Κάναμε, λοιπόν, ποδαρικό σε έναν ακόμα χρόνο. Το 2026 μπήκε ήδη δυναμικά και, μετά το απαραίτητο εορταστικό διάλειμμα, οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, πριν εκπνεύσει το προηγούμενο έτος, ο δήμαρχος Γιάννης Τομπούλογλου ανακοίνωσε το διοικητικό σχήμα, με το οποίο θα πορευτεί τον επόμενο χρόνο, σηκώνοντας μανίκια από την αρχή, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Την ίδια ώρα, οι συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου αναμένεται να είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσες και έντονες. Με την αλλαγή επικεφαλής στην παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης, με τον Μιχάλη Κουτσάκη να αντικαθιστά τον Γιάννη Βούρο στην ηγεσία και τον Σωτήρη Κοσκολέτο, να αναλαμβάνει τη θέση του στη σύνθεσή της, ο αντιπολιτευτικός έλεγχος προς τη διοίκηση αναμένεται να ενταθεί, συμπληρώνοντας τις υπόλοιπες παρατάξεις και ιδιαίτερα την Λαϊκή Συσπείρωση και την «Κοινωνίας Βήμα», που έως τώρα σήκωναν το μεγαλύτερο βάρος της αντιπολιτευτικής διαδικασίας.
Ευχή όλων, όσο και να χρειαστεί να ανέβουν οι τόνοι – κάτι που, αντικειμενικά, είναι μάλλον αδύνατο να αποφευχθεί – να επικρατήσει πολιτισμός και σύνεση. Καλό θα ήταν να αποφευχθούν οι βαρείς χαρακτηρισμοί που κατά καιρούς εκτοξεύθηκαν ένθεν κακείθεν σε συνεδριάσεις του σώματος και να πρυτανεύσει η λογική και η αξιοπρέπεια που, είμαι βέβαιος πως, όλοι όσοι συμμετέχουν στο Σώμα διαθέτουν σε πλεόνασμα.
Μπαίνουμε σε εποχές που καθένας θα μετρήσει τις δυνάμεις του απέναντι στις περιστάσεις που παρουσιάζονται. Οι Δήμοι θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα αναμετρηθούν με το Κεντρικό Κράτος και θα διεκδικήσουν όσα τους αναλογούν ή θα υπομείνουν τη μοίρα που άλλοι ορίζουν για τις γειτονιές τους. Οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις αν θα ασκήσουν ουσιαστική, εποικοδομητική και στοχευμένη κριτική και πίεση στις διοικήσεις ή θα αναλωθούν σε φλυαρίες, προσωπικές έριδες και «πυροτεχνήματα». Οι δημότες αν θα απαιτήσουν όσα τους αναλογούν με βάση και τα υπέρογκα δημοτικά τέλη που καταβάλλουν κάθε χρόνο ή θα σπαταλήσουν την ενέργειά τους σε αναρτήσεις σε ομάδες και κλειστούς κύκλους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η σωστή λειτουργία των πόλεων φέρει ξεκάθαρα την υπογραφή και την μεγάλη ευθύνη των διοικήσεων, όμως, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και την ευθύνη των πολιτών, όταν αποδέχονται ή δεν διεκδικούν. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τις μέρες των εκλογών. Γι’ αυτές, να είμαστε καλά, απέχουμε ακόμα τρία χρόνια.
Η διοίκηση Τομπούλογλου έχει μπροστά της μια χρονιά που της δίνει τη δυνατότητα να κεφαλαιοποιήσει την σχετικά ανώδυνη και χωρίς ουσιαστική εσωτερική πίεση διετία που προηγήθηκε, επενδύοντας σε έργα υποδομής, που αναμφίβολα θα αλλάξουν σημαντικά την εικόνα της πόλης. Στην κατεύθυνση αυτή συμβάλει βεβαίως και η πρόθεση της Περιφέρειας Αττικής να εντάξει έργα του Δήμου σε χρηματοδοτικά προγράμματα, προσφέροντας σημαντική ανάσα.
Με μια διετία εμπειρίας πλέον στη διοίκηση και με την παράταξη της προηγούμενης δημοτικής Αρχής να έχει περάσει από κύματα έντονης εσωστρέφειας, που έδωσαν το χώρο και το χρόνο να λειτουργήσει, όπως επιθυμούσε, ο επόμενος χρόνος είναι ξεκάθαρα χρόνος ευθύνης και παραγωγής.
Αρκετά δείγματα είναι αναμφίβολα προς μια σωστή κατεύθυνση. Προφανώς δεν έλειψαν αστοχίες, όπως δεν θα λείψουν και στο μέλλον. Η ουσία είναι οι Δήμοι να προχωρούν μπροστά. Περιθώρια να γίνουν περισσότερα υπάρχουν πολλά. Μόνο που αυτή τη φορά, αντίπαλος δεν μπορεί να είναι μια προηγούμενη διοίκηση, αλλά το κεντρικό Κράτος που πνίγει τους Δήμους.
Η παρουσία του δημάρχου στην πρόσφατη κινητοποίηση έξω από τη Βουλή, έχει το συμβολισμό της, ιδιαίτερα δε όταν άλλοι «γαλάζιοι» δήμαρχοι απαξίωσαν να συμμετάσχουν. Ας είναι αυτή μια καλή αρχή και ένα πρώτο μήνυμα. Είναι ώρα, εκτός από τις προσκλήσεις σε γιορτές και εγκαίνια, τα κυβερνητικά στελέχη να παρελάσουν από τα σημεία της πόλης, όπου υπάρχουν παθογένειες και να δεσμευτούν δημόσια για παρεμβάσεις.
Νέα χρονιά, λοιπόν. Ας σηκωθούν μανίκια και ας συνεργαστούν όλοι για το καλό της πόλης. Εμείς εδώ θα είμαστε και θα αναδεικνύουμε τα θετικά όσο και θα τονίζουμε τις αστοχίες. Σε κάθε περίπτωση, οι δημότες είναι εκείνοι που ζουν τις γειτονιές και κρίνουν κάθε διοίκηση, αλλά και κάθε αντιπολίτευση. Στο χέρι καθενός είναι να σταθεί στο ύψος της ευθύνης του.
