Ένα από τα ισχυρά «επιχειρήματα» των φανατικών οπαδών της δυτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι η περίφημη «ελευθερία του Τύπου». Θα φανούμε εξαιρετικά μεγαλόψυχοι, αποδεχόμενοι αρκετές φωτεινές εξαιρέσεις, όμως η θλιβερή πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο: η χειραγώγηση της ενημέρωσης, που εξελίσσεται όχι απλά σε παραπληροφόρηση, αλλά σε ανοιχτή προπαγάνδα!
Συχνά εστιάσαμε σε παραδείγματα Ελλήνων «επιφανών» δημοσιογράφων, οι οποίοι σταδιακά μετατρέπονται σε φερέφωνα της πολιτικής εξουσίας και των «πολιτικώς ορθών» απόψεων. Τις περισσότερες φορές, αυτή η οφθαλμοφανής διαπλοκή Πολιτικής/Δημοσιογραφίας είναι συνδεδεμένη με οικονομικά και άλλα οφέλη, με κορυφαίο παράδειγμα τον Θ. Ρουσόπουλο. Αυτό το τόσο συμπαθητικό «φτωχό» παιδί, που από τον χώρο του ΚΚΕ αναρριχήθηκε σε… ηγέτη των ΜΜΕ!
Υπάρχουν, φυσικά, και άλλες κατηγορίες «καθεστωτικών» δημοσιογράφων, που δεν έχουν αμειφθεί τόσο πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες τους. Αυτό δεν οφείλεται υποχρεωτικά στην… ακεραιότητά τους. Συχνότερη αιτία είναι η… διαπραγματευτική τους ανεπάρκεια και η αδυναμία εξασφάλισης των «αντισταθμιστικών οφελών» για όσα προσφέρουν στο σύστημα.
Η ειδική περίπτωση του δημοσιογράφου Νίκου Γεωργιάδη
Με την καλοπιστία που πάντα μας διακρίνει, θα δεχτούμε ότι ο κ. Ν. Γεωργιάδης ανήκει στην σπάνια υποκατηγορία των δημοσιογράφων που υπηρετούν το… «λειτούργημα», με αποκλειστικό προσωπικό κριτήριο την υποκειμενική θεώρηση των γεγονότων. Αποκλείουμε, λοιπόν, το ενδεχόμενο της διαπλοκής ή του «βολέματος», αφού άλλωστε ο γνωστός δημοσιογράφος πέρασε αλλά δεν «ευδοκίμησε», ούτε καν στην κρατικοδίαιτη ΕΡΤ, καταλήγοντας εσχάτως συνεργάτης του Τριανταφυλλόπουλου…
Εμμονές
Από κει και πέρα, όμως, η ευκαιριακή ανάγνωση των λιβέλων του κ. Γεωργιάδη κατά του ΚΚΕ, των συνδικάτων (γενικώς), παλιότερα κατά του «Τάσσου» (μέχρι και τα δύο σίγμα τον ενοχλούσαν!) ή πρόσφατα των αντιπάλων του Μνημονίου, αποκαλύπτουν εξαιρετικά ιδιόμορφες, αλλά πάντα καθεστωτικές απόψεις. Είναι, αίφνης, ο φανατικότερος οπαδός της περίφημης «φαιοκόκκινης συμμαχίας» η οποία -έστω και ως απλοϊκό ιδεολογικό σχήμα- είναι σαφές ότι δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεται στα σοβαρά ότι υπάρχει…
Η προσπάθεια κατασκευής ενός πολιτικού σκηνικού, όπου αντίπαλοι είναι από τη μια οι δυνάμεις του «εκσυγχρονισμού» και από την άλλη του «αναχρονισμού», δεν είναι αποκλειστικό εφεύρημα του κ. Ν. Γεωργιάδη.
Αντίθετα, αποτελεί τον κυριότερο ιδεολογικό φορέα, για την υποταγή της χώρας μας στη νέα συμμαχία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής με τα διεθνή κερδοσκοπικά κέντρα, που οδηγούν ολόκληρες χώρες και… ηπείρους στην εξαθλίωση. Όσοι αμφέβαλλαν μέχρι πρότινος, έχουν σήμερα πειστεί, μεταξύ αυτών ολόκληρη η «προοδευτική διανόηση» των Η.Π.Α.!
Αυτό που διακρίνει τον αναχρονιστικό αντικομμουνισμό του κ. Ν. Γεωργιάδη και τις εμμονές του με διάφορες πολιτικές προσωπικότητες του εσωτερικού ή του εξωτερικού, είναι ότι ο ίδιος προβάλλει ένα προφίλ σχεδόν… «αναρχοαυτόνομο», ενώ στηρίζει πλήρως το σύστημα!!! Η τακτική αρθρογραφία του τα τελευταία χρόνια, σε δωρεάν διανεμόμενο οδηγό διασκέδασης με αγγλόφωνο τίτλο, του δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να στηρίζει αυτή την παραδοξότητα. Συνεχείς επιθέσεις κατά των εχθρών του σχεδίου Ανάν (ναι, ακόμη και σήμερα!) και του Μνημονίου, λίβελοι εναντίον του… Μιλόσεβιτς (ναι, ακόμη και σήμερα!), πλήρης ένταξη στο «αντιτουρκικό μπλοκ» (αν και η προσέγγιση ΓΑΠ-Ερντογάν χαλάει λίγο την εικόνα…) και πλήρης ισοπέδωση του πολιτικού σκηνικού (πλην ΓΑΠ, όλοι μια «αναχρονιστική» παρέα…), δένουν άριστα με τη συνολική εικόνα του «χύμα» που πλασάρει ο συμπαθής διαφημιστικός οδηγός νυχτερινών εξόδων και υπηρεσιών σεξ!
Αχ, νιότη…
Κι όμως, ο κ. Ν. Γεωργιάδης έχει ικανότητες. Αλλά και ποιος απ’ αυτούς δεν έχει; Ο Ανδρουλάκης; Ο Ανδριανόπουλος; Η Δαμανάκη; Ο Πάγκαλος; Ο Παπαχελάς; Ο Πρετεντέρης; Οι γόνοι Καψή; Ο Βούγιας; Ο Λοβέρδος;
Οι περισσότεροι ξεκίνησαν ως οραματιστές ανατροπής του συστήματος! Αν εξαιρέσουμε τον Ανδριανόπουλο (που παραμένει πιστός στην προσπάθεια ανατροπής απ’ τα δεξιά…), οι υπόλοιποι ήθελαν κάτι πιο δίκαιο. Κι όμως, σήμερα υπηρετούν με φανατισμό την παγκόσμια νεοφιλελεύθερη επέλαση. Η διαχείριση των νεανικών ονείρων στην ύστερη ενήλικη ζωή αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα και προσωπική επιλογή του καθενός. Οι επιλογές του κ. Ν. Γεωργιάδη είναι, κατά συνέπεια, απολύτως κατανοητές…
Χρήστος Φωτιάδης
