Κάθε Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα στη σκηνή του θεάτρου «Ιλίσια» το θεατρόφιλο κοινό βιώνει μια πρωτόγνωρη διελκυστίνδα συναισθημάτων, παρακολουθώντας το έργο της Lucy Kirkwood «The Children». Πρόκειται για ένα έργο το οποίο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα μετά τις διθυραμβικές κριτικές που γνώρισε από έγκριτες εφημερίδες του εξωτερικού όπως η «The Guardian» και οι «New York Times» , οι οποίες μεταξύ άλλων το χαρακτήρισαν «όμορφα προκλητικό» ενώ έκαναν λόγο για «ένα κείμενο που σε κάνει να σκεφτείς τι πάει να πει “καλή ζωή”».
Η παρουσία της Πέγκυς Σταθακοπούλου ως αινιγματική Ρόουζ που έρχεται να καταθέσει μια τρομακτική πρόταση στους πρωταγωνιστές του έργου είναι καταλυτική. Όπως καταλυτική υπήρξε για την ίδια την ηθοποιό η παρουσία του θεάτρου στη ζωή της, καθώς μαζί με τον Εθελοντισμό (είναι από τα ιδρυτικά μέλη του «Χαμόγελου του Παιδιού») και τη μητρότητα, καταλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητας της. Για όλα αυτά και για ακόμα περισσότερα μίλησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ…
Συνέντευξη: Τάσος Μεργιάννης
Θα μας συστήσετε τον χαρακτήρα της Ρόουζ τον οποίο υποδύεστε;
Η Ρόουζ είναι μια γυναίκα τολμηρή, εξαιρετικά καταρτισμένη στον τομέα που έχει σπουδάσει -την πυρηνική φυσική- μοναχική αλλά ευαισθητοποιημένη κοινωνικά, ακτιβίστρια, που επιστρέφει μετά από χρόνια στον τόπο που έζησε και δούλεψε ως νέα επιστήμων, για να συναντήσει ένα ζευγάρι φίλων που συνεχίζουν να ζουν εκεί, μετά από ένα πολύ μεγάλο πυρηνικό ατύχημα, του οποίου οι συνέπειες συνεχίζουν να πλήττουν τη ζωή χιλιάδων ατόμων και κυρίως νέων επιστημόνων, που δουλεύουν στον πυρηνικό αντιδραστήρα εκτεθειμένοι σε ραδιενέργεια.
Πόσο καταλυτικό ρόλο παίζει στην εξέλιξη της ιστορίας;
Φυσικά η Ρόουζ αποτελεί καταλύτη για την εξέλιξη του έργου, αφού αυτό που έρχεται να προτείνει αφορά την ανάληψη ευθύνης της δικής τους γενιάς και την αυτοθυσία τους υπέρ των νέων.
Ποια είναι η σημειολογία του έργου και τα μηνύματα που θέλει να περάσει;
Νομίζω ότι το έργο, ενώ κινείται φαινομενικά σε ένα πολύ ρεαλιστικό επίπεδο, λέγοντάς μας την ιστορία τριών ανθρώπων που συνδέονται σε προσωπικό επίπεδο με τόσους πολλούς τρόπους, ταυτόχρονα υποσκάπτει όσα λέγονται ή γίνονται, αφού οι σχέσεις των ανθρώπων, οι αξίες και τα ιδανικά τους έχουν σοβαρότατα διαταραχθεί. Διακρίνω την αγωνία όλων των ηρώων για τον χρόνο που διαβρώνει τη ζωή τους, για όσα ανεπιστρεπτί δεν σώζονται πλέον, για κάθε απόβλητο που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενεές. Το έργο δεν καταγγέλλει αλλά θέτει πολλά ερωτήματα.
Τι σας λέει ο κόσμος για την παράσταση;
Ο κόσμος ευαισθητοποιείται με την παράσταση και κυρίως μου δίνει την αίσθηση ότι θέλει πολύ να συζητήσει για το έργο, που φαίνεται ότι τον αφορά μ’ έναν τρόπο ευρύτερο των θεμάτων που θίγει. Κάτι ξυπνάει στις ψυχές των ανθρώπων αυτό το υπαινικτικό και τόσο σημερινό έργο. Ευθύνες και ενοχές; Την ανάγκη δράσης πριν φύγουμε απ’ αυτό τον πλανήτη και τον παραδώσουμε στα παιδιά μας; Και αλήθεια, τι έγινε με τα θέλω μας; «Μάλλον δεν μας αρέσει να μας παίρνουν πράγματα. Μόνο να μας δίνουν».
Αρχικά φοιτήσατε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στην υποκριτική;
Νομίζω η ανάγκη μου να δω αυτόν τον κόσμο μαγικό κι όχι όπως είναι στ’ αλήθεια, η ακατάσχετη επιθυμία μου να μείνω παιδί, που πάντα θα «παίζει», να μοιραστώ με τους συνανθρώπους μου όμορφα παραμύθια και να προσπαθήσω να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Ευχαριστώ το θέατρο που μου προσέφερε όλα αυτά και τόσα πολλά ακόμα.
