Η εισήγηση του προέδρου του Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (ΣΠΑΠ) και δημάρχου Πεντέλης Δημήτρη Στεργίου – Καψάλη για το σχέδιο νόμου για την προστασία δασών και δασικών εκτάσεων του Νομού Αττικής, τη σύσταση Ειδικής Γραμματείας Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας και λοιπές διατάξεις, έχει ως εξής:
1. Το Νομοσχέδιο αυτό και το αντίστοιχο του Υπουργείου Περιβάλλοντος που δρομολογούνται για την προστασία των καμένων περιοχών της Αττικής είναι μονοσήμαντα στη σωστή κατεύθυνση και έχουν σοβαρές παραμέτρους που πρέπει να μελετηθούν.
α. Η μονοδιάστατη αντιμετώπιση της κατάστασης αφού στοχεύουν κυρίως στην αστυνόμευση της αυθαίρετης δόμησης.
β. Η σχεδίαση χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ούτε να προσπαθούν να διορθώσουν μία αφετηρία παρανομίας που η απραξία της κρατικής εξουσίας για χρόνια δημιούργησε.
γ. Ο πολλαπλασιασμός των Αστυνομοκρατικών δομών και διαδικασιών ξεχνώντας παντελώς το παραγωγικό περιβαλλοντοκεντρικό παρεμβατισμό που έχουν ανάγκη οι περιοχές που κάηκαν.
δ. Ο σχεδιασμός με την παντελή απουσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης φορέα εξουσίας της αμεσότητας, της συμμετοχής και της λεπτομερούς γνώσης των θεμάτων σε τοπικό επίπεδο.
ε. Η αντιμετώπιση του μικροεγκλήματος του φτωχού μικροπαραβάτη και η εγκατάλειψη ανοικτών των θυρών στους μεγαλοεγκληματίες σφετεριστές της πεντελικής γης του χτες και του αύριο.
στ. Η δυνατότητα λειτουργίας του ελέγχου κατά περίπτωση τοπικά ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος να δοθούν ευκαιρίες παρανομίας στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και να δοθούν υπερεξουσίες στους ελεγκτές λόγω ανυπαρξίας σταθερού και δίκαιου πλαισίου αφετηρίας.
ζ. Εκτιμώ την αναγκαιότητα του Νομοσχεδίου όχι όμως και την προτεραιότητά του.
2. Κυρίες και κύριοι η ώρα αυτή δεν είναι μόνο ώρα αστυνόμευσης, ελέγχου θέσπισης θεσμών ανάπτυξης ελεγκτικών μηχανισμών είναι κυρίως ώρα παραγωγής έργου. Το χτες που άφησε πίσω του το καλοκαίρι του 2009 έδειξε την ανικανότητα ενός συστήματος να προστατεύσει την ζωή και την περιουσία του πολίτη και δημιούργησε στη Νοτιοανατολική κυρίως πλευρά του Πεντελικού την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή η οποία μέσα στη γενικότερη περιβαλλοντική κατάντια της Αττικής είναι τεράστια.
3. Η κατάσταση της περιοχής που κάηκε παρουσιάζει την εξής μορφή:
α. Βόρεια πλευρά στην πλειονότητα κάηκε υψηλό δάσος και θα πρέπει να αναμένεται φυσική αναδάσωση πλην του υψώματος του Διονυσοβουνίου που είχε ξανακαεί.
β. Νότια – Νοτιοανατολική πλευρά του Πεντελικού που κάηκε το αναγεννόμενο από φυσική ή τεχνητή αναδάσωση εντεκάχρονο δάσος που δημιουργήθηκε από το 1998 μέχρι σήμερα και αποτελούσε την ελπίδα για το Πεντελικό και δεν θα ξανααναγεννηθεί από μόνο του.
γ. Σ’ όλο το εύρος της καμένης έκτασης υπάρχουν «αυθαίρετα- αυθαίρετα» που δημιουργήθηκαν κατά κανόνα από μεμονωμένες παρεμβάσεις και «νόμιμα αυθαίρετα» που δημιουργήθηκαν από τους Οικοπεδικούς – Οικοδομικούς συνεταιρισμούς που εκμεταλλεύτηκαν είτε την ανυπαρξία του Κράτους είτε την κατά το δοκούν λειτουργία του ανάλογα με τα συμφέροντα .
4. Η κατάσταση αυτή δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο να μην λειτουργήσουμε φεύγοντας προς τα μπροστά με πείσμα και αγώνα για την ελπίδα στήνοντας παράλληλα μια σταθερή βάση εκκίνησης:
