Η συγγραφέας μοιράζεται τις σκέψεις της περί λογοτεχνίας με την ΑΜΑΡΥΣΙΑ με αφορμή το δεύτερο βιβλίο της «Το κέρδος της αμφιβολίας» (εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ).
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
Τη γνωρίσαμε μέσα από το δεύτερο βιβλίο της «Το κέρδος της αμφιβολίας», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Ωκεανός και παρουσιάσαμε προ ημερών στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ. Μια ιστορία τριών νέων ανθρώπων που ενηλικιώνονται στα τέλη του ‘90, μιας εποχής όταν το μέλλον φαντάζει λαμπρό, η Ελλάδα «φουσκώνει», η Ευρώπη μοιάζει ενωμένη και ξεκινάνε με φόρα για να κατακτήσουν τον κόσμο. Στην πορεία της ζωής τους, όμως, καλούνται να πάρουν αποφάσεις που ο βαθμός δυσκολίας τους μεγαλώνει παράλληλα με την ηλικία τους και που πάντα τους κάνει να αμφιβάλλουν για το δρόμο που διαλέγουν.
Αναφερόμαστε στη Νατάσσα Εξάρχου, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Χρηματοοικονομικά στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, ενώ παράλληλα πήρε πτυχίο πιάνου, δίπλωμα σολίστ και πτυχίο αρμονίας από το Εθνικό Ωδείο. Σήμερα εργάζεται στην οργάνωση εκδηλώσεων του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, ενώ έχει διδάξει πιάνο, έχει δουλέψει στο οικονομικό τμήμα μεγάλων εταιρειών, αλλά και ως στιλίστρια για φωτογραφήσεις μόδας σε περιοδικά. Με αφορμή αυτό, το δεύτερο βιβλίο της, είχαμε μια σύντομη συζήτηση μαζί της.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε;
Η αγάπη μου για το διάβασμα νομίζω. Από παιδί ήμουν με ένα μυθιστόρημα στο χέρι (όσο πιο μεγάλο τόσο το καλύτερο) και με μάγευε ο τρόπος με τον οποίο έμπαινα σε κόσμους, χώρες, εποχές. Γοητευόμουν από αυτή την τέχνη τού να γράφει κάποιος ένα κείμενο και διαβάζοντάς το ο αναγνώστης, να το οπτικοποιεί, να ταυτίζεται με κάποιους ήρωες και να αντιπαθεί άλλους. Το γεγονός ότι πάντα είχα ένα θετικό σχόλιο και ένα-δύο θαυμαστικά για τις ιστορίες που έγραφα στις εκθέσεις του σχολείου και των αγγλικών, ενθάρρυνε την επιθυμία μου να γράψω.
Ποια ήταν αφορμή που σας έκανε να εκφραστείτε με το συγκεκριμένο βιβλίο;
Ήταν μια ιδέα που είχα στο μυαλό μου από όταν ακόμα έγραφα το πρώτο μου μυθιστόρημα (σ.σ. ήταν το «Αφήστε το βιογραφικό σας») γιατί πάντα με γοήτευε αλλά και με προβλημάτιζε η τυχαιότητα των αποφάσεων. Κάποια στιγμή άκουσα για μια πολύ δύσκολη απόφαση που πήρε μια γνωστή μου, για το πόσο δυσκολεύτηκε μέχρι να την πάρει και για το πόσο χαρούμενη τελικά ήταν. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω «Το κέρδος της αμφιβολίας», καθώς σκεφτόμουν κατά πόσο η απόφαση της αυτή και η χαρά που ένοιωθε εκείνη την περίοδο θα συνεχιζόταν και στο μέλλον, κατά πόσο είχε πάρει τη «σωστή» απόφαση. Πρέπει να περάσει χρόνος για να βεβαιωθεί κανείς για την ορθότητα των αποφάσεών του, κρίνοντας από το αποτέλεσμα.
Τι σημαίνει για σας «Λογοτεχνία»;
Πέρα από την αισθητική απόλαυση που προσφέρει η ανάγνωση ενός βιβλίου, την οποία θεωρώ πολύ σημαντική, γιατί τελικά αν διαβάζει κανείς ένα μυθιστόρημα, ο πιο επιφανειακός λόγος είναι για να περάσει καλά, διαφορετικά θα διάβαζε δοκίμιο, ιστορία ή ψυχολογί. Η λογοτεχνία είναι ένα μέσο για γνώση, συναισθηματική εξέλιξη, φιλοσοφικό ή/και κοινωνικό προβληματισμό, τροφή για σκέψη. Μόνο που αυτό το κομμάτι γίνεται ασυναίσθητα και αυτό είναι που μου αρέσει περισσότερο.
Πώς βλέπετε το μέλλον της Λογοτεχνίας στην «εποχή της εικόνας»;
Νομίζω πως το βιβλίο θα έχει πάντα το κοινό του, παρόλο που ναι, στην εποχή της εικόνας το βιβλίο έχει χάσει αρκετό έδαφος, αφού υπάρχει ο πιο εύκολος και γρήγορος τρόπος για να «ακούσει» κάποιος μια ιστορία. Παρόλα αυτά, άλλες φορές η εικόνα μπορεί να βοηθήσει ένα βιβλίο. Εγώ τουλάχιστον έχω αγοράσει μυθιστόρημα, αφού πρώτα το έχω δει στον κινηματογράφο ή έχω ακούσει για μια παραγωγή βασισμένη σε βιβλίο και τρέχω να αγοράσω το βιβλίο πριν δω την ταινία. Δεν ξέρω αν είμαι ο μέσος όρος αναγνώστη, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι σαν και εμένα.
Όταν διαβάζετε άλλους συγγραφείς απολαμβάνετε απλά το διάβασμα, ή το κάνετε με κριτική ματιά;
Δεν έχει αλλάξει ο τρόπος που διαβάζω τώρα, που έχω πια γράψει δύο μυθιστορήματα. Είναι ο ίδιος με τον οποίο διάβαζα και πριν τη συγγραφή τους. Μου αρέσει να παίρνω φόρα και να μπαίνω στον κόσμο του, όπως έκανα πάντα. Απολαμβάνω και στο τέλος κάνω τον απολογισμό, χωρίς καμία επιπλέον κριτική ματιά από αυτή που είχα πάντα.
Τι άλλο ετοιμάζετε; Μπορείτε να μας αποκαλύψετε λίγο από το περιεχόμενο;
Έχω αυτή τη μυστικοπάθεια με τη συγγραφική μου δουλειά, που με κάνει να μη λέω ούτε το θέμα, ούτε τον τίτλο, ούτε τίποτα πριν κυκλοφορήσει στην αγορά και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά ούτε για το νέο βιβλίο το οποίο έχω στα σκαριά. Ελπίζω να το τελειώσω, να είναι αξιόλογο και να κυκλοφορήσει. Μέχρι τότε…
