Ο Μίμης Πλέσσας συνεργάζεται με τον Κώστα Χατζή σε μια «Μεγάλη συνάντηση» στο «Μικρό Παλλάς» και απαντά στις ερωτήσεις μας με χαρακτηριστική άνεση.
Αφορμή για να μιλήσουμε μαζί του «Η μεγάλη συνάντηση» με τον Κώστα Χατζή στο Μικρό Παλλάς. Ο λόγος, η επιθυμία να συναντάς καλλιτέχνες που έχουν γράψει ιστορία. Γιατί είναι μεγάλη χαρά να ρωτάς –και τι τιμή!- να σού απαντάει ο αγαπημένος Μίμης Πλέσσας. Και με μεγάλη προσοχή να ακούς τι έχει να πει για τις παραστάσεις που έρχονται, την πολύτιμη γυναίκα του, τη λατρεμένη του κόρη, τον ελληνικό κινηματογράφο, τις προσωπικές του απολαύσεις. Και όλα αυτά με ένα χιούμορ που χαρακτηρίζει μόνον τους σπουδαίους ανθρώπους.
Συνέντευξη Μαρια παναγου
«Η συνάντηση επί σκηνής με τον Κώστα Χατζή είναι μια ιδέα που φώλιαζε σ’ όλων μας τις μύχιες σκέψεις», λέει ο Μίμης Πλέσσας στην Αμαρυσία. «Και τελικά έγινε πραγματικότητα. Και σας περιμένουμε όλους με χαρά. Γιατί αυτό που θα δείτε και θα ακούσετε θα είναι μια έκπληξη γεμάτη συναισθήματα».
«Ο Μίμης μού έδωσε ένα ποτήρι νερό να περάσω την έρημο…» θυμάται ο Κώστας Χατζής που επιμένει να αποκαλεί «δάσκαλο» τον Μίμη Πλέσσα. Και έχει να πει τόσα γι’ αυτόν που δεν χωράνε σε ένα κομμάτι χαρτί.
Όπως δεν χωράει ο σεβασμός, η εκτίμηση κι η αγάπη που τους δένουν. Μα πάνω από όλα, η λαχτάρα να συναντηθούν μετά από 60 χρόνια, για πρώτη φορά στη σκηνή.
Και θα καθίσει ο Μίμης Πλέσσας στο αγαπημένο του πιάνο, θα πάρει στα χέρια ο Κώστας Χατζής τη λατρεμένη του κιθάρα και «θα ανεβούμε σε ένα αεροπλάνο», όχι μόνο για να δουν τη γη από εκεί πάνω, αλλά για να φτάσουν κι ως το φεγγάρι… Κι αν δεν το πιούν, σίγουρα θα το τραγουδήσουν. Αγκαλιασμένοι.
Η Αμαρυσία, δε θα μπορούσε να μην εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να τον ρωτήσει για τη ζωή του.
Έχετε γράψει μουσική για τον ελληνικό κινηματογράφο. Έχετε γνωρίσει πολύ σπουδαίους ηθοποιούς. Κάνατε φιλίες;
«Φρόντισα να τιμήσω τη φιλία του καθενός στο δικό του επίπεδο. Να υπηρετήσω πιστά τα δικά του πιστεύω. Έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ την έννοια συν-εργάτης. Θέλετε και ονόματα; Δημήτρης Γιαννουκάκης, Αλέκος Σακελλάριος, Ντίνος Δημόπουλος, Αριστείδης Καρύδης Φουκς, Ντίνος Κατσουρίδης… Σας φτάνουν αυτοί; Γιατί αν δεν φτάνουν, προσθέστε τα παιδιά τους, τις γυναίκες τους και τα εγγόνια τους».
Έχετε πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπήρξε κάποια που τη νοιώσατε ως πιο σημαντική;
«Όλες μα όλες οι διακρίσεις μου, ανεξαιρέτως, μού δόθηκαν σε εποχές μεγάλης ανέχειας και πείνας. Και φυσικά, προτιμώ να μην θυμάμαι τα δεινά που πέρασα για να έχω σήμερα την ψυχραιμία να απαντάω στις ερωτήσεις σας».
Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που αναδείξατε και αποδείχτηκε αχάριστος;
«Αφού ξέρετε, τι ρωτάτε… Το σίγουρο είναι ότι εγώ, ό,τι έκανα για τους συνεργάτες μου, δεν το έκανα για να μού το χρωστάνε, αλλά για να έχουμε τις στιγμές που μάς ένωσαν να τις παινευόμαστε στα γεράματά μας».
