Σοφία Μανωλάκου: «Ανάκαμψη θα υπάρξει μόνο με σωστή Παιδεία»

Η νέα χρονιά τη βρίσκει στα καλύτερά της, πρωταγωνιστώντας σε δύο πολύ σημαντικές παραστάσεις. Ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο, οι θεατές την απολαμβάνουν στο κλασικό αστυνομικό έργο της Αγκάθα Κρίστι «Ο Απρόσκλητος Επισκέπτης» στο θέατρο Eliart, ενώ από τη Δευτέρα 20 Ιανουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη θα πρωταγωνιστεί στη βραβευμένη παράσταση «Οι Εξόριστοι» του Γιάννη Παπάζογλου στο θέατρο «Αλκμήνη».

Η όμορφη ηθοποιός μίλησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ λίγο πριν την πρεμιέρα για τη φετινή πρόκληση, τα διαχρονικά μηνύματα ενός έργου που γράφτηκε πριν την εμφάνιση της κοινωνικής και, πρωτίστως, ηθικής κρίσης, αλλά και τις επιλογές της στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο στην «αυγή» μιας χρονιάς που ελπίζει να τη βρει στα μονοπάτια της… ενηλικίωσης.

Συνέντευξη: Γιώργος Αράπογλου

Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης «Οι Εξόριστοι». Δύσκολο έργο…

Ναι, αλλά γι’ αυτό έχει τη γοητεία του. Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι ότι γράφτηκε λίγο πριν το 2004 και, όμως, παραμένει διαχρονικό και επίκαιρο. Είναι ένα έργο που μιλάει για τον ρατσισμό, τις κοινωνικές ανισότητες, θίγει πολλά κοινωνικά θέματα που, δυστυχώς, ακόμα δεν έχουν λυθεί. Τότε, όταν ο συγγραφέας έγραφε το έργο, απλά φαίνονταν τα σημάδια τους. Τώρα είναι τρομερά επίκαιρο. Όταν συναντήθηκα με τον συγγραφέα και μιλήσαμε, του είπα ότι είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα. Μου απάντησε ότι τότε υπήρχε μόνο η υποψία γι’ αυτό που θα συμβεί, αλλά έβλεπε πού οδηγούνταν τα πράγματα. Είναι συγκλονιστική αυτή η επιβεβαίωσή του.

Τι πραγματεύεται το έργο;

Μιλάει για τις ιστορίες δύο ανδρών. Ενός μετανάστη, του Ισμαήλ και ενός Έλληνα αστυνομικού, του Στάθη. Ο καθένας αφηγείται τι του έχει συμβεί πριν από αυτό το συναπάντημα. Ο Στάθης κατηγορεί τον Ισμαήλ για τη δολοφονία ενός άλλου αστυνομικού και έτσι έρχονται σε επαφή. Εγώ υποδύομαι δύο ρόλους, τις γυναίκες των δύο ανδρών. Την Όλγα, που κατάγεται από το ανατολικό μπλοκ και είναι η κοπέλα που γνώρισε και ερωτεύτηκε ο Ισμαήλ στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, υποδύομαι τη Μάγδα, τη σύζυγο του αστυνομικού.

Υπάρχουν κοινά στοιχεία στις δυο γυναίκες;

Και οι δυο ακολούθησαν μια ζωή που δεν ήθελαν να κάνουν, σε διαφορετικό επίπεδο η καθεμία. Έζησαν μια ζωή που δεν την ήθελαν και που οι συνθήκες ήταν τέτοιες ώστε να είναι εξόριστες από τη ζωή και τα όνειρά τους. Τρομερά καταπιεσμένες και οι δύο. Αλλά τελικά, εξόριστοι είναι όλοι οι ήρωες του έργου. Εξόριστοι από τη ζωή τους. Όπως οι κατατρεγμένοι που έρχονται και, αντί να τους αγκαλιάσουμε, τους εξορίζουμε για δεύτερη φορά. Λες και έχουμε κάτι προσωπικό μαζί τους. Με ενοχλεί κάθε μορφή ρατσισμού.

