Με την υπογραφή της σύμβασης από το Νίκο Χαρδαλιά της υπογειοποίησης της Μελίνας Μερκούρη, στο Ηράκλειο, άρχισαν να ηχούν «τα τύμπανα του πολέμου», με την πόλη να είναι χωρισμένη στα δύο για το αν θα πρέπει να γίνει ή όχι το έργο.
Πιο έντονο «θόρυβο», κάνουν οι κάτοικοι που μένουν από την κάτω πλευρά των γραμμών, και συγκεκριμένα στην περιοχή όπου θα δημιουργηθεί η έξοδος της σήραγγας, προβάλλοντας συγκεκριμένα επιχειρήματα,, που έχουν να κάνουν με την όχληση, τα καυσαέρια, αλλά και την καταστροφή της πλατείας όπως την έχουμε συνηθίσει.
Εσχάτως στην διαμάχη αρχίζουν να μπαίνουν και οι κάτοικοι της πάνω πλευράς, εκείνοι που βιώνουν εδώ και είκοσι χρόνια τα προβλήματα που δημιούργησε η διακοπή της διαμπερούς κυκλοφορίας από τον σταθμό προς το Ολυμπιακό Στάδιο, αναγκάζοντας χιλιάδες οδηγούς αλλά και κατοίκους της ευρύτερης περιοχής σε δρόμους όπως η Πολυτεχνείου, να ζουν έναν συγκοινωνιακό εφιάλτη.
Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ τους συγκεκριμένους δρόμους συχνά αλλά και όταν το κάνω δεν αισθάνομαι την πίεση λόγω του ότι όντας δικυκλιστής τα πράγματα είναι πιο απλά.
Βέβαια φέρνοντας στη μνήμη μου το πόσο εύκολα ήταν πριν από το 2004 να βρεθείς από τον σταθμό κινούμενος ανατολικά, στο σημείο που τώρα είναι πεζόδρομος, στο Ολυμπιακό Στάδιο σίγουρα δεν μπορείς να μην συνηγορήσεις ότι μια λύση όπως η υπογειοποίηση του ρεύματος ενδεχομένως θα δώσει μια λύση. Χωρίς μάλιστα τον κίνδυνο – θυμούνται οι παλιοί – να αγνοήσει κάποιος οδηγός φορτηγού την σήμανση για το ύψος και να κολλήσει κάτω από την γέφυρα του τρένου δημιουργώντας συγκοινωνιακό έμφραγμα.
Πολύς λόγος γίνεται και για την καταστροφή που θα επιφέρουν τα έργα στο θεατράκι του σταθμού στην κεντρική πλατεία.
Οι μεν τονίζουν την χρησιμότητα του ως χώρου συνάθροισης με πολιτισμικές διαστάσεις, οι δε το χαρακτηρίζουν πολεοδομικό λάθος, ντυμένο με τον πρόχειρο μανδύα της κουλτούρας, που κατά κύριο λόγο είναι πλέον πεδίο συγκρούσεων μεταξύ αντίπαλων συμμοριών, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των περαστικών, όπως χαρακτηριστικά διαβάζω σε σχετικές αναρτήσεις.
Αν με ρωτήσετε δεν ξέρω κατά πόσο το συγκεκριμένο έργο θα δώσει λύση, το σίγουρο πάντως είναι ότι έχει κάποιες προοπτικές να το κάνει, αρκεί βέβαια να ληφθούν υπόψη όλα τα επιστημονικά δεδομένα.
Βέβαια καλό θα ήταν να γίνει και μια εκ νέου ενημέρωση για το έργο, ώστε να αποκτήσουμε πλήρη εικόνα του τι να περιμένουμε να δούμε όταν θα ολοκληρωθεί. Ίσως και η δημιουργία μια μακέτας να συντελέσει στο να καμφθούν οι αντιδράσεις.
Το τελευταίο βέβαια το βλέπω δύσκολο, μιας και κανείς δεν θέλει να του χαλάνε της ησυχία του…
