Με ένα προφίλ που διαφέρει από τα συνήθη, μία μόλις 40 ημερών παράταξη, καλεί τους Αγιοπαρασκευιώτες να τη… «δοκιμάσουν», όχι για τα ωραία τους λόγια, ούτε για τα ωραία τους πρόσωπα -ο υποψήφιος δήμαρχος ούτε καν φωτογραφίζεται- αλλά γιατί δεν παραμυθιάζουν, όπως οι άλλοι, ότι δεν ανήκουν πουθενά, δεν δηλώνουν ανεξάρτητοι, δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί, δεν έχουν «αρχηγό» και γνωρίζουν τι θα πει ανεργία -αφού πολλοί από τους υποψηφίους είναι οι ίδιοι χωρίς δουλειά. Έτσι κι αλλιώς, όπως λένε οι ίδιοι, σε ένα χρόνο από τώρα, θα αλλάξουν μόνοι τους στο σχήμα πρόσωπα και ρόλους.
Επικεφαλής της παράταξης (που επιμένει συχνά να αυτοπροσδιορίζεται ως παρέμβαση) και υποψήφιος δήμαρχος, ο Σπύρος Αλεξίου. Φιλόλογος που κατοικεί στην Αγία Παρασκευή τα τελευταία δέκα χρόνια, «αρκετά για να ξέρει κανείς τα προβλήματά της», οργανώθηκε στην Αριστερά από τα μαθητικά του χρόνια και διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Ιστορικού Αρχαιολογικού. Εργάστηκε στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα μέχρι το 2010, όταν ο ΔΟΛ αποφάσισε το κλείσιμό τους και την απόλυση των εργαζομένων. Πήρε μέρος στη μεγάλη απεργία ως μέλος της Απεργιακής Επιτροπής. Είναι μέλος του Σωματείου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών, της Σ.Ε. της Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα (ΚΕΔΔΕ) και της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
– Μέχρι τώρα στις ανακοινώσεις σας δεν υπάρχει η φωτογραφία σας, αλλά μόνο το λογότυπο του σχήματος. Γιατί;
Γιατί ακριβώς είμαστε σχήμα, αγωνιστική συλλογικότητα που έχει ως μοναδικό αποφασιστικό όργανο την Γενική Συνέλευση. Δεν είμαι «αρχηγός», οι συναγωνιστές και οι συναγωνίστριές μου με εξέλεξαν για να εκπροσωπήσω το σχήμα, μιας και ο εκλογικός νόμος καθιστά υποχρεωτική την παρουσία «επικεφαλής». Η θέση αυτή δεν είναι μόνιμη, δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί. Όποιοι και όποιες εκλεγούν έχουμε αποφασίσει πως σε διάστημα ενός χρόνου θα αντικατασταθούν από άλλα μέλη του σχήματος. Η εναλλαγή των εκπροσώπων στους θεσμούς του κράτους είναι θέση αρχής για μας.
– Γιατί εμφανίζεστε την τελευταία στιγμή;
Ως δημοτικό σχήμα, τελευταία στιγμή εμφανιζόμαστε ναι, όχι όμως σαν αγωνιστικές παρουσίες στην κοινωνία της πόλης. Είμαστε εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες, νέοι και νέες, που πάντα βρισκόμασταν στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, στα κεντρικά και τοπικά κινήματα. Ήμασταν εκεί στον μεγαλειώδη αγώνα ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ, αγώνας που κατά κύριο λόγο έλαβε χώρα στην περιοχή μας αφού εδώ βρίσκεται το ραδιομέγαρο και που δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ήμασταν παρόντες στους μεγάλους αγώνες των κατοίκων μας για το κτήμα Σιστοβάρη, για το κτήμα Ιόλα, για τη διάσωση του δάσους του Υμηττού από την κατασκευή της Αττικής Οδού, στον αγώνα για την κατάργηση των διοδίων. Συμμετείχαμε σε συλλογικές πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν, όπως η Πρωτοβουλία Πολιτών Αγίας Παρασκευής, ήμασταν παρόντες σε όλες τις παρελάσεις τα τελευταία χρόνια, διαδηλώνοντας ενάντια σε κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ, υπογραμμίζοντας ότι ο μόνος τρόπος να τιμήσεις πραγματικά τους αγωνιστές του 1821 και του 1940 είναι να αντισταθείς κι εσύ στην επίθεση που δέχεται σήμερα ο λαός από τα αφεντικά που τον καταδυναστεύουν, ντόπια και ξένα, την ίδια στιγμή που οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις του Δήμου κατέθεταν στεφάνια, όπως έγινε και πριν λίγες μέρες, την 25η του Μάρτη. Μέλη μας συμμετέχουν ενεργά στο Σωματείο Εργαζομένων του Δήμου, στους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους. Μέσα από όλη αυτή την δραστηριότητα συναντήθηκαν άνθρωποι από διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές και συμφώνησαν πως και στην πόλη μας είναι ανάγκη να …ΦΥΣΗΞΕΙ ΚΟΝΤΡΑ στην επίθεση που δέχεται η ζωή κάθε εργαζόμενου, άνεργου, νέου και νέας.