Είναι ένα πολιτικό έργο που παίρνει ξεκάθαρη θέση. Τελικά, υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης στην κοινωνία;

Ανάκαμψη θα υπάρξει, μόνο αν υπάρξει σωστή Παιδεία. Οι επόμενες γενιές, αυτές που δημιουργούνται πλέον, θα πρέπει να έχουν σωστή Παιδεία, όχι μόρφωση, που, όποιος θέλει, την ακολουθεί ή όχι. Τα παιδιά να μην πηγαίνουν στο σχολείο μόνο για να μάθουν γράμματα, αλλά για να έχουν μια σφαιρική αντίληψη για τον κόσμο. Θεωρώ ότι αν υπήρχαν ψυχολόγοι στα σχολεία, θα είχαμε μια καλύτερη κοινωνία γενικότερα. Ακόμα και αν μια οικογένεια μπορεί να μην είναι πρότυπο, αν το σχολείο κάνει σωστή δουλειά, κάθε άνθρωπος θα διαμορφώσει την προσωπικότητά του.

Και το θέατρο, όμως, είναι εκπαιδευτικό εργαλείο.

Σαφώς. Κάθε μορφή τέχνης. Ένας άνθρωπος που έχει ανοικτές τις κεραίες του, παίρνει ερεθίσματα από οποιαδήποτε μορφή τέχνης

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες για να μπεις στον διπλό ρόλο;

Παρ’ όλο που κάποιος ήρωας στο έργο αναφέρει ότι οι δυο γυναίκες μοιάζουν σαν δίδυμες και ο ίδιος ο συγγραφέας πρότεινε μια κοπέλα να κάνει και τους δύο ρόλους, δεν θα ήθελα να τις κάνω να μοιάζουν. Προσπάθησα να κάνω κάθε μια ξεχωριστή. Ενώ αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, ότι ζουν μια ζωή που δεν τη θέλουν, προσπαθώ την κάθε μια να της δώσω μια διαφορετική ματιά. Να τονίσω χαρακτηριστικά που δεν φαίνονται στην άλλη, ώστε να φανεί η διαφορετικότητά τους. Αυτό νομίζω με δυσκόλεψε.

Ο θεατής με τι αισθήματα θα φύγει;

Ανάλογα με τον τρόπο σκέψης του και την οπτική του. Είναι ένα έργο που δεν σε καθοδηγεί ακριβώς. Δεν είναι από τα έργα που είτε έχουν happy end ή όχι. Αυτό το τέλος σε κοινωνικά και πολιτικά έργα, ο καθένας θα το ερμηνεύσει με το δικό του μυαλό και τη δική του θέση που έχει στην κοινωνία. Όλοι οι χαρακτήρες απογυμνώνονται. Είναι στην κρίση του θεατή. Σίγουρα θα ταυτιστεί με κάποιον από τους ήρωες. Ο συγγραφέας παρουσιάζει σφαιρικά το φαινόμενο και όχι μονόπλευρα. Είναι ένα έργο που, ακόμα και ο κακός, κατά κάποιον τρόπο μεταστρέφεται. Μακάρι να αφήσει θετικά συναισθήματα.

Φέτος είναι μια γεμάτη χρονιά για σένα. Είσαι και σε ένα επίσης σπουδαίο έργο που παίζεται από τον Οκτώβρη.

«Ο απρόσκλητος επισκέπτης» της Αγκάθα Κρίστι. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Πάει πολύ καλά και καλλιτεχνικά είναι μια πολύ ωραία συνύπαρξη. Εκεί μιλάμε για ένα άλλο έργο, μυστηρίου, που ψάχνεις να βρεις τον δολοφόνο. Αυτό που με γοητεύει είναι ότι νιώθω ότι ο κόσμος είναι ένας από εμάς. Συμμετέχει στην παράσταση. Ο επιθεωρητής ψάχνει να βρει τον δολοφόνο και ο θεατής γίνεται κι αυτός επιθεωρητής. Δεν έχει διάδραση, αλλά πολλές φορές πριν αποκαλυφθεί το μυστήριο, όταν το καταλαβαίνουν, βλέπω σκουντήγματα, ακούω επιφωνήματα. Συλλέγουν και οι ίδιοι στοιχεία, ώστε να βρουν ποιος έχει κάνει τον φόνο.

