Γράφει ο
Φοίβος Κλόκκαρης
Αντιστράτηγος ε.α.
Η εθνική ασφάλεια της Κυπριακής Δηµοκρατίας (ΚΔ) παρουσιάζει µεγάλη τρωτότητα, η οποία οφείλεται στην τουρκική απειλή ,της οποίας βασικές συνιστώσες είναι ο διαρκής κίνδυνος νέας στρατιωτικής επέµβασης στην Κύπρο (µε πρόσχηµα την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων), συνέχισης της δηµογραφικής αλλοίωσής της και εφαρµογής λύσης τουρκικών όρων στο Κυπριακό. Μάς διακατέχει µεγάλη ανησυχία επειδή η πολιτική ηγεσία µας δεν αξιολογεί την επικινδυνότητα της τουρκικής απειλής στον βαθµό που θα έπρεπε και αυτό συνάγεται, από το επίπεδο της αµυντικής µας θωράκισης και από την υιοθέτηση από την ΚΔ της ΔΔΟ για το Κυπριακό, που είναι λύση τουρκικών όρων.
Στρατιωτική απειλή: Η Τουρκία µε την εισβολή του 1974 εγκατέστησε ένα τεράστιο στρατιωτικό προγεφύρωµα ισχυρών τουρκικών δυνάµεων κατοχής (ΤΔΚ) στο βόρειο τµήµα της Κύπρου, όπου παραµένουν επί µισό αιώνα, παρά τα ψηφίσµατα του ΣΑ/ΟΗΕ για αποµάκρυνση των ξένων στρατευµάτων από το νησί. Αποστολή των Τ∆Κ, είναι η εξυπηρέτηση της τουρκικής στρατηγικής του εξαναγκασµού (απειλή ή χρήση στρατιωτικής ισχύος) που έχει ως στόχο τον έλεγχο όλης της Κύπρου .Είναι δυνάµεις επιπέδου σώµατος στρατού, εκσυγχρονίζονται και ενισχύονται συνεχώς µε επιθετικά οπλικά συστήµατα (πρόσφατα µε αυτοκινούµενα πυροβόλα µακρού βεληνεκούς και οπλισµένα drone), έχουν τη δυνατότητα αιφνιδιαστικής επιθετικής ενέργειας κατά των ελευθέρων εδαφών και αποτελούν διαρκή απειλή κατά της εθνικής ασφάλειας της ΚΔ. Η ηµικατεχόµενη ΚΔ, θα έπρεπε να διαθέτει µεγαλύτερο ποσοστό επί του ΑΕΠ, για τίς αµυντικές δαπάνες της και να µην είχε αποδεχθεί ΜΟΕ, που επηρεάζουν αρνητικά τiς αµυντικές δυνατότητες της ΕΦ. ΚΔ και Ελλάδα θα έπρεπε να είχαν απαιτήσει από την ΕΕ την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για τη συνεχιζόµενη παράνοµη στρατιωτική κατοχή εδάφους της Κύπρου.
Δηµογραφική απειλή: Η Τουρκία µε την εισβολή και συνεχιζόµενη κατοχή, διέπραξε στην Κύπρο εγκλήµατα πολέµου και κατά της ανθρωπότητας που έµειναν ατιµώρητα αλλά δεν παραγράφονται: επίθεση, κατοχή, εκτελέσεις αµάχων και αιχµαλώτων, βιασµούς, βίαιη εκδίωξη του Ελληνισµού της Κύπρου από τα κατεχόµενα εδάφη, όπου αποτελούσε τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσµού, µαζική εµφύτευση Τούρκων εποίκων, τζαµιών και ιµάµηδων, αλλαγή των ελληνικών τοπωνυµίων, βεβήλωση της θρησκευτικής και πολιτισµικής κληρονοµιάς µας κ.α. Απεργάζεται τη δηµογραφική αλλοίωση και των ελευθέρων περιοχών, στις οποίες προωθεί παράνοµα µουσουλµάνους µετανάστες. Η Τουρκία για την επεκτατική πολιτική της χρησιµοποιεί ως πρόσχηµα την προστασία µουσουλµανικών/τουρκικών µειονοτήτων και ως µέσα τις στρατιωτικές επεµβάσεις, τον εποικισµό και την εφαρµογή µηχανισµού κατατροµοκράτησης/εξόντωσης αµάχων πληθυσµών (Αλεξανδρέττα, Κύπρος, Συρία, µειονότητες Μ.Ασίας).