Αριστερό ανατρεπτικό πρόγραμμα
– Ακολουθείτε τη μόδα δηλώνοντας κι εσείς ανεξάρτητοι;
Όχι! Τόσοι …«ανεξάρτητοι» συνδυασμοί μαζεύτηκαν στο Δήμο, ας δηλώσουμε εμείς «εξαρτημένοι». Έχουμε ξεκάθαρη φυσιογνωμία, επιδιώκουμε να είμαστε τμήμα ενός ευρύτερου ρεύματος που θα παλεύει για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης – συμμορίας, (να διώξουμε κυβέρνηση Ε.Ε. ΔΝΤ, φωνάζαμε όλα αυτά τα χρόνια στις διαδηλώσεις στο κέντρο αλλά και στη γειτονιά μας), που θα συνδέει την τοπική πάλη με τους μεγάλους ευρύτερους στόχους. Το σχήμα μας έχει πρόσημο: αριστερό, αγωνιστικό, ανατρεπτικό, ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα. Θέλουμε να κατακτήσει αντισυνδιαχειριστική-κινηματική φυσιογνωμία και συλλογική λειτουργία, ανοιχτό σε κάθε συμπολίτη και συμπολίτισσα που μοιράζεται τις ίδιες αγωνίες. «Εξαρτημένοι» από την ανατρεπτική αριστερά, τα κινήματα και την ιδεολογία μας λοιπόν. Στο σχήμα μας συμμετέχουν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΧΕΔΙΟ Β΄, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ανένταχτοι της Αριστεράς, αγωνιστές από το χώρο της οικολογίας, των τοπικών αυτόνομων κινημάτων, του αντιφασιστικού αγώνα. Αυτή η πολυμορφία, η συμπόρευση όλων αυτών των δυνάμεων στη βάση ενός ξεκάθαρου, αριστερού και ανατρεπτικού προγράμματος θεωρούμε πως είναι η μεγάλη δύναμή μας.
– Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μέγιστο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Δήμος της Αγίας Παρασκευής;
Δυστυχώς το μεγαλύτερο πρόβλημα των κατοίκων της πόλης μας δεν είναι άλλο από αυτό που απασχολεί το σύνολο των εργαζομένων και των νέων στη χώρα μας. Οι επιπτώσεις στη ζωή μας από την βάρβαρη πολιτική που έχουν επιβάλει η ΕΕ, το ΔΝΤ και οι κυβερνήσεις που την υπηρετούν. Η ανεργία, οι απολύσεις, η φτώχεια, η κατάρρευση της υγείας, της παιδείας, της ασφάλισης. Γίνεται μια προσπάθεια φανεί ως …«τοπικό» και «ακομμάτιστο» η σιωπή γι αυτά. Ας σκεφτεί ο καθένας τι απασχολεί την καθημερινότητά του.
Αυτό το γεγονός εκφράζεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η περίοδος από το 2010 έως σήμερα σηματοδοτείται από μια σειρά πολύ σημαντικών αλλαγών στο επίπεδο του τοπικού κράτους ξεκινώντας από την ψήφιση του Καλλικράτη μέχρι το μνημόνιο 3. Ο Καλλικράτης αποτέλεσε και αποτελεί τη θεσμική βάση εφαρμογής της πολιτικής των μνημονίων στο επίπεδο του τοπικού και περιφερειακού κράτους. Αποτελεί θεσμικό εργαλείο της επίθεσης απέναντι στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα μέσω:
α) της μεταφοράς μεγάλου αριθμού αρμοδιοτήτων, πολλές από αυτές κοινωνικής πολιτικής, από το κεντρικό στο τοπικό κράτος με επιδίωξη την υποβάθμιση, ιδιωτικοποίηση, ανταποδοτικότητα, με παράλληλη τεράστια μείωση της χρηματοδότησης των ΟΤΑ).
Αν και σαν φιλόλογος δεν πολυσυμπαθώ τους αριθμούς, εδώ είναι αποκαλυπτικοί: Στα τρία χρόνια εφαρμογής του Καλλικράτη μειώθηκαν 60% οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι (Κ.Α.Π.), πολύ περισσότερο οι επενδυτικοί Κ.Α.Π. (μέχρι 90%) και εκμηδενίστηκε το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.).
β) της προσαρμογής στις αποφάσεις της ΕΕ (Ευρωπαϊκός Χάρτης της ΤΑ, ΕΣΠΑ, αποφάσεις Λισαβόνας κ.ά.) Το 3ο μνημόνιο και η πράξη νομοθετικού περιεχομένου ΦΕΚ 228/18.11.2012 είναι σαφή: Όλοι οι δήμοι παρακολουθούνται από ένα «Παρατηρητήριο» του Υπουργείου Οικονομικών (βλέπε τρόικα) για το αν έχουν απόκλιση από τους προϋπολογισμούς τους έστω και 10%. Προφανώς οι προϋπολογισμοί όλων των δήμων έχουν αυτή την απόκλιση, λόγω και της μη καταβολής των πόρων από το κεντρικό κράτος.
Είναι προφανές πως με αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχουν περιθώρια για άσκηση κοινωνικής, φιλολαϊκής πολιτικής. Μόνο μέσα από τη σύγκρουση μ αυτήν την πολιτική μπορεί να υπάρξουν αλλαγές προς όφελος της κοινωνίας. Η υποταγή σε αυτήν την πολιτική οδηγεί στην κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, στη μετατροπή της υγείας, της παιδείας, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος σε εμπορεύματα. Τα παραδίδει στο ιδιωτικό κεφάλαιο με τα γνωστά αποτελέσματα. Δες τε το παράδειγμα των δημόσιων (;) χώρων της Αγ. Παρασκευής: Κτήμα «ΙΟΛΑ», Κτήμα «Σιστοβάρη», Κολυμβητήριο, Μακρή και βέβαια η «ανάπλαση» της Αγίου Ιωάννου αντιμετωπίζονται από τους δημοτικούς άρχοντες με κριτήριο τα ιδιωτικά συμφέροντα. Ειδικά για την Αγ. Ιωάννου επιτρέψτε μου μια παρατήρηση: Πόσο αστείο ακούγεται το επιχείρημα πως αυτού του είδους η «ανάπλαση» θα αποτρέψει το κλείσιμο των εμπορικών καταστημάτων. Προφανώς οι κάτοικοι της πόλης μας δεν ψωνίζουν γιατί η οικονομική κρίση έχει τσακίσει τα εισοδήματα και έχει προκαλέσει έκρηξη της ανεργίας. Αν κάποιος υποστηρίζει πως η αγοραστική κίνηση έπεσε λόγω του… πλάτους των πεζοδρομίων ή είναι αφελής ή εξαπατά συνειδητά τους δημότες.
Τι θα κάνουμε
– Εσείς τι θα κάνετε που δεν θα κάνουν οι άλλοι;
Ο δικός μας στόχος είναι να συμβάλουμε στη συγκρότηση ενός μεγάλου κινήματος στη γειτονιά μας που θα διεκδικεί:
Πρώτον, την κοινωνική λειτουργία του Δήμου:
-Βρεφικοί, παιδικοί σταθμοί χωρίς τροφεία για το σύνολο των παιδιών των εργαζομένων, με κατάλληλες υποδομές και προσωπικό.
-Δημοτικά γηροκομεία με δωρεάν διαμονή απόρων και φτωχών γερόντων
-Μέριμνα για σίτιση απόρων κατοίκων.
-Να μην κλείσει καμιά μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αναβάθμιση υπηρεσιών.
-Συντήρηση σχολικών κτιρίων με έξοδα του κράτους.
-Δημιουργία δομών αλληλεγγύης και ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων. Αρνούμαστε την υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών του Δήμου και αντικατάστασή τους από ΚΟΙΝΣΕΠ (Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις) που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Δεύτερον, την ανοιχτή διαχείριση των οικονομικών του Δήμου, διαρκής εργατικός και κοινωνικός έλεγχος, ανοιχτοί, δημόσιοι και ανακλητοί προϋπολογισμοί, ισολογισμοί, απολογισμοί, δομές άμεσης δημοκρατίας, Γενικές Συνελεύσεις Δημοτών, Τοπικές Συνελεύσεις γειτονιών (Αϊ – Γιάννης, Τσακός, Κοντόπευκο, Νέα Ζωή, Σταυρός, Παράδεισος, Πευκάκια).