Ο δικός σου ρόλος;

Υποδύομαι τη Λόρα Γουόρικ, τη σύζυγο του θύματος, που με την έναρξη του έργου αποκαλύπτει ότι είναι η δολοφόνος. Παρ’ όλα αυτά, επειδή ο σύζυγός της δεν ήταν ένας εύκολος άνθρωπος, όλοι όσοι βρίσκονταν στο σπίτι είχαν λόγο να τον σκοτώσουν. Όπως σε όλα τα έργα της Αγκάθα Κρίστι.

Πώς είναι να εμφανίζεσαι σε δύο τελείως διαφορετικά έργα και να υποδύεσαι τρεις διαφορετικούς ρόλους;

Θέλει σωστή οργάνωση. Βλέποντάς το απ’ έξω μπορεί να φαίνεται βουνό, αλλά πρακτικά, με σωστή οργάνωση γίνεται. Όταν είσαι συγκεντρωμένος και οργανωμένος, τα δρομολογείς και μπορείς να τα κάνεις όλα.

Στους «Εξόριστους» συναντάς και έναν ηθοποιό (σ.σ. Αστέριος Πελτέκης) που ήσασταν πέρσι μαζί και στην τηλεόραση.

Αυτή ήταν και η αφορμή της συνεργασίας μας. Πριν δεν με γνώριζε. Με αυτή την αφορμή μού πρότεινε να παίξω στην παράσταση.

Το σήριαλ, ωστόσο, (σ.σ. «Ο Πρίγκιπας της Φωτιάς»), παρ’ όλο που ήταν μια αρκετά φιλόδοξη παραγωγή, δεν συνέχισε.

Είναι κρίμα για μη καλλιτεχνικούς λόγους να ακυρώνονται εντελώς δουλειές.

Φέτος, ωστόσο, είναι μια χρονιά που γίνονται πολλές και καλές δουλειές στην τηλεόραση. Είχες κάποια πρόταση;

Δεν γίνονται μόνο φέτος, γίνονταν και άλλες χρονιές. ωραίες δουλειές. Είχα κάποιες προτάσεις, αλλά δεν ευδοκίμησαν στην πορεία για διάφορους λόγους

Είχες την ατυχία, όπως αποδείχθηκε, να είσαι στην τελευταία πρωινή εκπομπή του Mega. Θα ξαναέβλεπες τον εαυτό σου σε μια τέτοια δουλειά;

Νομίζω πως όχι. Ήταν και η τελευταία ζωντανή εκπομπή που βγήκε. Τότε ήθελα να το δοκιμάσω και να το κάνω. Πέρασα πολύ ωραία, ήμουν πολύ τυχερή με αυτή την ομάδα μπροστά και πίσω από τις κάμερες, αλλά είναι κάτι που νομίζω δεν μπορώ να το κάνω. Το δοκίμασα, είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, αλλά δεν θα το ξαναέκανα.

Έχεις περάσει και από τον κινηματογράφο. Τρεις ταινίες σε μια περίοδο και μάλιστα σε έργα εποχής, κάτι εξίσου δύσκολο.

Αυτό έγινε τα τελευταία χρόνια. Είναι το «Luger» του Παναγιώτη Χαραλάμπους, μια μεγάλου μήκους που θα βγει το καλοκαίρι, η «Πολιορκία» του Βασίλη Τσικάρα και ο «Πρώτος Αξιωματικός» του Γιάννη Φερχάτη, μια ταινία μικρού μήκους που πρόσφατα μάθαμε ότι έχει προταθεί για το φεστιβάλ Φλωρεντίας. Μου αρέσει πολύ ο κινηματογράφος. Η τηλεόραση είναι υψηλών ταχυτήτων, το θέατρο πιο αργό, ο κινηματογράφος συνδυάζει αυτά τα δύο. Μπορεί να έρθει ο θεατής πολύ κοντά, αλλά να υπάρχει μια προετοιμασία που σου δίνει χρόνο. Είναι μια διαφορετική διαδικασία.

Τελικά η δουλειά σας έχει πολύ… διάβασμα, έτσι δεν είναι;

Από πίσω έχει πάρα πολλή δουλειά. Τώρα που κάνουμε τις γενικές πρόβες, όταν επιστρέφω σπίτι σκέφτομαι πόση δουλειά έχουμε ρίξει. Πάρα πολλές ώρες. Και όμως, για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα, θέλει από πίσω πολύ μεγάλη προεργασία που δεν φαίνεται.

