Ο γενικός γραμματέας της FIBA, Ανδρέας Ζαγκλής παραχώρησε συνέντευξη στο basketnews.com και αναφέρθηκε σε όλα τα καυτά ζητήματα που αφορούν στο παγκόσμιο μπάσκετ, αλλα και το επικείμενο Ευρωμπάσκετ.
Συγκεκριμένα είπε:
Για την επιτυχία του Ευρωμπάσκετ:
«Νομίζω ότι η αναμενόμενη συμμετοχή τόσων σταρ είναι πολύ καλά νέα για το άθλημά μας, Οι διοργανώσεις αυτού του καλοκαιριού είναι οι πρώτες ενός νέου κύκλου του προγράμματός μας και οι τελευταίες στο προσαρμοσμένο, λόγω κορονοϊού, καλεντάρι.
Αλλά θα έλεγα ότι η συμμετοχή τους δεν ήταν κάτι που μας ανησυχούσε. Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ξέραμε ότι δε θα μπορούσαμε να βασιστούμε σε όλους τους παίκτες κάθε καλοκαίρι. Αυτό μας οδήγησε σε ένα νέο καλεντάρι που ξεκίνησε το 2017, όπου κάθε καλοκαίρι θα έχουμε ένα ηπειρωτικό πρωτάθλημα, ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ένα καλοκαίρι Ολυμπιακών Αγώνων και έναν με δύο αγώνες Παραθύρων.
Είμαι πεπεισμένος τώρα, και είναι γεγονός, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των εμπλεκόμενων, ότι αυτό το 4ετές rotation των τριών κορυφαίων διοργανώσεων, του Παγκοσμίου Κυπέλλου, των Ολυμπιακών Αγώνων και του Ευρωμπάσκετ, τις κάνει μοναδικές, αποκλειστικές και πραγματικά ελκυστικές. για να συμμετέχουν οι παίκτες.
Το μπάσκετ των εθνικών ομάδων είναι πιο δυνατό από ποτέ. Πιστεύουμε στην αξία των ηπειρωτικών πρωταθλημάτων. Πιστεύουμε ότι ανά τετραετία διεξαγωγή τους φέρνει πραγματικά περισσότερη αξία και μοναδικότητα.
Πάντα είχαμε κορυφαίους παίκτες, όχι μόνο από το ΝΒΑ, αλλά σε αυτό το Ευρωμπάσκετ περιμένουμε πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή NBAers.
Ειδικά στο εμπορικό κομμάτι, έχει να κάνει με μεγάλους παίκτες από κάθε χώρα, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για την εκάστοτε αγορά.
Αν μια διοργάνωση είναι ελκυστική, τότε έρχονται περισσότεροι καλοί παίκτες, το είδαμε αυτό και στο Παγκόσμιο της Κίνας το 2019. Έχουμε δει τα νούμερα πριν το 2019 και μετά.
Είμαστε σε πολύ καλή στιγμή, οι παίκτες που συμμετέχουν στο Ευρωμπάσκετ είναι και παγκόσμιοι αστέρες, κάτι που δεν ίσχυε πριν 10 ή 15 χρόνια».
Για την δυναμικότητα του Ευρωμπάσκετ κι αν είναι το ισχυρότερο όλων των εποχών:
«Ο όρος ισχυρότερο είναι σχετικός. Θα έλεγα όμως ότι είναι δύσκολο να θυμηθούμε ένα πιο ανοιχτό Ευρωμπάσκετ όσον αφορά τα αποτελέσματα και τις προβλέψεις.
Και όλα αυτά δεν είναι επειδή το επίπεδο έπεσε. Όλα αυτά επειδή το επίπεδο ανεβαίνει».
Για τη μεταφορά του Ευρωμπάσκετ λόγω Covid και των Παραθύρων πριν από το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα:
«Αυτές οι αποφάσεις έχουν αποδειχθεί πολύ επιτυχημένες μέχρι στιγμής. Όχι μόνο λόγω του τρόπου με τον οποίο διαχειριστήκαμε τις “Φούσκες” μαζί με τις ομοσπονδίες μας. Αλλά και γιατί θέσαμε το συμφέρον των αθλητών στην πρώτη γραμμή και καταλάβαμε ότι η διαθεσιμότητά τους πρέπει να βελτιωθεί.
Έχω δει επίσης τις δηλώσεις των αθλητών που βλέπουν τώρα την αυξημένη ελκυστικότητα που υπάρχει σε αυτή την περίοδο προκειμένου να βοηθήσουν τη χώρα τους να πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μέσω του Παγκοσμίου Κυπέλλου στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και να παίξει στο Ευρωμπάσκετ.
