Η δημοσιογράφος και συγγραφέας μας συστήνει τους ήρωες του νέου βιβλίου της «Κρεσέντο Εκδίκησης» (εκδόσεις «Χάρτινη Πόλη»), μιλάει για την έμπνευση και εξηγεί γιατί ως συγγραφέας και αναγνώστης επιζητεί τις αλλαγές
Η Θεοφανία Ανδρονίκου – Βασιλάκη μας μεταφέρει στην ατμόσφαιρα της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και της Ελλάδας των αρχών της δεκαετίας του ’90, με το νέο της βιβλίο «Κρεσέντο Εκδίκησης» από τις εκδόσεις «Χάρτινη Πόλη» και μας μιλάει για την έμπνευσή της πίσω από την ιστορία και τη σχέση ιστορίας και μυθοπλασίας. Από τη συζήτησή μας δεν λείπουν οι λογοτεχνικές της επιρροές, αλλά και οι αγαπημένοι της συγγραφείς.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ TΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ
Θα μας συστήσετε το νέο σας βιβλίο με τίτλο «Κρεσέντο Εκδίκησης»;
Η ιστορία ξεκινά πριν τριάντα χρόνια, όταν ο 18χρονος Βάσα δολοφονεί τον ευεργέτη του, τον άνθρωπο που τον μεγάλωσε και τον βοηθούσε στις σπουδές του στο πιάνο. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Στετίνο της Πολωνίας, λίγο πριν αναλάβει τη χώρα ο Λεχ Βαλέσα. Ο Βάσα δεν είχε κανένα λόγο να γίνει δολοφόνος, καθώς ζούσε έναν μεγάλο έρωτα στο πλάι της Αγνής. Η πορεία του από εκεί και μετά, είναι φυλακή και κατά συρροή δολοφονίες, κατά τις οποίες κλέβει πίνακες αμύθητης αξίας. Τριάντα χρόνια αργότερα, η Αγνή, η γυναίκα που αγάπησε, σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην Κόρινθο, γεγονός που ενεργοποιεί την Ιντερπόλ και ξεκινά άλλη μια προσπάθεια να ανακαλύψουν τα ίχνη του διαβόητου, πια, κακοποιού, του Βάσα. Την υπόθεση αναλαμβάνουν ένας Ελληνογάλλος αστυνομικός της Ιντερπόλ, ο Νικόλας Στασινός και η Νιόβη Πέτρου, η οποία υπηρετεί στο αστυνομικό τμήμα Κορίνθου.
Ως δημοσιογράφος του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου η τριβή με τη γραφή προϋπήρχε. Παρ’ όλα αυτά, ποιό γεγονός θα λέγατε οτι αποτέλεσε την σπίθα που άναψε το φυτίλι της ενασχόλησής σας με τον μαγικό κόσμο της συγγραφής;
Το είδα ως συνέχεια της ενασχόλησης μου με τον Tύπο. Γράφω πάρα πολλά χρόνια και η απόφασή μου να γράψω το πρώτο μου βιβλίο ήρθε σχεδόν αβίαστα. Αφορμή για το «Δεσποινίς ετών 29 και κάτι ψιλά» ήταν ο χωρισμός μιας φίλης μου και ένα ερωτικό δίλημμα το οποίο αντιμετώπισε. Το συζητούσαμε για τόσο πολύ καιρό ώσπου να πάρει την απόφαση, που έπρεπε με κάποιο τρόπο να εκτονωθεί. Αυτή θα πω ότι ήταν η πρώτη μου -παιδική θα έλεγα- προσέγγιση στον μαγικό χώρο της συγγραφής.
Φαντάζομαι ότι τα ιστορικά πρόσωπα σάς εμπνέουν, καθώς στα τελευταία βιβλία σας η μυθοπλασία πηγαίνει χέρι χέρι με την ιστορική πραγματικότητα. Ποιό ιστορικό πρόσωπο με το οποίο δεν έχετε ακόμα καταπιαστεί θα μπορούσε να αποτελέσει την ιδανική πηγή έμπνευσης;
Έγραψα δυο ιστορικά βιβλία, την «Υπηρέτρια της Δούκισσας» και το «Ζακίνθη στο άβατο του Κόντε» που ειλικρινά τα λάτρεψα. Τόσο με τη Δούκισσα της Πλακεντίας, όσο και με την Ένωση των Επτανήσων, βίωσα δυο υπέροχα ταξίδια σε αυτά τα κομμάτια της ιστορίας μας. Έπειτα από αυτά αποφάσισα να δοκιμαστώ στην αστυνομική λογοτεχνία, εξ ου και οι «Άσπιλοι Ένοχοι» και το «Κρεσέντο Εκδίκησης». Αν κάποια στιγμή εμπνευστώ από κάποιο ιστορικό πρόσωπο ή μια συγκεκριμένη εποχή με την οποία θελήσω να καταπιαστώ, θα επιστρέψω στο ιστορικό μυθιστόρημα. Προς το παρόν έχω βάλει άνω τελεία.
