Σε μακροσκελή και ηχηρή παρέμβαση επ΄ αφορμής του εορτασμού της Εθνικής Επετείου προχώρησε ο τέως δήμαρχος Πεντέλης και επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημήτρης Στεργίου- Καψάλης.
Αναλυτικά, ο έμπειρος αυτοδιοικητικός αναφέρει τα εξής:
«25 Μαρτίου 1821 η ιερή μέρα έναρξης του αγώνα για τη λευτεριά μας. Ημέρα που γιορτάζουμε σήμερα στην αυγή του 3ου επετειακού αιώνα της, με την ευχή να την γιορτάζουνε οι Έλληνες αιώνια.
Από τον 11ο αιώνα, οι Τούρκοι, νομαδικός λαός, κατέβηκαν από τα βουνά της Κεντρικής Ασίας και το 1453 κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη. Ακολούθησε σκλαβιά τεσσάρων αιώνων περίπου για τους Έλληνες, μια περίοδο που η ακοίμητη διάθεση των Ρωμιών για λευτεριά και διατήρηση της εθνικής τους ταυτότητας αναδείχτηκε με την ανάπτυξη των ‘’κλεφτών’’ και των ‘’αρματολών’’ και με αποτυχημένες τοπικές επαναστατικές κινήσεις.
Η δημιουργία της Φιλικής Εταιρείας, η δολοφονία του Ρήγα Φεραίου, η βοήθεια των αδερφών Υψηλάντη, Αλέξανδρου και Δημητρίου και του μετέπειτα πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος Καποδίστρια, από την αυλή της Τσαρικής Ρωσίας και κυρίως η ρήξη του Αλή Πασά με τον Σουλτάνο και η Γαλλική Επανάσταση, δημιούργησαν ευνοϊκό κλίμα για την έναρξη του αγώνα του 21 με το σύνθημα ‘’ελευθερία ή θάνατος’’, αντίθετα με το status quo του Αυστριακού Μέτερνιχ που επικρατούσε στην Ευρώπη.
Την 23η Σεπτεμβρίου 1821 καταλαμβάνεται η Τρίπολη όπου η αταξία και η αγριότητα κυριάρχησαν όπως γράφει και ο Διονύσιος Σολωμός.
Ο αγώνας ξεσπά σε στεριά και θάλασσα και οι Τούρκοι που έχουν απαλλαγεί πλέον από τον Αλή Πασά, αφού ο Χουρσίτ Πασάς έστειλε το κεφάλι του στον Σουλτάνο τον Ιανουάριο του 1822, στρέφονται για την κατάπνιξη της Ελληνικής Επανάστασης. Στην Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, υπό την προεδρεία του Φαναριώτη Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, ψηφίζεται το πρώτο σύνταγμα των Ελλήνων και η Ελλάδα αναδεικνύεται κράτος ελεύθερο την 1η Ιανουαρίου 1822 ,απόφαση που αναιρείται από τη Β΄ Εθνοσυνέλευση του Κρανιδίου.
Έτσι ξεσπά ένας ακόμα ελληνικός εμφύλιος 1823-1824 που αναδεικνύει το ‘’αν μισούνται ανάμεσά τους δεν τους πρέπει λευτεριά’’.
Με αντάλλαγμα την Κύπρο και την Κρήτη, ο Πασάς της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή (ορφανό Αλβανόπουλο από την Καβάλα το άγαλμα του οποίου είναι σε πλατεία της Καβάλας) σε συνεννόηση με τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β’ στέλνει κατά των Ελλήνων τον στόλο και τον στρατό του υπό τον Ιμπραήμ Πασά που αποβιβάζεται στην Κρήτη καταπνίγει την επανάσταση και στη συνέχεια στην Κάσο, στα Ψαρά και τη Χίο όπου οι εκεί σφαγές και καταστροφές αφυπνίζουν ολόκληρη την Ευρώπη.
Το 1825 και το 1826 είναι τα μαύρα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης με τον Ιμπραήμ να αλωνίζει στην Πελοπόννησο, το Μεσολόγγι να πέφτει στις 10 Απριλίου 1826, την Γ’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου να καταργεί την κυβέρνηση και να ορίζει δύο επιτροπές και οι τρεις μεγάλες δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία να υπογράφουν τη Συνθήκη του Λονδίνου για αυτονομία των Ελλήνων υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου.