Απειλή ΔΔΟ: Οι κυβερνήσεις µας και οι ηγεσίες των περισσοτέρων πολιτικών κοµµάτων, προφανώς από έλλειψη σθένους και διεκδικητικότητας ,υιοθέτησαν ως λύση του Κυπριακού τη ΔΔΟ ,παρά το γεγονός ότι αυτή τη µορφή λύσης απέρριψε ο κυπριακός Ελληνισµός το 2004, µε το δηµοψήφισµα για το σχέδιο Ανάν. Καλλιεργούν στον λαό την ψευδαίσθηση ότι η ΔΔΟ «επανενώνει» την Κύπρο και αποτρέπει τη διχοτόµηση, µε αποτέλεσµα ο λαός να µην αντιλαµβάνεται τον κίνδυνο από την εφαρµογή της. Με βάση τις συµφωνηµένες συγκλίσεις (κεκτηµένο των συνοµιλιών), όσες τουλάχιστον γνωρίζουµε από διαρροές στα ΜΜΕ, διαπιστώνεται ότι αυτές είναι ουσιαστικά οι υποχωρήσεις µας προς τις τουρκικές απαιτήσεις και ότι η ΔΔΟ δεν συγκροτεί ένα κανονικό δηµοκρατικό κράτος, το οποίο να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώµατα και να παρέχει ασφάλεια στους πολίτες του, αλλά καταλύει την ΚΔ, νοµιµοποιεί τη διχοτόµηση και επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλη τη Κύπρο. Η κυβέρνησή µας οφείλει να ενηµερώσει επίσηµα τον λαό για τις συγκλίσεις των συνοµιλιών, δεδοµένου ότι αυτός θα υποστεί τις συνέπειες µιας κακής λύσης. Ελπίζουµε µε την ενηµέρωση, να συνειδητοποιήσει ο λαός τον θανάσιµο κίνδυνο, που διατρέχει η πατρίδα µας από τη λύση ΔΔΟ και να ασκήσει πίεση στην κυβέρνησή µας για την απόρριψή της. Η κυβέρνησή µας, όπως έπρατταν και οι προηγούµενες κυβερνήσεις, εµµένει στη µη κοινοποίηση των συγκλίσεων και προσπαθεί να καλλιεργήσει κλίµα αισιοδοξίας στον λαό ότι µε τις πενταµερείς διασκέψεις θα πετύχουµε την επανέναρξη των συνοµιλιών για λύση του Κυπριακού. Είναι αισιοδοξία απατηλή και εξαιρετικά επικίνδυνη, αφού από τις πενταµερείς διασκέψεις απουσιάζει το κράτος της ΚΔ, οι δε λύσεις που συζητούνται είναι τουρκικών όρων: η υποστηριζόµενη από την ΚΔ, ΔΔΟ (συγκαλυµµένη µορφή συνοµοσπονδίας δύο κρατών) και η υποστηριζόµενη από την Τουρκία λύση δύο κρατών (συνοµοσπονδία δύο κρατών).
Απαιτούµενες Δράσεις: Προς αντιµετώπιση των κινδύνων για την εθνική ασφάλεια της ΚΔ, απαιτείται να απορριφθεί η λύση ΔΔΟ, να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή βάση του ως θέµα εισβολής, κατοχής, εποικισµού, εθνοκάθαρσης και να ενισχυθεί η εθνική ισχύς της ΚΔ µε βαρύτητα στη στρατιωτική πτυχή της. Υπάρχει ανάγκη ενδυνάµωσης τής ΕΦ (επιτάχυνση εκσυγχρονισµού των µέσων / οπλικών συστηµάτων, αύξηση του ποσοστού επάνδρωσης τών µονάδων), αναβίωσης του ΔΕΑΧ Κύπρου – Ελλάδας και συνέχισης της βελτίωσης των αεροναυτικών υποδοµών της ΕΦ στα πλαίσια των στρατηγικών συνεργασιών, που αναπτύσσει µε επιτυχία η ΚΔ µε γειτονικές χώρες και κράτη µόνιµα µέλη του ΣΑ/ΟΗΕ. Η ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος επιβάλλει αύξηση των αµυντικών δαπανών της ΚΔ, ώστε να ανέλθουν σε ποσοστό άνω του 2% επί του ΑΕΠ (οι χώρες του ΝΑΤΟ αποφάσισαν για την ασφάλειά τους, να αυξήσουν τις αµυντικές δαπάνες τους σε ποσοστό 5% επί του ΑΕΠ). Επιβάλλεται και επαναφορά της έκτακτης εισφοράς για την άµυνα στο ποσοστό του 30%, το οποίο η κυβέρνησή µας, αψυχολόγητα και χωρίς να έχει µειωθεί η τουρκική απειλή, µείωσε σε 17% .
Εθνικός σκοπός τών δράσεων: Η προστασία των ελευθέρων περιοχών και ο αγώνας µε όλα τα πολιτικά, διπλωµατικά και νοµικά µέσα για εφαρµογή του Διεθνούς Δικαίου στην Κύπρο (αποµάκρυνση ΤΔΚ – εποίκων, επιστροφή προσφύγων).
Προυπόθεση τών δράσεων: Η αλλαγή της πολιτικής µας από τον κατευνασµό/υποχωρητικότητα, στην αντίσταση/διεκδικητικότητα, µε όπλα το δίκαιο και την ισχύ. Με καθοδηγητική πυξίδα το Δ92.4 του Θουκυδίδη.