Δίνεται η δυνατότητα για τουλάχιστον ένα επίσημο παιχνίδι εντός έδρας, το οποίο πιστεύω ότι θα είναι πόλος έλξης για τους φιλάθλους όχι μόνο επειδή είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι με εξαιρετικά ρόστερ, αλλά και επειδή είναι η τελευταία ώθηση του που θα δώσουν οι οπαδοί στην εθνική τους ομάδα πριν το Ευρωμπάσκετ».
Για τη σημασία των Παραθύρων:
«Αυτό που βλέπουμε σίγουρα, είναι ότι οι φίλαθλοι, χάρη στη νέα ρύθμιση των αγώνων των εθνικών ομάδων, ακόμα κι αν δεν έχουμε όλους τους παίκτες διαθέσιμους σε όλα τα παιχνίδια, ήρθαν πιο κοντά στις Εθνικές επειδή είχαν την ευκαιρία να το ζήσουν στο “σπίτι τους”.
Έτσι έχουν μεγαλύτερη όρεξη είτε να παρακολουθήσουν τα φιλικά είτε δια ζώσης, είτε μέσω της τηλεόρασης ή με όποιο άλλο τρόπο. Είδαμε και έχουμε στοιχεία ότι τα παράθυρα βοήθησαν τη μεσαία τάξη της Ευρώπης να κλείσει το χάσμα από τις παραδοσιακές δυνάμεις».
Για την αβεβαιότητα στα διοικητικά της Ευρωλίγκας:
«Για την αβεβαιότητα που περιγράψατε, δεν είναι δική μου αρμοδιότητα να σχολιάσω τα εσωτερικά μίας άλλης διοργάνωσης.
Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για να μην είμαστε ασεβείς απέναντι σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή οργανισμό. Αυτή ήταν πάντα η δική μου θέση αλλά και αυτή της FIBA.
Μπορώ να σας πω πάντως ότι αυτό που περιγράψατε ως αβεβαιότητα δεν βοήθησε. Υπάρχει επιπλέον καθυστέρηση στις προσπάθειες που έκανε πέρσι το καλοκαίρι η FIBA μέσω κάποιων πρωτοβουλιών, ώστε να φέρει όλους, τις διοικήσεις, τους συλλόγους και το ΝΒΑ στο ίδιο τραπέζι για μια καλή λύση στην Ευρώπη, η οποία επηρεάζει πάρα πολύ το παγκόσμιο μπάσκετ”.
Για τα βασικά σημεία που πρέπει να συμφωνήσουν FIBA και Ευρωλίγκα:
«Ξέρετε ότι πάντα ήμασταν πολύ ανοιχτοί σε συζητήσεις. Ήμασταν πολύ ξεκάθαροι όχι μόνο ως FIBA αλλά συνολικά ως η παγκόσμια οικογένεια μπάσκετ. Η FIBA, οι σύλλογοι που δεν συμμετέχουν στην EuroLeague, τα εθνικά πρωταθλήματα, οι ομοσπονδίες, ήταν πολύ ξεκάθαρο τι θέλουν από αυτή τη συζήτηση. Πρέπει να σεβαστούμε το καλεντάρι των Εθνικών Ομάδων.
Επίσης, χρειαζόμαστε ένα ενιαίο σύνολο κανονισμών χωρίς να βάζουμε τους συλλόγους μας να παίζουν με διαφορετικές παραλλαγές την Πέμπτη και την Κυριακή. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θέλουμε μια σαφέστερη και καλύτερη δομή των ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων.
Νομίζω ότι αυτό το τελευταίο σημείο είναι που είμαστε έτοιμοι να καθίσουμε και να διαπραγματευτούμε σωστά. Τα δύο πρώτα σημεία είναι τα θεμελιώδη στοιχεία ολόκληρου του οικοσυστήματος.
Μόλις τα κλαμπ (της Ευρωλίγκας) υποδείξουν το άτομο ή τα άτομα με τα οποία μπορούμε να συζητήσουμε, και υπάρξει κάποιος στην άλλη πλευρά του τραπεζιού με τον οποίο μπορούμε να έχουμε μια σταθερή και δυνατή χειραψία – η FIBA, εγώ, οι συνάδελφοί μου στην Ευρώπη και σε παγκόσμιο επίπεδο θα είναι εκεί για να πάρουν μέρος σε αυτή τη συζήτηση και με διαφάνεια να προχωρήσουμε μπροστά για το καλό του μπάσκετ”.
Για τη συνεργασία με το ΝΒΑ:
«Αυτή η συνεργασία έγινε ευρύτερη και βαθύτερη τα τελευταία χρόνια.