Πιστεύετε στα talent shows;
«Κάνουν τη δουλειά τους. Τα αληθινά ταλέντα θα χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητες που τους δίνονται και καλά θα κάνουν. Οι υπόλοιποι θα χρησιμοποιηθούν γιατί… ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει».
Τι σας λένε όταν σας αναγνωρίζουν στο δρόμο;
«”Μη μου πείτε… μη μου πείτε”! Πονηρεύει το βλέμμα και… “Είστε ο κύριος Κατσαρός”»!
Οι σπουδές στη Χημεία και τα Μαθηματικά ήταν δική σας επιλογή ή κάνατε το χατίρι των δικών σας; Πώς συνδυάζονται θετικές επιστήμες και τέχνη;
«Διακαής επιθυμία της μητέρας μου Ελένης ήταν να γίνω επιστήμων. Ευτύχησα να φοιτήσω στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στη Φυσικομαθηματική σχολή στο τμήμα Χημείας, έχοντας καθηγητές μου τους σημαντικότερους επιστήμονες της εποχής μου. Στους περισσότερους από αυτούς αρίστευσα. Σήμερα, εξακολουθώ να τους τιμώ γιατί ύστερα από πολλές δυσκολίες, κατάφερα να πάρω το διδακτορικό μου από ένα από τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου, το Cornell University Ithaka New York».
Αν δεν ήσασταν αυτό που είστε, τι θα θέλατε να είστε;
«Αδέσποτος. Δηλαδή χωρίς δεσπότη. Δηλαδή ελεύθερος. Και γιατί όχι; Σκύλος».
Ποιες είναι οι μικρές απολαύσεις που κάνουν τη ζωή σας ωραία;
«Οι χρονικές χαραμάδες που μπορώ να στοχάζομαι και να νιώθω ότι αποφασίζω ελεύθερος το επόμενό μου βήμα. Και βέβαια οι μικρές πολύτιμες στιγμές με τη γυναίκα μου και την κόρη μας».
Ένα σχόλιο για την κατάσταση της χώρας… Ανησυχείτε;
«Απ’ όσα σάς είπα μέχρι τώρα, θα με χαρακτηρίζατε αναίσθητο; Και βέβαια ανησυχώ. Και προσπαθώ σε πείσμα των καιρών να κάνω αυτό που πιστεύω».
Τι θα λέγατε στη Μέρκελ αν την βλέπατε;
«Γιατί προσθέτετε στα όνειρά μου τέτοιον εφιάλτη; Αλλά επειδή δεν μ’ αρέσει να αφήνω αναπάντητες ερωτήσεις… Θα την αιφνιδίαζα και θα τη ρώταγα “Και εσείς, πώς από εδώ”;»
Τα παιδικά σας χρόνια πώς ήταν;
«Ευτυχισμένα. Μικροαστικά. Με δύο γιαγιάδες να μοσχοβολάνε. Βυζαντινή αυστηρότητα η Αθηνά και Ζακυνθιανή γλυκύτητα, η Αντριάνα».
Τι θυμάστε περισσότερο από τότε; Τι σάς καθόρισε;
«Οδηγήτριά μου ήταν η λατρεία στη μητέρα μου Ελένη. Και αν είχα κι άλλη μια ζωή, μόνο περισσότερα γι’ αυτήν θα ήθελα να κάνω».
Αν η ζωή σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν;
«Το ‘’Έπεφτε βαθιά σιωπή’’».
Καταχρήσεις έχετε κάνει;
«Κάπνιζα ανάβοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, μέχρι που πάθαινα νικοτινίαση».
Τι απεχθάνεστε περισσότερο;
«Τους δήθεν. Τους θεωρώ περιθωριακούς, ιταμούς, αναληθείς και κίβδηλους».
Τι άνθρωπος είστε;
«Κάντε μου τη χάρη. Σας έδωσα αρκετά στοιχεία για να με περιγράψετε και να μου το στείλετε, μπας και αρχίσω να με ανακαλύπτω».
Πώς είστε ως σύντροφος;
«Με ιώβεια υπομονή… Καλούτσικος θα έλεγα».
Πώς είστε ως πατέρας;
«Άψογος».
Ποια είναι η σχέση με την κόρη σας;
«Αν σας αρκεί, τη βλέπω και λιώνω. Επιθυμία μου είναι όσο ζω να μπορώ να συμπαρίσταμαι αλλά και να καμαρώνω τα θέλω και τα πιστεύω της».
Κάνατε, νεότερος, κάποιο άθλημα;
«Ψαροντούφεκο μετά μανίας».
Μια ζωή γεμάτη επιτυχίες! Υπάρχει κάτι που σας λείπει;
«Ειλικρινά πιστεύω πως ο σεβασμός και η αγάπη του κόσμου είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση που θα μπορούσα να περιμένω. Και την βιώνω καθημερινά».
