Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ξεχάστηκαν τα «αετόπουλα» που χάθηκαν στην Ρουμανία, ξεχάστηκε ο Άλκης Καμπανός – που την Κυριακή ήταν η επέτειος της τραγικής δολοφονίας του – και μας έμειναν μόνο τα μπλουζάκια της «Ημέρας Του Φιλάθλου» με το σύνθημα «Όχι στη Βία».
Τι να πει κανείς βλέποντας νεαρά κορίτσια που το μόνο που θέλουν είναι να παίζουν το άθλημα που αγαπάνε, να κλαίνε. Αναφέρομαι στα όσα έγιναν στο Μοσχάτο σε παιχνίδι για το γυναικείο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, όπου προφανώς ενόψει το ντέρμπι που θα ακολουθούσε την Κυριακή κάποια καλόπαιδα ήθελαν να κάνουν αλήθεια τι; σε μια κερκίδα που επί τω πλείστων ήταν οικογένειες και παιδιά;
Μην απαντήσετε, ρητορικό είναι το ερώτημα.
Ένα είναι το σίγουρο, η υποκρισία περισσεύει πάνω στο θέμα της οπαδικής βίας.
Κουράστηκα τόσα χρόνια να διαβάζω τα ίδια και τα ίδια. Η αρχηγός της ΑΕΚ με δάκρυα στα μάτια κάλεσε την πολιτεία να επιληφθεί της κατάστασης γιατί “δεν γίνεται άλλο με την οπαδική βία”, κάτι που κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει.
Μάλιστα το βράδυ του Σαββάτου λίγες ώρες μετά τις κηδείες των φιλάθλων του ΠΑΟΚ κάποιοι έστηναν σκηνικό θανάτου στο Βόλο. Τελικά ο χουλιγκανισμός είναι βαθιά ριζωμένος, και όλα αυτά τα μηνύματα μετά την είδηση του δυστυχήματος στην Ρουμανία ήταν απλά για λαϊκή κατανάλωση.
Το συγκεκριμένο γεγονός πρέπει να μας αφυπνίσει θα έλεγα, αλλά δεν πιστεύω ότι δεν γνωρίζουμε το τι γίνεται με την χρήση των ναρκωτικών στις εξέδρες των οργανωμένων.
Είναι γνωστόν τοις πάσι το «φτιάξιμο» που γίνεται στις συγκεκριμένες κερκίδες και θα συμφωνήσω απόλυτα με την πρόταση που ακούστηκε ότι θα έπρεπε με πρωτοβουλία της Πολιτείας να ληφθούν μέτρα όχι μόνο για την βία, με απαγορεύσεις, αλλά να υποχρεώνονται οι ομάδες να τρέχουν προγράμματα απεξάρτησης στις τάξεις των οργανωμένων οπαδών τους, αποδεικνύοντας εμπράκτως την αγάπη τους για τον αθλητισμό και τη ζωή.
Η σχέση ναρκωτικών με τη βία είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη, όπως αποδεδειγμένες είναι οι συνέπειες του να οδηγείς υπό την επήρεια ουσιών και ποτού.
Θλίβομαι λοιπόν που νεαρά παιδιά έχασαν τη ζωή τους, θλίβομαι που έκαναν τις λάθος επιλογές και τις πλήρωσαν με την απώλεια της ζωής τους. Αυτό όμως θα έπρεπε να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή και όχι να τους ηρωοποιούμε, γιατί η απώλεια τους δεν είχε τίποτα το ηρωικό.
Θα μου πείτε τώρα ότι το οπαδικό κίνημα θέλει τους «ήρωες» του και έτσι πλέον καταγράφονται στη συνείδηση των οπαδών του ΠΑΟΚ, τα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους σε αυτό τον άθλιο δρόμο στη Ρουμανία.