Οι Έλληνες, παραβλέποντας την οικτρή κατάσταση που έχει φτάσει ο αγώνας, συγκαλούν την Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας την 6η Απριλίου 1827 και ορίζουν πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος τον Καποδίστρια.
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου 20 Οκτ 1827 και η καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου που ξεκίνησε από τυχαία δολοφονία του Άγγλου διαγγελέα και τις οδηγίες που είχε δώσει ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Κάνινγκ στον επικεφαλής του αγγλικού στόλου Κόδριγκτον πριν πεθάνει, είναι η αρχή του τέλους της ανάδειξης του ανεξαρτήτου ελληνικού κράτους.
Την 8η 20 Ιανουαρίου 1828 ο Καποδίστριας φτάνει στο Ναύπλιο αρχικά λόγω της θαλασσοταραχής και στη συνέχεια στην πρωτεύουσα Αίγινα και την 26η Ιανουαρίου 1828 μιλάει στη Βουλή και ορκίζεται στο Σύνταγμα.
Η διπλωματική δεινότητα του Καποδίστρια σε συνδυασμό με τη εργασιομανία του αξιοποίησαν τις θυσίες των αγωνιστών του 21 και υλοποίησαν το ‘’γεννηθήτω η Ελλάς’’.
Η προσπάθειά του όμως να διοικήσει μια χώρα που ζούσε στο πνεύμα του 12ου ή 13ου αιώνα με τις αρχές, τις αξίες, τις εμπειρίες και τις λειτουργίες, ενός Ευρωπαϊκού κράτους του 19ου αιώνα που ο ίδιος οργάνωσε την Ελβετία, δυστυχώς για τον ίδιο και την πατρίδα μας τον οδήγησαν στην εκτέλεσή του στην Πύλη της Εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο στις 23 Σεπτεμβρίου 1831 μετά τέσσερα χρόνια περίπου διακυβέρνησης της Ελλάδος, από τους Γεώργιο Μαυρομιχάλη με μαχαίρι από μπροστά και τον ξάδερφό του Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη με πιστόλι από πίσω.
Ανάγλυφα αναδεικνύονται από τη μικρή αυτή ιστορική ανασκόπηση της 7ετούς περίπου διάρκειας των αγώνων της Επανάστασης τα προτερήματα και τα ελαττώματα της Ελληνικής Φυλής.
Σήμερα σε ένα παγκόσμιο, πανευρωπαϊκό και πανελλαδικό, ανασφαλές εθνικά, οικονομικά και ανθρωποκεντρικά κυρίως περιβάλλον ,αναδεικνύονται οι μεγάλες ευθύνες όχι μόνο των ηγετών αλλά και των κοινωνιών που τις επιλέγουν. Σήμερα για να στηρίξουμε την Ελευθερία που μας δωρίσθηκε, απαιτείται εθνική ομοψυχία και ενότητα απέναντι στο δηλητηριώδες φίδι του Διχασμού που επανειλημμένα μας οδήγησε σε καταστροφές (Μικρά Ασία, Εμφύλιος και αλλού).
Σήμερα οφείλουν οι ηγετικές προσωπικότητες σε όλα τα επίπεδα να μπορούν να οδηγήσουν τα κράτη και τις κοινωνίες σε δρόμους ειρήνης και ευημερίας για όλους. Σήμερα στον 21ο αιώνα οδηγήθηκε μια ευρωπαϊκή χώρα σε πόλεμο με μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, για θέματα που έπρεπε και μπορούσαν να έχουν επιλυθεί στο τραπέζι της διπλωματίας. Πολεμάμε στη διπλωματία για να μην χύσουμε αίμα στα πεδία των μαχών.
Σήμερα ηγέτες χωρών δείχνουν να χρησιμοποιούνται από τις υπερδυνάμεις με συνέπεια εκατομμύρια ανθρώπων να δολοφονούνται, στρατοί να πληρώνουν με αίμα το κόστος των αποφάσεων τους, κοινωνίες να λιμοκτονούν και να ξεριζώνονται , οικονομίες να καταρρέουν ,τα εξοπλιστικά προγράμματα των κρατών να απομυζούν το αίμα των πολιτών, την ίδια στιγμή που το κράτος παραμένει κράτος με ευρεία σπατάλη του δημόσιου χρήματος χωρίς καμία προσπάθεια περιορισμού του. Παράλληλα η απόδοση του κράτους σε όλα επίπεδα δήμο, περιφέρεια, κράτος θεωρεί τον δημότη – πολίτη, το αφεντικό του δηλαδή, επαίτη για τα αυτονόητα.
Είναι η σκληρή πραγματικότητα που επιβάλλει το Παγκόσμιο, το Ευρωπαϊκό, το Εθνικό και το Τοπικό περιβάλλον, στο Πολίτη – αφεντικό που πληρώνει και με την ζωή του αν χρειαστεί, να σταθεί υπεύθυνα για το συμφέρον του Τόπου και της Πόλης του, στην επιλογή των Ηγετών του. Το επιβάλλουν κυρίως τα μηνύματα του εξ’ ανατολών γείτονα μας που είναι ξεκάθαρα, οι οικογενειακές οικονομίες που δοκιμάζονται και εμείς οι παλαιότεροι που δεν μάθαμε τα παιδιά μας να στηρίζουν την οικογενειακή παραγωγή όπου αυτό είναι δυνατόν, η λειτουργία του κράτους που μας οδήγησε να εγκαταλείψουμε την παραγωγική επαρχία να μαζευτούμε στην Αθήνα και στις μεγαλουπόλεις, να σκουριάσουμε και να εισάγουμε ακόμα και τις οδοντογλυφίδες.
Σήμερα και με την εμπειρία του εν εξελίξει πολέμου, αναδεικνύονται, ηγέτες πιόνια των ισχυρών, ηγέτες έμπειροι που αξιοποιούν την πείρα και την δύναμή τους για τη χώρα τους, ηγέτες που χρησιμοποιούνται, ηγέτες που ελίσσονται κατά το δοκούν της στιγμής, ηγέτες του στιλ επιτήδειου ουδέτερου, με συνέπεια να μην επικεντρώνονται εκεί που πρέπει δηλαδή στην ανθρωπιστική και μόνον διάστασή του. Αφού κατόρθωσαν τελικά να οδηγήσουν τα πράγματα εκεί.
Σήμερα που το Κράτος διογκώθηκε τόσο σε αριθμό και μισθούς που έφτασε η φορολογία να είναι πολλές φορές υπερδεκαπλάσια του κόστους του προϊόντος που οι μισθοί μικραίνουν για τον μικροαστό, τον αστό και τον συνταξιούχο, ως τους εύκολους στόχους αντί να μειώνεται το κόστος του κράτους.
Σήμερα που βαδίζουμε; Πως τεκμηριώνουμε ότι θα παραδώσουμε στα παιδιά μας ότι δημιουργήσαμε, με την Λευτεριά που οι Ήρωες του 21 μας δώρισαν με την ζωή τους;
Σήμερα τα παιδιά μας θα μπορέσουν να δημιουργήσουν το σπίτι τους ή να κρατήσουν αυτά που τους δωρίζουμε και την Λευτεριά που πήραμε και τους παραδίδουμε από τους Ήρωες του 21;
Αγαπητοί μου, θεώρησα προσωπική μου ευθύνη για την τιμή που μου έχετε κάνει για 21 χρόνια ήδη να με τιμάτε ως δήμαρχο του τόπου μας, να μοιραστώ μερικές ιστορικές αναδρομές του 21 και σκέψεις μου για το χτες, χωρίς καμία διάθεση πολιτικής χροιάς, για το σήμερα και το αύριο που μας προβληματίζουν .
Τιμή στους Ήρωες του 21 θα είναι να πορευτούμε με ομόνοια, στηρίζοντας την Παγκόσμια ειρήνη, με Όραμα, Στρατηγική και Ελπίδα με μια κοινωνία χωρίς μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, με μια μεσαία τάξη που συνθλίβεται σταδιακά στο 80% της κοινωνίας μας και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με ανάδειξη αξιοκρατικών εξουσιών σε όλα τα επίπεδα. Η εκ των υστέρων δήλωση ‘’έσφαλα’’ μετράει μόνο για την λεβεντιά της όχι για την ουσία της. Ζήτω οι επώνυμοι και ανώνυμοι Ήρωες του 21 και ο Ιωάννης Καποδίστριας πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας για την τεράστια προσφορά του και την άδικη δολοφονία του για την Πατρίδα».
