώρους έχουμε βρει ούτε και τα τετραγωνικά που θα καταλάβουν τα κοντέινερ ώστε να είναι ικανά να δεχθούν δύο – τρία υλικά. Εννοείται ότι θα συνεχίσουμε τη συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Ανακύκλωσης και αξιοποίησης των μπλε κάδων και φυσικά σε επόμενη φάση θα πρέπει να δούμε και το θέμα της κομποστοποίησης. Αυτό πρέπει να γίνει πυλωτικά, να δούμε και πως εφαρμόζεται. Όταν τώρα εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός του 1,5 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία Πράσινου Σημείου από το Περιφερειακό Συμβούλιο, όπως έχω ξαναπεί δεν γνώριζα σε τι ανταποκρίνεται αυτό το Πράσινο Σημείο. Θεωρώ όμως ιδιαίτερα θετική την πρόθεση της Περιφέρειας να θέλει να βοηθήσει την πόλη. Και επομένως η δυνατότητα αυτής της χρηματοδότησης δεν είναι κάτι κακό. Συνεπώς, εγώ λέω θα πρέπει να δούμε τι πρέπει να κάνουμε. Θέλουμε να γίνει το ημιτελές. Είναι προτεραιότητα να γίνει σε αυτό τον χώρο όπου και βρίσκεται σήμερα. Εάν σε αυτόν τον χώρο όμως μπορούμε να κάνουμε και ένα τοπικό Πράσινο Σημείο δεν είναι μία κακή εξέλιξη. Αυτό είναι μία σκέψη που μπορούμε να συζητήσουμε, έχουμε μπροστά μας την ημερίδα, θα έλθει το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο κ.λπ. Γιατί δεν θέλω πάλι να προκαλέσω σύγχυση με μία δήλωση. Σαφές πάντως είναι ότι η δημοτική Αρχή δεν σκοπεύει να αντικαταστήσει το γήπεδο με το Πράσινο Σημείο. Σε έναν χώρο πέντε στρεμμάτων μπορούμε να βρούμε μία καλή λύση και μία καλή ισορροπία. Φυσικά αυτό με την προϋπόθεση να μας δοθεί και η αντίστοιχη αδειοδότηση για οποιαδήποτε πιθανό Πράσινο Σημείο.
Συνεργασία με την Περιφέρεια
Το ποσό τώρα του 1,5 εκατ. ευρώ που ενέκρινε η Περιφέρεια μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για τη δημιουργία του Πράσινου Σημείου στον οικοπεδικό χώρου του κλειστού ημετελούς γηπέδου, να αγοράσουμε τα κοντέινερ κ.λπ. πάντα σε συννενόηση με τον κ. Καραμέρο στην αξιοποίηση του ποσού. Στόχος μας είναι να αυξηθεί η ανακλύκλωση στην πόλη ώστε μία σειρά από υλικά να μην καταλήγουν στη χωματερή και επιβαρύνεται και ο Δήμος!
Και ένα άλλο σημείο που επίσης το έχω πει, και ξέρετε καμιά φορά γίνομαι κουραστικός και στις συνεντεύξεις μου, αλλά όλ’ αυτά που σας λέω και σας μεταφέρω, τα έχω πει πρώτα απ’ όλα στο δημοτικό συμβούλιο. Δεν είναι κάτι που κάνω εν κρυπτώ ή παραπληροφορώ. Σε αυτόν τον Δήμο που αγαπάμε όλοι και όλοι έχουμε την καλή πρόθεση να συμβάλλουμε, βέβαια στην πορεία αυτό αλλάζει και ο καθένας δείχνει τον πραγματικό του εαυτό, πρέπει να βρούμε τα κοινά σημεία συνεργασίας. Επανέρχομαι λοιπόν στο Πράσινο Σημείο… όταν κάποιος ενδιαφέρεται για τον Δήμο και στόχο του έχει αυτός να μην χρεοκοπήσει σκέφτεται και το εξής, η συνεχής εναπόθεση απορριμμμάτων που δεν πρέπει να καταλήγουν στη χωματερή σήμερα πέρα από την τακτική επιβάρυνση που έχουμε περίπου 50 ευρώ τον τόννο καθημερινά, θα υπάρχει και επιπλέον επιβάρυνση ως πρόστιμο εάν συνεχίσουμε οι Δήμοι να εναποθέτουν τα απορρίμματά τους και να ρυπαίνουν. ‘Ο ρυπαίνων πληρώνει’ και αυτή είναι μία βασική αρχή στην Ε.Ε. και σε αυτή τη λογική η αγωνία μου και η προσπάθειά μου είναι να κάνουμε το καλύτερο δυνατό ώστε να μην επιβαρυθνεί περισσότερο ο Δήμος Λυκόβρυσης – Πεύκης.
Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο των κοντέινερ και που αυτό θα μεταφέρεται είναι κάτι που πρέπει να το δούμε με την Περιφέρεια και με το Πολυτεχνείο. Καταρχήν μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο σχετικά οπότε και σε αυτόν τον τομέα αναμένουμε εξελίξεις.
Η χρηματοδότηση του κλειστού ημιτελούς γυμναστηρίου Λυκόβρυσης
Να επανέλθω όμως στο κλειστό για να σας πω ποιοι είναι οι τρόποι χρηματοδότησης γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα με πόρους του Δήμου που δεν περισσεύουν να γίνει η ολοκλήρωση του κλειστού γυμναστηρίου. Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ανέγνωσα και επιστολή μου προς τον διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου με τρία τέσσερα ζητήματα και τίτλο: αποπεράτωση του κλειστού. Ζητάω το ιδιοκτησιακό καθεστώς, ποιος είναι ο φορέας υλοποίησης του έργου, ποιος είναι ο φορέας χρηματοδότησης του έργου. Γνωρίζουμε ότι είναι η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Μετά από τόσα χρόνια όμως παραμένει ο ίδιος φορέας; Έχει απεμπολίσει αυτό το δικαίωμα, αυτή την υποχρέωση; Υπάρχει αδιάθετο ποσό μετά από όλα αυτά τα χρόνια από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού; Αυτά είναι ερωτήματα που δεν γνωρίζω τις απαντήσεις για το λόγο αυτό ρωτάω την Τεχνική Υπηρεσία. Έχω κάνει βέβαια τις επαφές μου, δεν περιμένω μόνο την επίσημη απάντηση των Τεχνικών Υπηρεσιών. Οι απαντήσεις όμως στα ερωτήματα αυτά είναι βασικό σημείο εκκίνησης για το τι μπορούμε να περιμένουμε από εδώ και πέρα και τι μπορούμε να κάνουμε. Και φυσικά για να δούμε το κόστος αποπεράτωσης χρειαζόμαστε μία ολοκληρωμένη μελέτη όχι μόνο για τη λειτουργία του εσωτερικού χώρου του γυμναστηρίου αλλά και των αναγκών που προκύπτουν και σχετίζονται με το ρυμοτομικό και τις διανοίξεις δρόμων.
Όλα αυτά πρέπει να τα βάλουμε κάτω και να τα δούμε! Η χρηματοδότηση λοιπόν κατασκευής του κλειστού γυμναστηρίου της Λυκόβρυσης μπορεί να γίνει από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού εάν υπάρχει αδιάθετο ποσό, μπορεί να γίνει από την Περιφέρεια, μπορούμε να το συζητήσουμε και συνδυαστικά και με τα Πράσινα Σημεία.
Δημήτρης Φωκιανός – πρώην δήμαρχος Λυκόβρυσης – Πεύκης
Η Κοινότητα Λυκόβρυσης, ο κοινοτάρχης και τα 11,5 στρέμματα αθλητικών χώρων
Τι μάς είπε για το ζήτημα ο πρώην δήμαρχος Λυκόβρυσης – Πεύκης; Ιδού: «Τo θέμα του κλειστού της Λυκόβρυσης είναι άμεσα συνυφασμένο με την τύχη που είχε ο χώρος αθλητικών εγκαταστάσεων του τότε Δήμου Λυκόβρυσης που είναι 11,5 στρέμματα ιδιοκτησίας Lafarge. Παλιά λεγόταν ΑΓΕΤ Ηρακλής και σήμερα ανήκει σε ιδιωτικό Όμιλο. Αυτός ο χώρος ήταν χαρακτηρισμένος από το 1970 ως χώρος αθλητικών εγκαταστάσεων Κοινότητας Λυκόβρυσης. Εκείνη την περίοδο η ΑΓΕΤ ήταν εκεί. Η ιδιοκτησία της ΑΓΕΤ ήταν συνολικά 70 στρέμματα, ενώ όπως είπα τα 11,5 στρέμματα ήταν χαρακτηρισμένα ως χώροι αθλητικών εγκαταστάσεων.
