Γράφει ο
Φοιβος Κλοκκαρης
Αντιστράτηγος ε.α.
Ο Ελληνισμός της ημικατεχόμενης Κύπρου αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης, λόγω της τουρκικής επιθετικής και επεκτατικής πολιτικής, αλλά και λόγω της υιοθέτησης από την κυπριακή κυβέρνηση και τις ηγεσίες των περισσότερων πολιτικών κομμάτων, της λύσης ΔΔΟ για το Κυπριακό, που επέβαλαν η Τουρκία και Βρετανία. Η ΔΔΟ δεν συγκροτεί ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος, όπως διαπιστώνεται και από τις συγκλίσεις των συνομιλιών. Επίκειται πενταμερής διάσκεψη στη Γενεύη για το Κυπριακό και μας διακατέχει μεγάλη ανησυχία, αφού βρισκόμαστε στο τραγικό αδιέξοδο, οι δύο λύσεις, που θα συζητηθούν να είναι τουρκικών όρων (ΔΔΟ, δύο κράτη). Οδηγηθήκαμε σε αυτή τη κατάσταση επειδή οι κυβερνήσεις μας ακολούθησαν στο Κυπριακό πορεία προσαρμογής προς τις τουρκικές απαιτήσεις.
Να αναφέρουμε συναφώς τα εξής:
• Υποστηρίζεται η λύση ΔΔΟ, αλλά αποσιωπάται ότι αυτή είναι το σχέδιο Ανάν, που απέρριψε με δημοψήφισμα ο Κυπριακός Ελληνισμός το 2004 με τη συντριπτική πλειοψηφία τού 76%. Η συμπερίληψη της ΔΔΟ στο ψήφισμα 649/1990 του ΣΑ/ΗΕ (κατόπιν εισήγησης της Βρετανίας) δεν πρέπει να μας δεσμεύει, γιατί το 2004 την απέρριψε ο λαός με το δημοψήφισμα.
• Επιδιώκεται συνέχιση των συνομιλιών για το Κυπριακό, με βάση το κεκτημένο των συνομιλιών. Δηλαδή τις συγκλίσεις, που έχουν συμφωνηθεί, οι οποίες όμως δεν έχουν κοινοποιηθεί επίσημα στο λαό, με την αδικαιολόγητη επίκληση του απορρήτου των συνομιλιών για θέματα γνωστά σε Τουρκία, Βρετανία, Ηνωμένα Έθνη και επομένως δεν τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας να τα γνωρίζει ο λαός, ο οποίος θα υποστεί και τις συνέπειες της λύσης. Οι συγκλίσεις βρίσκονται σε αντίφαση με το περιεχόμενο της λύσης για ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος, που προβάλλει έντονα η κυβέρνηση της Κύπρου ότι επιδιώκει. Οι συγκλίσεις είναι ουσιαστικά οι δικές μας υποχωρήσεις, που διαμόρφωσαν τη ΔΔΟ σε συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών, η οποία δεν διαφέρει πολύ από τη λύση δύο κρατών (συνομοσπονδία δύο κρατών), που υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία.
Οι βασικές συγκλίσεις, που καθιστούν τη ΔΔΟ κράτος δυσλειτουργικό, θνησιγενές, μη δημοκρατικό, είναι:
1. Παραβίαση της ενότητας του κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με τη σύγκλιση επιβολής εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών, που καταστρατηγούν τα δικαιώματα της ατομικής ιδιοκτησίας, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι και της ελεύθερης εγκατάστασης.
2. Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας με τη σύγκλιση να μην έχει δικαίωμα το κυπριακό κράτος, να έχει Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ) μετά τη λύση (αυτό πρόβλεπε και το σχέδιο Ανάν). Η πολιτική ηγεσία μας θα έπρεπε να γνωρίζει, ότι οι ΕΔ είναι απαραίτητο συστατικό της συγκρότησης ενός κράτους, για να έχει δυνατότητα να ασκεί κυριαρχία στην επικράτειά του, να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες του και να προστατεύει τα σύνορά του. Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι αυτή η σύγκλιση εξυπηρετεί την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, η οποία έχει ως στρατηγικό στόχο τον έλεγχο όλης της Κύπρου και ο αφοπλισμός του κυπριακού κράτους εξυπηρετεί τον στόχο της.
3. Παραβίαση της αρχής του Δικαίου και της πλειοψηφίας, με τη σύγκλιση να έχει δικαίωμα ΒΕΤΟ (μετονομάσθηκε σε μια θετική ψήφο) η μειοψηφία, για τη λήψη αποφάσεων. Είναι σύγκλιση που καταστρατηγεί την αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων, με συνέπεια τα αναρίθμητα αδιέξοδα και την παράλυση του κράτους, όπως είχε συμβεί τη δεκαετία του 1960 με τα ΒΕΤΟ των Τουρκοκυπρίων, πού απαίτησε η Τουρκία και συμπεριλήφθηκαν στο Σύνταγμα της ΚΔ, η οποία ιδρύθηκε με τις συνθήκες Ζυρίχης / Λονδίνου. Να διδαχθούμε από την ιστορία μας, για να μην ξαναζήσουμε τόν ίδιο εφιάλτη. Μηχανισμός επίλυσης αδιεξόδων (ακόμα αναζητείται) όπως οι τρεις ξένοι δικαστές του σχεδίου Ανάν, δεν επιλύει το πρόβλημα, επειδή παραβιάζει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Στις σύγχρονες δημοκρατίες δεν υπάρχουν, ούτε χρειάζονται τέτοιοι μηχανισμοί, επειδή τηρείται η αρχή της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων, που αποτρέπει τα αδιέξοδα και την παράλυση τού κράτους.
Συμπέρασμα: Η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) παρέμεινε αδικαιολόγητα εγκλωβισμένη επί μισό αιώνα στη ΔΔΟ και είναι απαραίτητο να απορρίψει αυτή τη μορφή λύσης και να αλλάξει πορεία πλεύσης στο Κυπριακό. Αυτό προϋποθέτει επίσημη ενημέρωση του λαού για τις συγκλίσεις των συνομιλιών, συνειδητοποίηση και παραδοχή από την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν τη ΔΔΟ, ότι αυτή είναι αδύνατον να συγκροτήσει ένα κανονικό δημοκρατικό κράτος και να παύσουν να καλλιεργούν ολέθριες ψευδαισθήσεις στο λαό, ότι η ΔΔΟ αποτρέπει τη διχοτόμηση, επανενώνει και απελευθερώνει την πατρίδα μας.
Να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή βάση του ως θέμα τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης και να μη συμμετέχουμε σε πενταμερείς διασκέψεις που εξυπηρετούν την Τουρκία, αφού σε αυτές απουσιάζει η κρατική οντότητα της ΚΔ, την οποία η Τουρκία θεωρεί εκλιπούσα. Η ΔΔΟ καταλύει την ΚΔ, νομιμοποιεί τη διχοτόμηση, επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλη την Κύπρο και είναι καταδικασμένη σε κατάρρευση, όπως έχει συμβεί στη Βοσνία, όπου έγινε για πρώτη φορά εφαρμογή παρόμοιας μορφής λύση.