Τρίτον, την διεύρυνση των δομών αλληλεγγύης σε όλα τα επίπεδα, όχι με όρους «κοινωνικής επιχειρηματικότητας» αλλά κόντρα στη λογική του κέρδους. Προστασία κατοίκων από κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, επανασυνδέσεις ρεύματος και νερού, ανταλλακτικά δίκτυα βασικών αγαθών, κοινωνικά ιατρεία.
Τέταρτον, την προστασία του περιβάλλοντος, την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων, ενάντια στην καταστροφική «ανάπτυξή» τους.
Πέμπτον, τα σύγχρονα δικαιώματα και η πρόσβαση στον πολιτισμό, την τέχνη, τον αθλητισμό για όλους και ειδικά για τη νέα γενιά.
– Με τι πόρους;
Ας είμαστε ειλικρινείς: Αναφέρθηκα και παραπάνω για τον οικονομικό στραγγαλισμό των Δήμων. Αυτό οδηγεί είτε στη φορομπηξία είτε, κυρίως, στο ξεπούλημα των κοινωνικών δομών σε ιδιώτες.
Άρα, ο μόνος δρόμος είναι ο συντονισμένος αγώνας για ανατροπή αυτής της πολιτικής. Απαιτείται η επαναφορά της χρηματοδότησης από το κράτος (ΚΑΠ), καμιά νέα αρμοδιότητα χωρίς αντίστοιχους πόρους. Άμεση απόδοση από το κράτος στους ΟΤΑ των χρωστούμενων πόρων (φόροι που έχουν καταβάλει οι εργαζόμενοι), να σταματήσει το μπαλάκι για το θέμα των εσόδων ανάμεσα σε κεντρικό κράτος και δήμο για να υποβαθμίζονται οι κοινωνικές παροχές. Δημόσιος – κοινωνικός έλεγχος στα έσοδα του Δήμου και τη διαχείρισή τους.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί παρά να είναι μέρος της ευρύτερης προσπάθειας της κοινωνίας για τη διαγραφή του δημόσιου χρέους, τη ρήξη και την αποδέσμευση από την ΕΕ, την έξοδο από το Ευρώ. Κάθε άλλο… «τάξιμο» είναι απλά κοροϊδία ή εξυπηρέτηση συμφερόντων. Όσοι αποδέχονται την πολιτική αυτοί και ταυτόχρονα «υπόσχονται» οφείλουν να εξηγήσουν πώς θα υλοποιηθούν οι υποσχέσεις τους.
– Άρα τίποτε δεν αλλάζει άμεσα…
Κάτι τέτοιο, καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν παλεύουμε στο σήμερα για σημαντικές κατακτήσεις που θα βοηθήσουν την κοινωνία που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία, θα την κάνουν να πατήσει στα πόδια της και θα ανοίξουν το δρόμο σε συνολικότερες κοινωνικές ανατροπές. Η ανάγκη σύνδεσης του τοπικού με τον κεντρικό πολιτικό αγώνα, δεν σημαίνει καρτερική αναμονή των χειρότερων ημερών, αλλά καθημερινή ενίσχυση των αγώνων ώστε να σωθούν οι νέοι και οι νέες, οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι, από την κοινωνική καταστροφή. Στο επίπεδο της πόλης και της γειτονιάς. μπορούν να γίνουν τεράστια βήματα λαϊκής οργάνωσης και αλληλεγγύης, Για να επιτευχθούν όμως τέτοιες κατακτήσεις απαιτείται ενδυνάμωση του κινήματος και συγκρότηση δημοκρατικών, λαϊκών οργάνων των ίδιων των πολιτών. Τα παραδείγματα της Κερατέας και των Σκουριών δείχνουν πως οι αποφασιστικοί κοινωνικοί αγώνες μπορούν να νικήσουν.
– Ποια θεωρείτε μεγαλύτερη επιτυχία και ποια μεγαλύτερη αποτυχία της δημοτικής αρχής;
– Το πρώτο σκέλος της ερώτησης μόνο χιουμοριστικά μπορεί να απαντηθεί: Η μόνη μάχη που έδωσε ο δήμος ήταν κατά της ηχορύπανσης. Το καλοκαίρι, όταν ο αγώνας της ΕΡΤ συγκλόνιζε όλη την Ελλάδα, η δημοτική αρχή εκτίμησε πως αυτό που ενοχλούσε τους κατοίκους ήταν οι συναυλίες συμπαράστασης στους εργαζομένους και …πρωτοστάτησε στον περιορισμό των ντεσιμπέλ. Οι απολύσεις, η κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας και ελεύθερης ενημέρωσης δεν έφτασαν στα αυτιά των δημοτικών «αρχόντων».