«Η μεγάλη συνάντηση» στο Μικρό Παλλάς
Πρεμιέρα Δευτέρα 31 Οκτωβρίου
Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων:
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη: 21:30
Οδός Αμερικής 2
Ερμηνευτές:
Αντωνία Χατζίδη – Μαυρίκιος Μαυρικίου
Ενορχρηστρώσεις:
Γιώργος Παγιάτης – Μαυρίκιος Μαυρικίου
Πιάνο: Γιώργος Παγιάτης
Ακορντεόν: Μαυρίκιος Μαυρικίου
Φλάουτο – Σαξόφωνο – Κλαρινέτο:
Ρήγας Σαριτζιώτης
Μπουζούκι – Κιθάρα: Χρήστος Βότσης
Τύμπανα – Κρουστά:
Χρήστος Αλεξόπουλος
Κοντραμπάσο: Αντωνία Τσολάκη
Επιμέλεια Προγράμματος:
Λουκίλα Καρρέρ – Πλέσσα
Μια ζωή,
μια ιστορία
Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1924 στην Αθήνα. Φοίτησε στη Λεόντειο και σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στις ΗΠΑ. Σε πολύ μικρή ηλικία έγινε ο πρώτος σολίστ πιάνου στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Σε ηλικία μόλις 27 ετών, τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο μουσικής του πανεπιστημίου της Μινεσότα, άρχισε την ενασχόλησή του με τη σύνθεση, γίνεται μαέστρος και την επόμενη χρονιά κατατάσσετε πέμπτος πιανίστας στις ΗΠΑ.
Η καλλιτεχνική και συνθετική του δραστηριότητα καλύπτει, τα τελευταία 50 χρόνια, όλους τους τομείς της μουσικής, στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους τραγουδιστές, πολλούς από τους οποίους ανέδειξε μέσα από τα τραγούδια του. Έχει στο ενεργητικό του μουσικές συνθέσεις για 104 ταινίες και 70 παραστάσεις.
Έχει διευθύνει τις μεγαλύτερες ορχήστρες στον κόσμο σε έργα του και διακρίθηκε για τη θεατρική του προσφορά στο Παρίσι και για την κινηματογραφική του στο Εδιμβούργο και την Αμερική.
Ο Μίμης Πλέσσας υπήρξε ο παραγωγός της ιστορικής ραδιοφωνικής εκπομπής «Σε 30 δευτερόλεπτα» που ήταν μια εκπομπή βράβευσης γνώσεων με διάφορα δώρα στη δεκαετία του 1960. Συμμετείχε σε πολλές διεθνείς και ελληνικές επιτροπές κριτικής καλλιτεχνικών γεγονότων. Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Θεατρικών Συγγραφέων, της Εταιρίας Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδος, της ΕΡΓΗΜ (σύγχρονης μουσικής) και πολλών άλλων καλλιτεχνικών συλλόγων.
Από το 2010 έχει αναγορευτεί επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών[1] και έχει διατελέσει στο παρελθόν και διδάκτωρ Χημείας του Πανεπιστημίου Cornell των ΗΠΑ.
Διακρίσεις
1951: Λαμβάνει το πρώτο βραβείο μουσικής του πανεπιστημίου της Μινεσότα.
1952: Ανακηρύσσεται πέμπτος πιανίστας στις ΗΠΑ.
2000: Τιμάται για την πενηντάχρονη προσφορά του στην ελληνική μουσική και τον πολιτισμό από το Δήμο της Αθήνας με την απονομή του «Χρυσού Μεταλλίου της Πόλης» σε μια μεγάλη συμφωνική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
2001: Απονομή του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Φοίνικα για την προσφορά του στον Πολιτισμό, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
2002: Τιμάται για τα 50 χρόνια του στην ελληνική Μουσική σκηνή στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού από το Υπουργείου Πολιτισμού.
2004: Τιμάται ως ο «Άνθρωπος της Χρονιάς» από τον υπουργό Πολιτισμού στην τελετή των προσωπικοτήτων για την προσφορά του στον παγκόσμιο Πολιτισμό.
2006: Βραβεύεται από την Ακαδημία Προσωπικοτήτων για τη συνολική προσφορά του στον Πολιτισμό.
2016: Με αφορμή την επέτειο 50 χρόνων από την εμφάνισή του στη δισκογραφία, με τον δίσκο «Ραντεβού στον αέρα» για την ομώνυμη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, παρουσίασε το τελευταίο πλήρες έργο του «Διάφανος Σταυρός» με ερμηνευτή τον Θάνο Ολύμπιο. Ο δίσκος τους έγινε πλατινένιος.
