Τον περασµένο Νοέµβριο -και συγκεκριµένα στις 19 του µήνα, Παγκόσµια Ηµέρα κατά της Κακοποίησης Παιδιών- ήρθαν στο φως της δηµοσιότητας µέσω του προέδρου της ΠΟΕ∆ΗΝ Μιχάλη Γιαννάκου «σοκαριστικά» (δυστυχώς, όσο πολυφορεµένη άλλο τόσο αντιπροσωπευτική είναι η λέξη) στοιχεία που αφορούν τον αριθµό των κακοποιηµένων παιδιών που φιλοξενούνται στα παιδιατρικά νοσοκοµεία της Αττικής.
Μπορεί το θέµα να µην έχει πάρει τις διαστάσεις που θα έπρεπε, όµως αναµφίβολα πρόκειται για ένα οξύτατο κοινωνικό πρόβληµα, που συχνά παραµένει αόρατο πίσω από τους άσπρους τοίχους ενός νοσοκοµειακού ιδρύµατος.
Όπως έγινε γνωστό, λοιπόν, από την 1η Ιανουαρίου 2025 έως εκείνη την ηµέρα, 400 παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση φιλοξενούνταν µε εισαγγελική εντολή στα δύο µεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκοµεία της Αττικής, το Παίδων «Αγία Σοφία» και το «Αγλαΐα Κυριακού». Συγκεκριµένα, 227 παιδιά είχαν µεταφερθεί στο Παίδων «Αγία Σοφία» και 173 στο «Αγλαΐα Κυριακού». Πρόκειται για αριθµούς που αποτυπώνουν το εύρος του προβλήµατος και εγείρουν σοβαρά ερωτήµατα για την προστασία των πιο ευάλωτων µελών της κοινωνίας.
«Ακόµη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι 26 κακοποιηµένα παιδιά παραµένουν σήµερα στα δύο αυτά νοσοκοµεία για µακρό χρονικό διάστηµα, καθώς δεν υπάρχει άµεση εναλλακτική δοµή φιλοξενίας. Σε ορισµένες περιπτώσεις, τα ίδια νοσοκοµεία έχουν βρεθεί αντιµέτωπα µε τραγικές εξελίξεις, καθώς παιδιά έχασαν τη ζωή τους από κακοποίηση που, όπως αποδείχθηκε στα δικαστήρια, προερχόταν από το οικογενειακό τους περιβάλλον» ανέφερε ο πρόεδρος της ΠΟΕ∆ΗΝ.
∆υστυχώς, το πρόβληµα αφορά άµεσα και τη γειτονιά µας, καθώς στο Παίδων Πεντέλης, από την αρχή του 2025 φιλοξενήθηκαν 65 κακοποιηµένα παιδιά µε εισαγγελική εντολή, ενώ σήµερα αν και ο αριθµός αυτός έχει µειωθεί σηµαντικά (8 παιδιά παραµένουν στο νοσοκοµείο) το πρόβληµα παραµένει, όπως επισήµανε µε πρόσφατη ανάρτησή της η Ένωση Γονέων του ∆ήµου Πεντέλης, µέλη της οποίας επισκέφτηκαν το τρίτο µεγαλύτερο παιδιατρικό νοσοκοµείο της χώρας, λίγες ηµέρες πριν εκπνεύσει το 2025.
Οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό καλούνται συχνά να καλύψουν όχι µόνο ιατρικές, αλλά και κοινωνικές ανάγκες, σε ένα σύστηµα που είναι ξεκάθαρο ότι δεν διαθέτει επαρκείς δοµές πρόνοιας. Το ερώτηµα που τίθεται πλέον επιτακτικά είναι αν η Πολιτεία θα ενισχύσει την πρόληψη, την έγκαιρη παρέµβαση και τις δοµές προστασίας, ώστε κανένα παιδί να µη χρειάζεται να µεγαλώνει µε φόβο – ή να βρίσκει καταφύγιο σε ένα νοσοκοµείο.
Οι αριθµοί είναι αµείλικτοι και καταδεικνύουν ότι η κακοποίηση παιδιών δεν είναι ένα µακρινό ή αφηρηµένο ζήτηµα, αλλά µια σκληρή πραγµατικότητα που αγγίζει και την τοπική µας κοινωνία.
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ παρακολουθεί το θέµα και θα επανέλθει…
Καλή χρονιά µε υγεία!
