(όπως αναγνώστηκε την Τετάρτη 27/5/2015 στο Δ.Σ. του ΠΑΟΔΑΠ)
Σε συνέχεια του πρωτοσέλιδου θέματος της «Α» της προηγούμενης Τρίτης 23 Ιουνίου και της συνέντευξης του προέδρου του Πολιτιστικού και Αθλητικού Οργανισμού (ΠΑΟΔΑΠ) σχετικά με τις αναταράξεις στον Οργανισμό, η κυρία Κατερίνα Φλατσούση, μέλος του ΔΣ που παραιτήθηκε πρόσφατα, μάς απέστειλε ολόκληρη την επιστολή της παραίτησής της, όπου αναφέρονται αναλυτικά όλοι οι λόγοι που την οδήγησαν σε αυτήν.
Παραίτηση από μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΑΟΔΑΠ
«Όχι στις λειτουργίες που καθηλώνουν τη δημιουργία και ναρκώνουν το όραμα». Στις 30 Αυγούστου 2014 δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από το σημερινό δήμαρχο Γιάννη Σταθόπουλο, για να τοποθετηθώ ως μέλος στο Διοικητικό συμβούλιο του ΠΑΟΔΑΠ, με συγκεκριμένη θέση, της υπεύθυνης των Εργαστηρίων Τέχνης του Δήμου Αγίας Παρασκευής.
Το σκεπτικό του Δημάρχου ήταν, να υποστηρίξω τα Εργαστήρια όπως ακριβώς, έγινε με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, κατά τη διάρκεια της προεδρίας μου, αφού το συγκεκριμένο αντικείμενο άπτεται των δραστηριοτήτων μου.
Μάλιστα μου είπε «Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό». Πιστέψτε με, πιέστηκα να το αποδεχθώ. Τελικά αποδέχθηκα την πρόταση, όχι για το πεδίον της δόξης, αλλά για το πεδίον της πόλης και του πολιτισμού. Οι μήνες πέρασαν και μέχρι σήμερα που μιλάμε, δεν υπεγράφη ποτέ απόφαση προέδρου ή δημάρχου για την επίσημη τοποθέτηση μου ως υπεύθυνης των Εργαστηρίων Τέχνης του Δήμου μας, ώστε να υπάρχει ορατός ρόλος και διακριτές και οριοθετημένες αρμοδιότητες.
Έτσι ακριβώς έπρεπε να έχει συμβεί και με τους υπόλοιπους συναδέλφους διοικητικούς συμβούλους, που έχουν αναλάβει συγκεκριμένο αντικείμενο.
Ενημερώνω τους συναδέλφους ότι η αναγγελία των αρμοδιοτήτων στο αντίστοιχο διοικητικό συμβούλιο και η δημοσίευση της συγκεκριμένης απόφασης στο Διαύγεια, δεν αρκεί. Χρειάζεται απόφαση προέδρου, η οποία ισχυροποιεί και καθορίζει, καθώς και οριοθετεί τις λειτουργίες και τις ευθύνες.
Είμαι υποχρεωμένη, να ανατρέξω στα χρόνια 2007-10, κατά την προεδρία μου στη Δημοτική Βιβλιοθήκη. Για να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι και καθορισμένες ευθύνες και λειτουργίες, είχε γίνει στους εργαζόμενους απόφαση προέδρου. Έτσι αποφεύγονται οι έριδες και οι παρεξηγήσεις. Πόσο μάλλον στα μέλη ενός Διοικητικού Συμβουλίου. Το σημαντικότερο, βέβαια, είναι ότι, με την απόφαση προέδρου, δημιουργείται ένα παραπάνω αίσθημα ευθύνης και προτροπής της δημιουργικής σκέψης και πράξης.
Δυστυχώς κύριε πρόεδρε, σας είχα υπενθυμίσει το συγκεκριμένο θέμα, παραπάνω από δύο φορές ενώπιον του δημάρχου και των συμπολιτευόμενων μελών του ΠΑΟΔΑΠ, χωρίς αποτέλεσμα.
Μια προεκλογική εξαγγελία της παράταξης σας, που με βρήκε, απολύτως σύμφωνη, αφού σ’ αυτή τη βάση είχα δουλέψει στη βιβλιοθήκη, ήταν ο διαχωρισμός του πολιτισμού από τον αθλητισμό στην πόλη μας.
Λίγους μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές του 2014, σε συνάντηση, ερωτήθηκα από το Δήμαρχο Γιάννη Σταθόπουλο, για την άποψη μου για τον πολιτισμό.
Το πρώτο που του είχα αναφέρει, ήταν η άμεση ανάγκη διαχωρισμού τους, γιατί ο συγχρωτισμός, βαλτώνει τόσο τον πρώτο, όσο και το δεύτερο, με αποτέλεσμα ο πολιτισμός να υποσιτίζεται, από τα αποφάγια του αθλητισμού.
Επίσης, ίσως θα έπρεπε να ανεξαρτητοποιηθούν, μέσα σε κάποιο νομικό πλαίσιο και τα Εργαστήρια Τέχνης. Ένα χρόνο μετά, δεν έχει γίνει κανένα βήμα για τον πολιτισμό».
Το μόνο που ακούστηκε, σε επίπεδο γλεντιού και καφετέριας, στον ένα χρόνο από την ανάληψη της διακυβέρνησης της πόλης, ότι θα γίνουμε, λέει, Πόλη Πολιτισμού. Και ποιος δεν το θέλει;
Αλλά το αλφάβητο το μαθαίνεις αρχίζοντας από το Α, όχι από το Ψ. Με απλά λόγια. Βάλτε προτεραιότητες κύριε πρόεδρε και στήστε ένα πρόγραμμα, σύμφωνα με τις ανάγκες του χώρου και του τόπου που υπηρετείτε.
Ώρα να έρθω και στα του συμβουλίου μας. Το κλίμα στις συνελεύσεις μας, αλλά και στις συνεργασίες με εσάς προσωπικά, δεν συνάδει, ούτε με την κουλτούρα του πολιτισμού, αλλά ούτε και με αυτήν του αθλητισμού. Υπάρχει διάθεση μη συνεργασίας εκ μέρους σας, υποτιμητικής συμπεριφοράς προσώπων και προσωπικοτήτων και των γνώσεων τους, σε θέματα του αντικειμένου τους, κατά πρόσωπο, ή και πίσω από την πλάτη.
Που να σταθώ κύριε πρόεδρε; Στις ειλημμένες αποφάσεις, όπως η σημερινή για τη λειτουργία του δημοτικού κινηματογράφου; Έχει ήδη δημοσιευτεί εδώ και μέρες στον Τύπο. Τόσο δύσκολο ήταν να δείξετε λίγο σεβασμό στα μέλη του συμβουλίου του ΠΑΟΔΑΠ και να περιμένετε να το δημοσιεύσετε, αμέσως μετά τη λήξη της συνεδρίασης;
Στις απομακρύνσεις υπαλλήλων, μόνο και μόνο για να περάσει το δικό σας; Αναφέρομαι στην απομάκρυνση της κ. Ρουμάνα από τη θέση της γραμματέως. Στις παραιτήσεις διοικητικών συμβούλων και αναφέρομαι στον κ. Σπηλιακόπουλο και στην αποχώρηση από το συμβούλιο, ολόκληρης της δημοτικής παράταξης «Φυσάει κόντρα».
Σαν πολλά δεν μαζεύονται; Μήπως πρέπει κάποιος, ίσως ο δήμαρχος, αλλά και εσείς κύριε πρόεδρε και ολόκληρη η παράταξη σας, να αναρωτηθείτε; Τι συμβαίνει άραγε στο Συμβούλιο του ΠΑΟΔΑΠ; Υπάρχει τρύπα δημοκρατικών διαδικασιών; Υπάρχει έλλειμμα οργανωμένων δομών; Υπάρχει χρησιμοποίηση προσώπων και οντοτήτων για προπέτασμα, αλλά και για επίτευξη προσωπικών στόχων; Η διχαστική λειτουργία του διαίρει και βασίλευε, δεν αποδίδει παρά μόνο στην αρχή και μόνο σε συγκεκριμένους χαρακτήρες ανθρώπων. Προσωπικά, είμαι λάτρης του «ενωμένοι πάμε ψηλά».
Σ’ αυτό το συμβούλιο δεν το βρήκα. Λυπάμαι, αλλά και στο θέμα της ενημέρωσης μας, υπάρχει αποπροσανατολισμός και, ενίοτε, παραπληροφόρηση. Αυτές δεν είναι λειτουργίες που χτίζουν μια καλή «ενδοσυμβουλιακή» σχέση. Είναι λειτουργίες που καθηλώνουν τη δημιουργία και ναρκώνουν το όραμα. Για εμένα κύριε πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συμβούλιο είναι μια σχέση, που απαιτεί συλλογικές και συντονισμένες διαδικασίες, πάνω από κόμματα και, κυρίως, χτισμένες πάνω στην εμπιστοσύνη. Κι έτσι με τη σωστή κατεύθυνση και τη σωστή αντιμετώπιση των μελών από τον πρόεδρο, μπορεί να συντελεστεί ΤΟ ΘΑΥΜΑ!
Μιλώ από θέση ισχύος κύριε πρόεδρε, όσο κι αν θέλετε να το υποτιμήσετε, το έχετε κάνει επανειλημμένα άλλωστε στο χρονικό διάστημα των λίγων μηνών που συνεργαστήκαμε, όσο κι αν θέλετε να μου κρεμάσετε, εσείς και ο δήμαρχος σας, την ταμπέλα του εγωισμού, μιλώ από θέση ισχύος και θα αναφερθώ, όχι στην προσωπική μου ζωή και στη δουλειά μου, αφού αυτό δεν ενδιαφέρει κανένα, μιλώ και θα αναφερθώ στην πολιτιστική προσφορά μου, κατά τη διάρκεια της προεδρίας μου στη δημοτική μας βιβλιοθήκη, στις αξίες, στις δημιουργίες και στην εξωστρεφή πολιτιστική της παρουσία από την τετραετία 2007-10. Μιλώ και θα αναφερθώ στο άξιο πέρασμα της από το δανεισμό βιβλίων στην πολιτιστική δημιουργία, που καθόρισε την μετέπειτα πορεία της με την επίτευξη της αυτοτέλειας της. Είναι το «παιδί μου» και χαίρομαι να τη βλέπω να ψηλώνει.
