Γράφει ο Φοίβος Κλόκκαρης
Αντιστράτηγος ε.α.
H κρίση που έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή (ΜΑ) µε τον πόλεµο Ισραήλ/ΗΠΑ-Ιράν, επηρεάζει σοβαρά τους τοµείς της ασφάλειας, ενέργειας, οικονοµίας, ναυσιπλοΐας, τις θαλάσσιες µεταφορές, τον τουρισµό το εµπόριο και τις µεταναστευτικές ροές.
Οι επιπτώσεις της κρίσης επηρεάζουν και την Κυπριακή ∆ηµοκρατία (Κ∆), που βρίσκεται στο ανατολικό όριο των συνόρων της ΕΕ, εγγύς της ΜΑ. Οι Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ) στο έδαφος της Κ∆ (αποικιοκρατικό κατάλοιπο), κτυπήθηκαν από drone, πού εκτοξεύθηκε από την Χεσµπολάχ τού Λιβάνου. Η Κ∆ ζήτησε βοήθεια,προς αντιµετώπιση απειλών, από τη σύρραξη στη ΜΑ, στην οποία ανταποκρίθηκε άµεσα και αποτελεσµατικά η Ελλάδα και ακολούθησαν και άλλα κράτη µέλη της ΕΕ, όπως η Γαλλία, σε εθνικό επίπεδο και όχι ως συλλογική ενέργεια της ΕΕ. ∆εν ενεργοποιήθηκε το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Λισαβόνας.
Απο την κρίση διαπιστώθηκε η ανάγκη βελτίωσης των καταφυγίων προστασίας τουπληθυσµού στην Κύπρο, ενίσχυσης των αµυντικών δυνατοτήτων της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ), αναβίωσης του δόγµατος του ενιαίου αµυντικού χώρου (∆ΕΑΧ) Κύπρου-Ελλάδας και επαναδιαπραγµάτευσης του καθεστώτος των ΒΒ. ∆ιαπιστώθηκε και η ορθή πολιτική της Κ∆ να συνάπτει αµυντικές συµφωνίες µε φίλες χώρες.
Η ΕΦ έχει µεγάλες ανάγκες στους τοµείς της επάνδρωσης των µονάδων της και εκσυγχρονισµού των µέσων και οπλικών συστηµάτων της. Τα οπλικά συστήµατα υψηλής τεχνολογίας, που απέκτησε τα τελευταία χρόνια, καλύπτουν µικρό µέρος των επιχειρησιακών αναγκών των δυνάµεών της (ξηράς, θαλάσσης, αέρος). Η πλήρης ικανοποίησήτους, επιβάλλει αύξηση των αµυντικών δαπανών της Κ∆ σε ποσοστό τουλάχιστον 3% επί του ΑΕΠ (οι χώρες του ΝΑΤΟ για την ασφάλειά τους, αποφάσισαν ποσοστό 5%). Η έκτακτη εισφορά για την άµυνα, η οποία µειώθηκε αδικαιολόγητα στο ποσοστό του 17%, επιβάλλεται να επανέλθει στο 30%.
Κατά την κρίση, η Ελλάδα απέστειλε άµεσα στην Κύπρο τις σύγχρονες φρεγάτες «Κίµων» και «Ψαρά» καθώς και δύο ζεύγη µαχητικών F-16 viber. Η ταχεία ενίσχυση της Κύπρου από την Ελλάδα, για την αντιµετώπιση απειλών από την ασταθή περιοχή της ΜΑ, είχε πολύ θετικό αντίκτυπο στο ηθικό του Κυπριακού Ελληνισµού.
Η µεγαλύτερη όµως και διαρκής απειλή κατά της Κ∆, προέρχεται από την επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία κατέχει επι µισό αιώνα το βόρειο τµήµα της Κύπρου µε ισχυρές τουρκικές δυνάµεις κατοχής (Τ∆Κ) και η αντιµετώπισή της επιβάλλει την αναβίωση του ∆ΕΑΧ Κύπρου-Ελλάδας. Η Τουρκία µετέτρεψε τα κατεχόµενα σε προωθηµένη στρατιωτική βάση. Εγκατέστησε συστήµατα εναέριων και θαλάσσιων drones (Λευκόνοικο, Μπογάζι) αναβάθµισε το λιµάνι Αµµοχώστου προς εξυπηρέτηση µεγάλων πολεµικών πλοίων και ενισχύει συνεχώς, µε σύγχρονα επιθετικά οπλικά συστήµατα τις Τ∆Κ, που έχουν αποστολή την εξυπηρέτηση των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας στην Κύπρο και Ανατ. Μεσόγειο.
Το ∆ΕΑΧ λειτούργησε την περίοδο 1993-2000, µε πολλαπλά οφέλη για το ηθικό του Κυπριακού Ελληνισµού και την ενίσχυση των δυνατοτήτων των Ενόπλων ∆υνάµεων(Ε∆) της Ελλάδας και της ΕΦ, για κοινή δράση στο επιχειρησιακό περιβάλλον Κύπρου – Ανατ. Μεσογείου.