Έχετε πρωταγωνιστήσει μεταξύ άλλων στο πλευρό του Μάνου Κατράκη αλλά και της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Έχετε συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Γιάννης Ιορδανίδης, ο Λευτέρης Βογιατζής, ο Γρηγόρης Βαλτινός, ο Κώστας Αρζόγλου και η Νικαίτη Κοντούρη. Τι σας έχει μείνει από αυτές τις συνεργασίες;
Από κάθε συνεργασία μου γεννήθηκε ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων, εμπειριών, σχέσεων, ανατροπών, θυμών, μα πάνω απ’ όλα τόσες ζωές, που μ’ έναν τρόπο έζησα μέσα από τους ρόλους μου. Κρατάω σαν πολύτιμο φυλακτό τις κουβέντες που είχα με τους σκηνοθέτες μου, τις αρχές τους και τις εμμονές τους για την υποκριτική τέχνη αλλά και τα βλέμματα των αγαπημένων και υπερταλαντούχων συναδέλφων και δασκάλων μου, τα χαμόγελά τους, τις αδύναμες στιγμές τους και την αλήθεια τους.
Υπάρχουν ρόλοι που ονειρεύεστε;
Πολλοί είναι οι ρόλοι που κάποιες φορές λαχταράω να παίξω από τον Τσέχωφ, τον Ίψεν, τον Πίντερ, τον 
Άλμπι, τον Ουίλιαμς. Αλλά έχω μάθει πια πως οι ρόλοι έρχονται μόνοι τους και σε συναντούν, όταν είσαι έτοιμος να τους παίξεις. Αλλιώς σε προσπερνούν και δεν πειράζει γιατί έρχονται άλλοι που ούτε που ήξερες την ύπαρξή τους. Κι αυτό είναι λίγο το πεπρωμένο ενός ηθοποιού.
Πέρυσι μετά από δέκα χρόνια σας είδαμε στην μικρή οθόνη στην σειρά «Ο πρίγκιπας της φωτιάς». Σας στενοχώρησε που ο σταθμός αποφάσισε να διακόψει την προβολή της σειράς;
Αγαπώ την τηλεόραση από πάντα και μου είχε λείψει τα τελευταία χρόνια. Προσπαθούσα να βρω μια σειρά που θα μπορούσα να νοιώσω ότι πέρα από μια ενδιαφέρουσα ιστορία θα είχε και όλους τους συντελεστές και τις εγγυήσεις ώστε να είναι μια φροντισμένη παραγωγή. Ο «Πρίγκηπας της φωτιάς» είχε όλα όσα πίστευα κι έναν ρόλο ολοκληρωμένο και πολύ ενδιαφέροντα. Χαίρομαι που ακούμπησα ένα κομμάτι μου στην Κάτια και λυπάμαι πολύ ακόμα μέχρι σήμερα που τόσο άδικα και απότομα διακόπηκε μια τηλεοπτική σειρά χωρίς ποτέ να μάθουμε το γιατί. Σημεία των νέων καιρών;
Παρακολουθείτε τηλεόραση σήμερα;
Πάντα παρακολουθώ τηλεόραση, κυρίως τις τηλεοπτικές μας σειρές, γιατί θέλω να έχω μια εικόνα του τι συμβαίνει στον χώρο μας, πώς εξελίσσονται οι συνάδελφοί μου και πως θα μπορούσα κι εγώ να πορευτώ. Δεν έχω προλάβει να δω πολλά πράγματα φέτος αλλά ήδη έχω εντοπίσει τρεις καλές σειρές και μια ευρύτερη προσπάθεια να ξαναφτιάξουμε καλή τηλεόραση.
Είστε από τους ανθρώπους που επιλέγουν να κάνουν κάποια διαλείμματα από την επαγγελματική τους πορεία. Αυτό συμβαίνει κατ’ επιλογήν;
Ναι, είναι επιλογή μου. Χρειάζομαι χρόνο για να μπορώ να ζήσω πριν επιστρέψω κάθε φορά στην τέχνη μου. Δεν είμαι ανεξάντλητη, χρειάζεται να μεσολαβεί χρόνος αληθινής ζωής για να επενδύσω με καινούργιο κάθε φορά τρόπο σ’ έναν νέο ρόλο. Όταν βρίσκομαι μέσα στη δουλειά, μέσα στους ρόλους, απουσιάζω από την καθημερινότητά μου. Λίγο πριν «φύγω» δεν θα ήθελα να γυρίσω πίσω το κεφάλι και να με βρω μόνο μέσα σε καμαρίνια, πλατό και κοστούμια ή ζωές των ρόλων μου.