Είναι δεδομένο κύριε πρόεδρε, ότι κάθε αιρετός που περνά από ένα χώρο, θα αφήσει έργο, μεγαλύτερο ή μικρότερο, ανάλογα με το όραμα και τις δυνάμεις του. Κι αν δεν αφήσει, μπορεί επαξίως να το διατηρήσει. Έτσι θα έχουμε μια Πόλη Πολιτισμού κύριε πρόεδρε και κύριε δήμαρχε και όχι προσπαθώντας, γύρευε για ποιους μικροπολιτικούς λόγους, να υποβαθμίσουμε, να καταλύσουμε, να εκπορνεύσουμε σημαντικές δημιουργίες.
Η διοίκηση Σταθόπουλου βρήκε στην πόλη, μαζί με άλλους, ένα θεσμό 8 ετών. Το, από το 2008 γεννημένο, «ΙΟήμερο Αλέκος Κοντόπουλος». Και θέλει, λέει, να το μετονομάσει σε φεστιβάλ και να το κάνει εξωστρεφές. Μα οποιαδήποτε πολιτιστική δημιουργία προϋποθέτει εξωστρέφεια. Εννοείται, πως ο συμβατικός, πλέον, όρος «φεστιβάλ» δεν συνάδει ούτε με την κουλτούρα , ούτε με την προσωπικότητα, ούτε με την αύρα του αντιστασιακού, του στοχαστή, του αφαιρετικού ζωγράφου και αντισυμβατικού ανθρώπου Αλέκου Κοντόπουλου. Προσβάλλει τη μνήμη του. Και όχι τον εγωισμό της δημιουργού του ΙΟημέρου, εμού δηλαδή, όπως κάποιοι ψελλίζουν.
Άλλωστε, ίσαμε σήμερα, κανείς αιρετός δεν διανοήθηκε να βάλει χέρι σε, ήδη, καταξιωμένους θεσμούς αλλού, αλλά και σε επίπεδο Αγίας Παρασκευής. Ενδεικτικά αναφέρω: «Συνάντηση μαθητικής δημιουργίας», «Συνάντηση χορωδιών», «Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου».
Κάτω τα χέρια λοιπόν, από τους θεσμούς! Κάτω τα χέρια από το ΙΟήμερο Αλέκος Κοντόπουλος! Δεν ανήκει ούτε σε εμένα, αλλά ούτε και σε εσάς. Ανήκει στους πολίτες τούτης της πόλης.
Τόσο λοιπόν στην περίπτωση του ΠΑΟΔΑΠ, όσο και στην περίπτωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, με την κατασπάραξη των πολιτιστικών λειτουργιών και βέβαια και του ΙΟημέρου, οι ευθύνες, βαριές, πέφτουν στις πλάτες του δημάρχου Γιάννη Σταθόπουλου. Όχι μόνο για τις επιλογές του, αλλά και για τη χαλαρή στάση του, απέναντι στα προβλήματα, που δημιουργεί η συμπεριφορά κάποιων από τα στελέχη του. Κάποιων! Όχι όλων!
Δυστυχώς όμως, η αποδοχή των λαθών μας, είναι σκληρή υπόθεση και προϋποθέτει γενναιότητα. Πιστέψτε με όμως, είναι ο διακόπτης που απελευθερώνει την ενέργεια των σωστών σχέσεων, λειτουργιών και δημιουργίας.
Με λίγα και απλά λόγια κ. πρόεδρε, η σημερινή, ίσως άνευ λόγου, κατά την άποψη σας, τοποθέτηση μου, η οποία πιθανόν να σας καθυστερεί, όπως επανειλημμένα διαμαρτύρεστε όταν γίνονται τοποθετήσεις συναδέλφων κατά τις συνεδριάσεις του ΠΑΟΔΑΠ, έχει ένα και μοναδικό άξονα. Την παραίτηση μου από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΑΟΔΑΠ, αφού δεν υπάρχει έδαφος συνεννόησης και πολιτιστικής επαφής που να οδηγεί σε δημιουργία.
Κατόπιν αυτού, δεν έχω λόγο ύπαρξης στο συμβούλιο σας, το είχα δηλώσει, άλλωστε, ως προϋπόθεση, από την πρώτη ημέρα της συνεργασίας μας. Για να προλάβω τυχόν σκέψεις και ρήσεις περίεργες, σας δηλώνω πως η παραίτηση μου, ήταν εδώ και αρκετό καιρό, ειλημμένη απόφαση. Και αν κάποιος φανταστεί πως έπαιξε ρόλο το ΙΟήμερο, πλανάται, γιατί ήταν μόνο το κερασάκι σε μια τούρτα, που κατασκευάστηκε εντός διοικητικού συμβουλίου μέρα με τη μέρα, φορά με τη φορά.
Κατερίνα Πρωτοσυγγελίδου