Ο πόλη της Λυκόβρυσης δεν τα διεκδίκησε ποτέ και τα 11,5 στρέμματα γιατί η τότε η Κοινοτική Αρχή του Ελευθέριου Κωνσταντινίδη επέλεξε να κάνει το εξής πρωτοφανές: Ο Ελευθέριος Κωνσταντινίδης ως κοινοτάρχης επέλεξε να διοριστεί υπάλληλος στην ΑΓΕΤ το 1989 όταν έγινε προβληματική. Και είχανε το πρωτοφανές, ο Κοινοτάρχης να είναι υπάλληλος σε εταιρεία από την οποία η Κοινότητα διεκδικούσε τα χαρακτηρισμένα, ως αθλητικό χώρο, στρέμματα. Σχήμα οξύμωρο βεβαίως! Βάσει νόμου κάτι τέτοιο δεν επιτρεπόταν γιατί ο νόμος προέβλεπε ότι ο Κοινοτάρχης δεν έχει διαφορετικά συμφέροντα από την Κοινότητα. Σε μία τέτοια περίπτωση ο Κοινοτάρχης κηρύσσεται έκπτωτος. Δεν κηρύχθηκε ποτέ έκπτωτος ο Κωνσταντινίδης. Προσπάθησε να κάνει μία συμφωνία με την ΑΓΕΤ, από τα 11,5 στρέμματα να πάρει τα 2,5 στρέμματα το 1989 αλλά επέστρεφε στην ΑΓΕΤ κατ’ ουσία δύο χαραγμένους δρόμους την οδό Κόττου και την οδό Σολωμού. Η οδός Κόττου διαχώριζε την ιδιοκτησία της ΑΓΕΤ σε δύο κομμάτια, στο μεγάλο κομμάτι με το κτίριο της ΑΓΕΤ και στο μικρό κομμάτι με τα 11,5 στρέμματα. Καταργούσε λοιπόν αυτόν τον δρόμο έτσι επέστρεφε όλη την έκταση του δρόμου Κόττου στην ΑΓΕΤ που ήταν αρκετά μέτρα. Έναν άλλο δρόμο την οδό Σολωμού που περνούσε μέσα από την ΑΓΕΤ τη μετέφερε σε διπλανό οικόπεδο. Άρα κατ’ ουσία αυτά τα 2,5 στρέμματα που διεκδικούσε ο κ. Κωνσταντινίδης θα ανταλλάσσονταν με την κατάργηση των δύο δρόμων για να μη χάσει η ΑΓΕΤ οικοπεδικό χώρο. Αυτό δεν έγινε γιατί φανταστείτε οποιοσδήποτε κοινοτάρχης ή δήμαρχος στην Ελλάδα να μπορεί να καταργεί δρόμους από μόνος του… τότε δεν θα υπήρχαν δρόμοι στη χώρα. Έτσι η τότε Πολεοδομία της Νομαρχίας απέρριψε την απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου και η ΑΓΕΤ με αυτόν τον τρόπο κατέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πέτυχε αμετάκλητη απόφαση για άρση απαλλοτρίωσης. Αυτά περί το 1994 με αρχές 1995 που η Λυκόβρυση έγινε Δήμος και άλλαξε η Δημοτική Αρχή και ο Κωνσταντινίδης έχασε και έγινε δήμαρχος ο κ. Σκαμάκης.