Επιλέγετε να ορίζετε εσείς τη μοίρα σας ή είστε από τους ανθρώπους που λένε «πάω όπου με πάει η ζωή»;
Ονειρεύομαι πολλά και διαφορετικά πράγματα και πολλές φορές τα κυνηγάω και παλεύω σκληρά για τα θέλω μου. Δεν είμαι ποτέ υπερόπτης απέναντι σ’ αυτά, που μου στέλνει όμως η ζωή. Τα καλοδέχομαι και προχωρώ. Και τα καλά και τα δύσκολα. Κατά βάθος όμως είμαι απόλυτο δημιούργημα του εαυτού μου.
«Ο εθελοντισμός είναι καθήκον και ευθύνη»
Για ποιόν λόγο ασχοληθήκατε με την πολιτική και αποφασίσατε να κατεβείτε υποψήφια στην Ευρωβουλή με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του περασμένου Μαϊου;
Αποφάσισα να διεκδικήσω την εμπιστοσύνη και την ψήφο των συμπολιτών μου για το Ευρωκοινοβούλιο, σε μια εποχή που πίστευα ακράδαντα ότι η χώρα μου έπρεπε να αλλάξει πορεία και διακυβέρνηση. Ήθελα με τις δυνάμεις μου να συνδράμω στην προσπάθεια ενός κόμματος όπως η ΝΔ γιατί θεωρώ ότι, πέρα από τα λάθη του παρελθόντος, μπορεί να οδηγήσει τον τόπο μας με αποφασιστικότητα και εντιμότητα στις προκλήσεις του αύριο και στην ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας. Ήθελα να δουλέψω για την Ελλάδα στην Ευρώπη, γιατί εκεί λαμβάνονται σήμερα όλες οι μεγάλες αποφάσεις και θεωρώ ότι εκεί ο λόγος και η παρουσία μας θα καθορίσει τη μελλοντική θέση της χώρας μας στον παγκόσμιο χάρτη.
Ποια είναι η σχέση σας με τον χρόνο;
Είμαι σε μια ηλικία που μου φαίνεται ότι μέσα κι έξω μου όλα αλλάζουν. Έχω μεγάλη περιέργεια αλλά και αγωνία κάποιες ώρες και στιγμές για ότι έρχεται αλλά επιμένω να θέλω να ζήσω μια καινούργια ζωή κάθε μέρα που περνάει.
Η κόρη σας Χριστίνα είναι σήμερα 16 ετών. Κατά πόσο σας άλλαξε ως άνθρωπο η μητρότητα;
Η μητρότητα είναι το πιο πολύτιμο δώρο στη ζωή μου. Ίσως επειδή πάντα λάτρευα τα παιδιά, ίσως επειδή ένιωθα ότι θα είχε πολλά να μου μάθει ένα μαγικό πλάσμα, που είναι το κάθε παιδί. Θαυμάζω την κόρη μου καθώς την παρακολουθώ να γίνεται γυναίκα, ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε τελικά να τα καταφέρω να γίνω μητέρα και ονειρεύομαι να μπορώ πάντα να μοιράζομαι το Σύμπαν μαζί της όπως μέχρι τώρα.
Είστε από τους ηθοποιούς που έχουν να επιδείξουν έντονη εθελοντική δράση. Τι σημαίνει για εσάς η έννοια του Εθελοντισμού;
Η έννοια του Εθελοντισμού και της προσφοράς στους συνανθρώπους μας δεν έχει όρια ακριβώς όπως και η Τέχνη. Δεν είναι χόμπι. Είναι προτεραιότητα και καθήκον και ευθύνη. Θεωρώ ότι δεν έχω προσφέρει όσα μπορούσα αλλά τουλάχιστον προσπάθησα. Ονειρεύομαι τα επόμενα χρόνια να είμαι πιο ελεύθερη και δυνατή και να αφοσιωθώ στον Εθελοντισμό.
Η συγγραφέας Lucy Kirkwood μιλάει για το έργο
«Όταν άκουσα την αληθινή ιστορία της έκρηξης του πυρηνικού αντιδραστήρα στη Φουκουσίμα το 2011, μια 
φωτιά άναψε στο μυαλό μου! Μετά από αυτό το γεγονός οι ιδέες για το έργο γεννήθηκαν πολύ γρήγορα. Το “Children” μιλάει για ανθρώπους που διανύουν μικρές αποστάσεις, καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια».
«The children» της Lucy Kirkwood
Θέατρο «Ιλίσια»: Παπαδιαμαντοπούλου 4 & Βασιλίσσης Σοφίας – Τηλέφωνο: 210 7210045, www.theatroilisia.gr
Πρωταγωνιστούν (αλφαβητικά): Ρένια Λουϊζίδου, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Πέγκυ Σταθακοπούλου
Τιμές εισιτηρίων: 14-18 ευρώ
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο: 18.00 ,Κυριακή: 21.15, Δευτέρα: 21.15.
Μπείτε στην κατηγορία Πρόσωπα και διαβάστε όλα όσα έχουν εξομολογηθεί στην Αμαρυσία άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, της Πολιτικής, της Επιστήμης κλπ.