Ο γεωγραφικός και αµυντικός χώρος Ελλάδας και Κύπρου είναι ενιαίος. Οι περιοχές του FIR, της έρευνας-διάσωσης και των ΑΟΖ τους εφάπτονται και η τουρκική απειλή είναι κοινή. Αν χαθεί η Κύπρος θα ακολουθήσουν και τα νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία προπαρασκευάζεται (αεροναυτικές και αποβατικές δυνάµεις, πυραυλικά συστήµατα) και σχεδιάζει επιθετικές επιχειρήσεις κατά της Ελλάδας (νησιά Αιγαίου) και κατά της Κύπρου, όπου διατηρεί δύναµη επιπέδου Σώµατος Στρατού, µε µηχανοκίνητους σχηµατισµούς επανδρωµένους σε ποσοστό άνω του 100%, ανεπτυγµένους επιθετικά σε «απόσταση αναπνοής» από ζωτικούς χώρους των ελευθέρων περιοχών. Είναι πολύ σηµαντικό ότι σήµερα οι αµυντικές δυνατότητες της Ελλάδας έχουν ενισχυθεί σε µεγάλο βαθµό, ιδιαίτερα στους κλάδους του Πολεµικού Ναυτικού και της Πολεµικής Αεροπορίας.Το ίδιο επιβάλλεται να πράξει και η Κ∆.
Το ∆ΕΑΧ µετά το 2000 αδρανοποιήθηκε λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης των κυβερνήσεων Κύπρου-Ελλάδας, απόρροια της πολιτικής που ακολούθησαν στο Κυπριακό.Παρά το γεγονός ότι ο Κυπριακός Ελληνισµός το 2004 απέρριψε τη λύση ∆∆Ο µε το δηµοψήφισµα για το σχέδιο Ανάν, η Κυπριακή και η Ελληνική κυβέρνηση αδικαιολόγητα, συνεχίζουν να την υποστηρίζουν. Η ∆∆Ο παραβιάζει τις δηµοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώµατα, αφοπλίζει την Κύπρο µετά τη λύση και οι Τουρκοκύπριοι αποκτούν δικαίωµα ΒΕΤΟ στη λήψη αποφάσεων (συγκλίσεις των διακοινοτικών συνοµιλιών). Η Τουρκία µε τη ∆∆Ο επιτυγχάνει αποστρατικοποίηση της Κύπρου (όπως επιδιώκει και για τα νησιά του Ανατ. Αιγαίου) και τον στρατηγικό έλεγχο της. Θα επιβάλει τις αποφάσεις στο κυπριακό κράτος, µέσω του ΒΕΤΟ των Τουρκοκυπρίων. Υπάρχει αδήριτη ανάγκη ο Ελληνισµός να απορρίψει τη ∆∆Ο και να επαναφέρει το Κυπριακό στην ορθή βάση του, ως θέµα εισβολής, κατοχής, εποικισµού και εθνοκάθαρσης.
Η Ελλάδα έχει συµβατική και ηθική υποχρέωση να προστατέψει την Κύπρο. Είναι απαραίτητο να αναβιώσει το ∆ΕΑΧ και να αναβαθµιστεί σε άρτια αµυντική συµµαχία. Αυτό προϋποθέτει πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα τών κυβερνήσεων Κύπρου – Ελλάδας. Η αποτελεσµατικότητα του ∆ΕΑΧ,επιβάλλει την ύπαρξη ισχυρών ενόπλων δυνάµεων ξηράς, θαλάσσης και αέρος, πολεµική προπαρασκευή των δυνάµεων από την ειρήνη, συνεκπαίδευση του προσωπικού των Ε∆ Ελλάδας-ΕΦ, κοινή σχεδίαση, δοκιµή των σχεδίων και µέσων επί του εδάφους. Επιβάλλει και την ενίσχυση των αεροναυτικών υποδοµών της Κ∆ και είναι πολύ θετικό ότι αυτή άρχισε να υλοποιείται. Η πολιτική της Κ∆ να συνάψει αµυντικές συµφωνίες µε φίλες χώρες όπως η Γαλλία, αποδείχθηκε ορθή και επιβεβαιώθηκε στην παρούσα κρίση στη ΜΑ.
Η Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να αναδείξουν, ότι το µεγαλύτερο πρόβληµα ασφάλειας το οποίο αντιµετωπίζουν, είναι η τουρκική επιθετικότητα. Να ασκήσουν πίεση στην ΕΕ, να αλλάξουν την απαθή και αδρανή στάση τους, έναντι της τουρκικής απειλής. Η ΕΕ αδιαφορεί και δεν απαιτεί από την Τουρκία να αποµακρύνει τις Τ∆Κ από την Κύπρο και να τερµατίσει τις παράνοµες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.Στην παρούσα κρίση στη ΜΑ, η Φον Ντερ Λάινεν δήλωσε ότι «η ασφάλεια της Κύπρου είναι και ασφάλεια της EE», αλλά αποσιωπά, ότι ο µεγαλύτερος κίνδυνος για την ασφάλεια της Κύπρου είναι η συνεχιζόµενη τουρκική κατοχή.