Αποτυχία, με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων, αποτελεί για μια δημοτική αρχή η πλήρης υποταγή στην βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της κεντρικής εξουσίας. Τα αποτελέσματα τα ζούμε καθημερινά.
– Γιατί πρέπει κάποιος να σας ψηφίσει;
• Για τον ξεκάθαρα αριστερό, ανατρεπτικό προσανατολισμό μας και τον κινηματικό χαρακτήρα μας.
• Για το ότι δεν έχουμε «δήμαρχο – αρχηγό», συγκροτηθήκαμε με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας. Οι θέσεις μας, οι πρωτοβουλίες και οι εκπρόσωποί μας καθορίζονται από την συνέλευση των μελών μας. Η έννοια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για μας έχει νόημα όταν στηρίζεται σε θεσμούς λαϊκής αυτοοργάνωσης, στις λαϊκές συνελεύσεις που θα έχουν αποφασιστικό χαρακτήρα και όχι σε τοπικούς… «άρχοντες»
• Γιατί δεν υποσχόμαστε «μαγικές λύσεις», υποσχόμαστε ότι θα αγωνιστούμε στους δρόμους, μαζί με όλη την κοινωνία. Λέμε ξεκάθαρα πως η πραγματική λύση είναι η ανατροπή της βαρβαρότητας που ζούμε.
• Προσέξτε. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είπε πως η πολιτική είναι η ικανότητα να προλέγεις τι θα γίνει μετά από ένα χρόνο και μετά να εξηγείς γιατί δεν έγινε.
• Ο Τσώρτσιλ ως αστός πολιτικός, λογικό είναι να αντιλαμβάνεται έτσι την πολιτική. Για μας πολιτική είναι να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των νέων, των μειονοτήτων. Εμείς λέμε πως σε ένα χρόνο η επίθεση θα ενταθεί, σε ένα χρόνο εμείς θα είμαστε στους δρόμους. Εμείς αυτήν την υπόσχεση δίνουμε και καλούμε όλους και όλες να παλέψουμε για να αλλάξει φορά ο άνεμος, να ΦΥΣΗΞΕΙ ΚΟΝΤΡΑ.
Οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι
– Ποιους περιλαμβάνει το ψηφοδέλτιό σας;
– Όπως φαίνεται κάθε μέρα, μέχρι και την τελευταία μέρα, θα προστίθενται και άλλοι αγωνιστές και αγωνίστριες, γεγονός που μας δίνει μεγάλη αισιοδοξία. Να αναφέρω ενδεικτικά ότι στο σχήμα μας συμμετέχουν: Εμβληματικές μορφές του αντιδικτακτορικού και αριστερού κινήματος όπως η Ε. Ζιωτοπούλου, η Ι. Μακρή, η Μ. Πετούνη, η Φ. Γιοβανούδη. Αγωνιστές του εργατικού κινήματος όπως η Μ. Καρασταμάτη, πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Δήμου, ο Αλ. Κουτσούκος, η Ε. Φωτέλλη και η Μ. Ποπόρου από την ΕΡΤ, ο Δ. Καντάλης από το χώρο των εκπαιδευτικών, ο Μ. Αθανασίου από το χώρο της ενέργειας, ο Τ. Βασιλειάδης από τον χώρο των μισθωτών μηχανικών των τοπικών κινημάτων όπως ο Π. Κτενάς, ο Δ. Κολώνιας, ο Μ. Ζεάλης, του κινήματος των νέων επιστημόνων όπως ο Θ. Ανδρίτσος και η Ε. Μενεγάκη από το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, ο Κ. Σπηλιαλόπουλος από την «Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων», του νεολαιίστικου και φοιτητικού κινήματος όπως ο Γ. Μανούρας, η Κ. Καλλιγέρη, ο Κ. Πελτέκης, του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος όπως τα μέλη της ΚΕΕΡΦΑ Σ. Μανούρας, Ε. Γεωργοπούλου, Σ. Χατζηδήμου του γυναικείου κινήματος όπως η δημοσιογράφος Ν. Παυλοπούλου – Παπανάγνου, η Ε. Λάλου από την Ομάδα Γυναικών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