Αν μπορούσατε να διακτινιστείτε σε μια μηχανή του χρόνου, σε ποια ιστορική εποχή θα θέλατε να ζείτε;
Στην Αγγλία του 18ου αιώνα. Θα ήθελα να ζω σε ένα κάστρο, να συναναστρέφομαι με καλλιτέχνες της εποχής, να τους γνωρίσω, να φιλοσοφώ, να διαβάζω υπό το φως μιας λάμπας και να περπατώ ατέλειωτες ώρες στα λιβάδια της αγγλικής επαρχίας.
Πριν τα ιστορικά μυθιστορήματα είχατε καταπιαστεί με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, καθώς κατά το παρελθόν έχετε υπογράψει ένα βιβλίο χιουμοριστικό και ένα μεταφυσικό δράμα. Να υποθέσω ότι ως συγγραφέας επιζητείτε τις εναλλαγές;
Ναι, δεν αντέχω να μένω πολύ στο ίδιο είδος βιβλίου. Έχω γράψει χιουμοριστικά, μεταφυσικό, περιπέτεια, ιστορικά και αστυνομικά και αυτή είναι μια δική μου ανάγκη, ώστε κάθε φορά που καταπιάνομαι με ένα είδος να το κάνω με πάθος και χαρά.
Και ως αναγνώστης κάνετε το ίδιο;
Ακριβώς. Έχω διαβάσει πάρα πολλά διαφορετικά είδη βιβλίων. Οι ορίζοντές μας πρέπει να είναι ανοιχτοί.
Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση και ποιές ώρες σας επισκέπτεται;
Είναι κάτι μαγικό. Την έμπνευση δεν μπορείς να την παραγγείλεις, είναι αδύνατο να την εξαναγκάσεις. Έρχεται ως μια μικρή σκέψη στην αρχή και σιγά-σιγά χτίζεται στο μυαλό μου η ιστορία. Είναι πραγματικά μια μαγική πνευματική διαδρομή.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Είναι τόσοι πολλοί, που σίγουρα κάποιον θα ξεχάσω. Λατρεύω την Τζέιν Όστιν, την Αγκάθα Κρίστι, τον Βίλχεμ Ράιχ, τον Όσκαρ Ουάιλντ και φυσικά τον Καραγάτση. Έχω διαβάσει σχεδόν τα άπαντα του Σαίξπηρ, Έλληνες και ξένους ψυχολόγους, πολλά, πάρα πολλά βιβλία.
Τι διαβάζετε αυτήν την περίοδο;
Δυστυχώς δεν μου μένει πια χρόνος για διάβασμα. Είναι ένας μικρός πόνος αυτός που εύχομαι κάποια στιγμή να ιαθεί και να καταφέρω να επιστρέψω σε μια από τις πιο αγαπημένες μου συνήθειες, που είναι το διάβασμα.
Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει αυτά που γράφετε και του οποίου το κριτήριο εμπιστεύεστε απόλυτα;
Στο πρώτο μου βιβλίο, ανάγκασα σχεδόν όλους μου τους φίλους να ακούσουν αποσπάσματα. Είναι αυτό που περιμένεις από κάποιον να σου πει πως αυτό που έγραψες είναι καλό, ή κακό, ανάλογα με το πόσο άνετα νιώθει μαζί σου. Σιγά-σιγά άρχισα να εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου και πλέον έχω γίνει ο πιο αυστηρός μου κριτής.
Υπάρχει κάποια φράση που σας αντιπροσωπεύει και την έχετε ως στάση ζωής;
«Βάλε στόχο το φεγγάρι, και να αποτύχεις, το πολύ πολύ να φτάσεις στα αστέρια».
Διαβάστε επίσης: Τέλος εποχής για τον Τζέιμς Μποντ