Είσαι ενεργή στα social media. Μπαίνεις στον πειρασμό να δεις τι γράφουν για σένα;

Δεν έχω την εμμονή να κάθομαι και να ψάχνω, αλλά αν πέσει κάτι στην αντίληψή μου, θα το κοιτάξω. Από την άλλη ή είσαι μια πολύ ισχυρή προσωπικότητα και δεν σε επηρεάζει ή εκπαιδεύεσαι σε αυτό. Δεν κρύβω ότι στην αρχή αισθανόμουν περίεργα όταν διάβαζα για μένα, ειδικά πράγματα που δεν ίσχυαν. Πλέον, ξέρω να ξεχωρίζω το καλοπροαίρετο από το κακοπροαίρετο. Μπορεί να γραφτεί και μια κακή κριτική. Αν ξέρω ότι είναι καλοπροαίρετη για τη βελτίωσή μου και, ενδεχομένως, να είναι δίκαιη, θα το διορθώσω.

Καινούρια χρονιά, μια νέα δεκαετία. Πώς την ονειρεύεσαι;

Πίστευα εδώ και πολλά χρόνια, επειδή έχω και μια αγάπη για τους αριθμούς, ότι το 2019 θα ήταν ένα σημαντικό σημείο και περίμενα ότι θα συμβούν πολλά πράγματα. Ήταν η χρονιά που ενηλικιώθηκα μέσα μου. Συνέβησαν διάφορα πράγματα που συνέβαλαν σε αυτό. Θεωρώ ότι το 2020 και η επόμενη δεκαετία θα με βρει ενήλικη σε πολλά θέματα. Συνήθως δεν κάνω σχέδια. Ακολουθώ το ένστικτο και ό,τι τραβάει η καρδιά μου.

«Εξόριστοι»: Το βραβευμένο έργο του Γιάννη Παπάζογλου στο Θέατρο Αλκμήνη

Συντελεστές

Κείμενο: Γιάννης Παπάζογλου

Σκηνοθεσία: Βίκυ Μανώλη, Αστέριος Πελτέκης

Σκηνικά – Κοστούμια: Χρύσα Δαπόντε

Φωτισμοί: Διονύσης Λαμπίρης

Μουσική: Κίτρινα Ποδήλατα

Κινησιολογία: Αναστασία Κελέση

Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαρία Αθανασοπούλου, Αγάπη Παπαθανασιάδου

Φωτογραφίες: Γεωργία Χρηστάκου

Τους ρόλους ερμηνεύουν: Θάνος Κοντογιώργης, Σοφία Μανωλάκου, Αστέριος Πελτέκης.

INFO

Θέατρο Αλκμήνη: Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα – Τηλ. 210 3428650.

Παραστάσεις: 20 Ιανουαρίου ως Μ.Τρίτη 7 Απριλίου

Πότε: Δευτέρα, Τρίτη ώρα 21:30

Διάρκεια: 75′

Τιμές εισιτηρίων: 12 €, 10 € φοιτητές, άνεργοι, 65+

Προπώληση: viva.gr και στο ταμείο του θεάτρου.

Στάση Μετρό: Κεραμεικός.

«Ο Απρόσκλητος επισκέπτης» της Άγκαθα Κρίστι στο θέατρο Eliart

Συντελεστές

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία- Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Φρατζεσκάκης
Σκηνικό – Κοστούμια: Αλέξανδρος Κομπόγιωργας
Φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Βουτυρά, Στάθης Λαγκάδας
Μακιγιάζ: Άννα Μαρία Μπάμπη
Κομμώσεις: Γρηγορία Τζήβα
Φωτογραφίες: Αναστασία Λουκρέζη
Art work: Λουκάς Μελάς
Βίντεο art: Ra’s Eye
Παίζουν: Νίκος Ορφανός, Σοφία Μανωλάκου, Αννέτα Παπαθανασίου, Σαράντος Γεωγλερής, Κώστας Ζέκος, Νίκος Καϊνός και ο Γιώργος Φρατζεσκάκης.
Φιλική συμμετοχή: Ιλιάς Λαμπρίδου.