Νομίζω ότι έχουμε μια πολύ καλή ισορροπία στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσουμε τις διοργανώσεις των εθνικών ομάδων.
Δεν είναι μυστικό ότι οι περισσότερες συζητήσεις μας είχαν επικεντρωθεί γύρω από τις διασυλλογικές διοργανώσεις ανά τον κόσμο, καθώς η FIBA έχει στρατηγικό στόχο να διαμορφώσει αυτό το πλαίσιο, των διασυλλογικών διεθνών διοργανώσεων.
Η BAL (Basketball Africa League) ήταν στην πρώτη γραμμή αυτών των συζητήσεων. Στο Διηπειρωτικό Κύπελλο, έχουμε τον πρωταθλητή της G League κάθε χρόνο και περισσότερες συνεργασίες έγιναν γύρω από το Final Four του BCL, όπως θα είδατε με τη συνεργασία μεταξύ του NBA Europe και του Basketball Champions League.
Πιστεύουμε ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε περισσότερα πρότζεκτς σε αυτό το γερό θεμέλιο».
Για το θέμα των νατουραλιζέ παικτών στις εθνικές ομάδες:
«Με βάση τον προηγούμενο ρόλο μου στη FIBA, μπορείτε να φανταστείτε ότι έχω περάσει αρκετό χρόνο με πολλές σκέψεις, διαφωνίες και εξέταση εκατοντάδων περιπτώσεων παικτών.
Εθνική ομάδα σημαίνει εκπροσώπηση της χώρας. Εάν ρωτήσετε οποιαδήποτε ομοσπονδία, όλα ξεκινούν από ένα ερώτημα: Έχεις διαβατήριο;
Στη συνέχεια, ο ρόλος της διεθνούς ομοσπονδίας είναι να διασφαλίσει την αθλητική ακεραιότητα και να διασφαλίσει ότι σε κάποιο βαθμό υπάρχουν δεσμοί μεταξύ των παικτών και της χώρας που εκπροσωπούν.
Η μεγαλύτερη δυσκολία για τη FIBA και όλες τις ομοσπονδίες είναι ότι μπορεί να καθιερώνεται ένας κανονισμός, αλλά υπάρχουν 212 μέλη, και επομένως 212 διαφορετικοί νόμοι σχετικά με την εθνικότητα του κάθε ανθρώπους που πρέπει να ληφθούν υπόψιν.
Υπάρχουν ορισμένες χώρες όπου είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκτήσει κάποιος διαβατήριο. Και υπάρχουν άλλες χώρες όπου είναι πολύ πιο εύκολη η ίδια διαδικασία. Επομένως, η θέσπιση ενός κανονισμού που θέτει μια συγκεκριμένη βάση για 212 διαφορετικές νομοθεσίες ανά τον κόσμο σχετικά με της απόκτηση της εθνικότητας είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιος είναι γηγενής εάν έχει γεννηθεί στη χώρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό ισχύει αν υπάρχει κάποιος πρόγονος από την ίδια χώρα μία, δύο ή τρεις γενιές πίσω. Ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος που διεκδικεί την εθνικότητα δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στη χώρα.
Η δεύτερη δυσκολία που ισχύει ιδιαίτερα για το μπάσκετ είναι ότι στη χώρα που εφηύρε το άθλημά μας παράγονται τουλάχιστον χίλιοι παίκτες -αν όχι χιλιάδες- κάθε χρόνο που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά σε ορισμένα επίπεδα του μπάσκετ των εθνικών ομάδων.
Επίσης, λόγω της κουλτούρας της και του τρόπου με τον οποίο χτίστηκε η κοινωνία αυτής της χώρας, υπήρξαν τεράστια ποσοστά μετανάστευσης και δημιουργήθηκαν εκεί μεγάλες κοινότητες από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο.
Και λόγω καταγωγής, μπορεί να έχει κάποιος πάνω από ένα διαβατήριο. Επομένως, το να φέρουμε μία ισορροπία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πολύπλοκο θέμα”.
Η απάντηση της FIBA είναι ότι πάντα ήμασταν αυστηροί με τους 11 παίκτες.
Ο βασικός κανονισμός μας είναι ένας από τους πιο αυστηρούς στον παγκόσμιο αθλητισμό.
Δεχόμαστε πολλά παράπονα για το γεγονός ότι πρέπει να υπάρχει διαβατήριο πριν τα 16 χρόνια του αθλητή ή να παρουσιαστούν πραγματικοί δεσμοί με μία χώρα.
Έχουμε κατηγορηθεί ότι αυτός ο κανονισμός λειτουργεί σαν αμυντικός μηχανισμός για τις μεγαλύτερες χώρες, που έχουν ένα εδραιωμένο σύστημα ανάπτυξης παικτών.