Η χρηματοδότηση από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού για το κλειστό
Τότε όμως είχανε βγει και χρήματα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού για κλειστό γυμναστήριο. Βγήκανε καμιά δεκαριά γήπεδα σε Δήμους της Β’ Αθήνας και η Λυκόβρυση ήταν ένας από αυτούς. Ταυτόχρονα με τη Λυκόβρυση φτιάχνονταν και το κλειστό της Πεύκης. Της Πεύκης τελείωσε χωρίς οικοδομική άδεια, {σημείωση συντάκτη: σήμερα βρίσκεται σε διαδικασία τακτοποίησης του αυθεραίτου}. Για το κλειστό όμως γυμναστήριο της Λυκόβρυσης έγινε καταγγελία από την ΕΛΚΟ Βαγιωνής λόγω του ότι ο Δήμος Λυκόβρυσης είχε στραφεί εναντίον της ΕΛΚΟ για καταπάτηση ρέματος. H ΕΛΚΟ Βαγιωνής έχει καταπατήσει το ρέμα Δαμάσκου στα όρια της Λυκόβρυσης και ο Δήμος στράφηκε εναντίον της. Έτσι, επιβλήθηκε ένα μεγάλο πρόστιμο στην εταιρεία που δεν πλήρωσε ποτέ και για λόγους αντεκδίκησης, δεν ξέρουμε ποιανού την υπόδειξη γιατί ήταν απίθανο να γνωρίζει η επιχείρηση ότι το ημιτελές Λυκόβρυσης δεν είχε άδεια, σε εκτός σχεδίου περιοχή στο σημερινό ΒΙΟΠΑ, κάποιος τούς το υπέδειξε και φυσικά σταμάτησαν οι εργασίες γιατί δεν υπήρχε άδεια οικοδομής. Επιβλήθηκε το 1997 πρόστιμο στον Δήμο που σε ευρώ ήτανε 220 χιλ. ευρώ. Εγώ το 2003 το βρήκα στα 550 χιλ. ευρώ με τους τόκους. Και απαιτήθηκε χρόνος για να γίνει σωστό ρυμοτομικό και να βγει άδεια οικοδομής.
Κάπως έτσι εφόσον είχε συντελεστεί η άρση απαλλοτρίωσης ο χώρος της ΑΓΕΤ θεωρητικά δεν μπορούσε πια να απαλλοτριωθεί από τον Δήμο. Στην πραγματικότητα θα μπορούσε γιατί δεν είχε γίνει αλλαγή της χρήσης. Δηλαδή μέχρι σήμερα που μιλάμε, ο χώρος ακόμα έχει χρήση αθλητικών εγκαταστάσεων. Τότε λοιπόν θεωρήθηκε ότι δεν μπορεί να απαλλοτριωθεί αυτός ο χώρος, ενδεχομένως κακώς, ήταν πιεστικό να βρεθεί χώρος για να γίνει το κλειστό γυμναστήριο που χρειάζονταν η πόλη και επελέγη η λύση από την τότε δημοτική Αρχή να πάμε στο ΒΙΟΠΑ γιατί κόστιζε τα μισά χρήματα η αγορά του οικοπέδου σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο σημείο του Δήμου. Θα μπορούσε ενδεχομένως να διεκδικηθεί το οικόπεδο από την ΑΓΕΤ αλλά τότε προφανώς θεωρήθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο αφού υπήρχε η δικαστική απόφαση».
Δυνατότητα για ένα ακόμη γήπεδο…
Ο Δημήτρης Φωκιανός ως δήμαρχος Λυκόβρυσης και πριν αλλάξει η διοίκηση της πρώην ΑΓΕΤ (που διαφώνησε σχετικά) συμφώνησε με την εταιρεία την παραχώρηση στον Δήμο 3 στρεμμάτων από τα 11,5 και τοποθέτηση σε κοινή χρήση 3,5 στρεμμάτων. Με τον τρόπο αυτό, η εταιρεία θα έχανε ελάχιστα από τον συντελεστή δόμησης στα 5 στρέμματα που της απέμεναν καθώς βάσει νόμου λόγω της δωρεάς των στρεμμάτων κοινής χρήσης, αυξανόταν ο συντελεστής δόμησης σε αυτά 50%. Καθώς τα 11,5 στρέμματα εξακολουθούν να είναι χαρακτηρισμένα ως αθλητικός χώρος, εκτιμά ο κ. Φωκιανός θα μπορούσεο ο Δήμος Λυκόβρυσης Πεύκης να διερευνήσει τις ενδεχόμενες δυνατότητες που έχει με αυτόν τον χώρο.