Το χειρότερο σενάριο για εμάς είναι όταν ένας παίκτης παίρνει την υπηκοότητα μετά τα 16, σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις, έχουν υπάρξει πολλοί μηχανισμοί, που ενεργοποιήθηκαν για να εξασφαλιστεί το διαβατήριο.
Στον μέσο φίλαθλο, μπορεί να φανεί ότι έχουμε δώσει πολύ χώρο στον κανονισμό για τον 12ο παίκτη, αλλά έχει γίνει ξανά αυτή η συζήτηση για το Ευρωμπάσκετ Ανδρών και ακόμα περισσότερο για τις διοργανώσεις Γυναικών, όπου εκεί οι νατουραλιζέ παίκτριες πραγματικά αλλάζουν τις αγωνιστικές ισορροπίες.
Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει συζητήσει το θέμα πολλές φορές και έχει φτάσει στο συμπέρασμα ότι η ισορροπία με τους 11 παίκτες και τον 12ο νατουραλιζέ παίκτη είναι η πιο σωστή, δεν υπάρχει πρόθεση να αλλαχθεί.
Θέλω να γίνει κατανοητό ότι αυτές οι αποφάσεις μπορούν να αλλάξουν την δυναμική του παγκόσμιου μπασκετικού χάρτη και να δημιουργηθούν μπασκετικές υπερδυνάμεις σε μία νύχτα. Είναι πολύ λεπτό ζήτημα».
Για να επιτραπούν ρόστερ 14 παικτών στις μεγάλες διοργανώσεις, όπως ζήτησε ο Δημήτρης Ιτούδης:
«Δεν έχουμε στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι πρέπει να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Το αντίθετο, θα έλεγα. Δεν πρέπει να σας κρύψω ότι είχαμε αιτήματα προκειμένου να συμβεί το αντίθετο, να πέσουμε δηλαδή σε ρόστερ 11 ή 10 παικτών. δεδομένου των περιορισμένων λεπτών συμμετοχής που έχουν ο 11ος και ο 12ος παίκτης.
Πιστεύουμε ότι με τους 12 παίκτες, έχουμε έναν καλό κανονισμό και σκοπεύουμε να τον τηρήσουμε.
Θεωρώ ότι πρέπει να αγαπάμε την ομορφιά της ύπαρξης 10-12 ομάδων που μπορούν να διεκδικήσουν ένα μετάλλιο και όχι απαραίτητα να έχουμε μεγαλύτερη δεξαμενή παικτών κατά τη διάρκεια του τουρνουά και από της οποία οι αθλητές θα εναλλάσσονταν με τρόπο που θα ήταν βολικός για τον έναν ή τον άλλον.
Μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό για έναν κορυφαίο προπονητή το ρόστερ 16 ή 18 παικτών, αλλά σε ένα τουρνουά δύο εβδομάδων, πρέπει να διαλέξεις 12, είναι μέρος της ομορφιάς του τουρνουά.
Είναι επίσης μέρος της ομορφιάς του τουρνουά ο τρόπος με τον οποίο οι εξαιρετικά ταλαντούχοι και καταρτισμένοι προπονητές μας μπορούν να διαχειριστούν αυτά τα ρόστερ.
Απορρίπτουμε την αλλαγή, όχι γιατί δεν μας αρέσει, αλλά και γιατί δεν υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν ότι θα έπρεπε να είναι διαθέσιμοι 14 παίκτες. Ο χρόνος του 13ου και 14ου παίκτη θα ήταν ελάχιστος, αν κρίνουμε από τον χρόνο του 9ου, 10ου, 11ου και 12ου παίκτη στα Ευρωμπάσκετ από το 2001 μέχρι το 2017.
Ο 12ος παίκτης δεν έχει παίξει ποτέ περισσότερα από 3-4 λεπτά στο σύνολο και ο 11ος πάνω από 5 λεπτά.
Επομένως, δεν βλέπουμε κάποιον λόγο να επεκταθεί το ρόστερ. Ένας κανονισμός μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο στην ανταγωνιστικότητα ορισμένων χωρών. Θα ήθελα επίσης να μην ξεχνάτε ότι αυτό που κάνουμε στο ανδρικό μπάσκετ έχει αντίκτυπο σε όλα τα επίπεδα του μπάσκετ.
Δυστυχώς λοιπόν, για τον κόουτς Ιτούδη και για όλους τους άλλους προπονητές, φυσικά, πρέπει να πάρει σκληρές αποφάσεις τις επόμενες μέρες».
